De enige echte impact van knokkels kraken

Eens goed je knokkels kraken, het kan deugd doen. Toch reageert bij 99 procent van de kraaksessies wel minstens iemand: "Alé, doe dat niet, ge krijgt daar wel artrose van, hé", bijgestaan door een pijnlijk gezicht. Hoe zit het nu eigenlijk echt? Ontdek hier de enige bewezen impact van knokkelgekraak.

Sommige mensen kraken hun knokkels door aan elke vinger te trekken, anderen maken een stevige vuist en nog anderen doen de typische rekbeweging met de verweven vingers waarbij alles in één keer kraakt. Hoewel het een zenuwtrekje kan zijn, brengt het voor veel mensen gewoon opluchting. Afhankelijk van het onderzoek dat je geloven wil, kraakt tussen 25 en 54 procent van de wereldbevolking wel eens met zijn of haar knokkels, mannen spannen daarbij de kroon.

Gekraak
Welke methode ook, het karakteristieke kraakgeluidje blijft hetzelfde. De ruimte tussen de gewrichten wordt groter waardoor opgelost gas in de synoviale vloeistof microscopisch kleine belletjes vormt. Deze bubbeltjes barsten open omdat de gevormde opening aan sneltempo gevuld wordt met extra vloeistof. Eens gekraakt, duurt het gemiddeld 15 minuten vooraleer de ruimte in het gewricht terugkeert naar een normaal formaat en de gassen opnieuw opgelost worden in de vloeistof.

Overzicht
Al bij al is er maar relatief weinig onderzoek gevoerd naar de impact van knokkels kraken. De best gekende studie is die van de Californische dokter Donald Unger die meer dan 60 jaar lang zijn linkerhand twee keer per dag kraakte, terwijl hij zijn rechtse knokkels ongekraakt liet. Zijn conclusie? "Ik kijk naar al mijn vingers en er is geen spoor van artrose in geen van beide handen." In 2009 ging hij nog lopen met de Ig Nobelprijs, de befaamde parodie-award.

De meest recente studie werd vorig jaar gepubliceerd. Daarbij werd niet alleen gekeken of mensen al dan niet mijn hun knokkels kraken, maar ook hoe vaak ze dat doen. Je zou denken dat elk kwartier je vingers kraken een heel ander effect zou hebben dan dat één keer per dag te doen, maar niets is minder waar. Er was bovendien ook geen aantoonbaar verschil op vlak van artrose met mensen die helemaal nooit aan knokkelgekraak doen.

De link met artrose?
Waar komt die link dan vandaag tussen artrose en gekraakte knokkels? Het is een feit dat mensen die al artrose hebben, meer gekraak ervaren in hun gewrichten door slijtage. Toch is het ongewoon als eerste symptoom en is het veel waarschijnlijker een gevolg van de aandoening dan wel de oorzaak. De echte risicofactoren zijn ouderdom, familiegeschiedenis, ongevallen of een leven lang zware arbeid.

Buiten zeer zeldzame zelf aangebrachte blessures als gekwetste duimen en verrekte vingerligamenten, brengt het kraken van de knokkels dus maar bitterweinig (tot zelfs geen) schade toe.

Enige echte impact
Conclusie? De enige echte impact van knokkelgekraak is het irritante effect op de omstaander. 'Crack on'.