Dit zijn de vrouwen die ebola overleefd hebben
Het ebolavirus doodt zonder te discrimineren, maar vrouwen in West-Afrika staan er wel bijzonder slecht voor. Maak kennis met de vrouwen die tegen alle kansen in deze dodelijke ziekte toch overleefd hebben en met de stigma's waar ze nog elke dag mee te maken krijgen.
De afgelopen zes maanden heeft het ebolavirus stevig huisgehouden in Guinea, Sierra Leone en Liberia. De ziekte is moeilijk te identificeren aangezien de eerste symptomen, braken, koorts, spierpijn en diarree, erg gelijkaardig zijn aan die van heel wat andere ziekten. Omdat de ziekte zich via lichaamsvocht verspreidt, treft het vaak mensen die voor de zieken zorgen. In West-Afrika zijn het vaak vrouwen die de lijken voorbereiden voor een begrafenis, ook staan dames vaak in voor de verzorging van de zieken in hun gemeenschap.
Wanneer ebola vroeg opgespoord wordt, dan hebben de patiënten meer kans om te overleven. Maar de nasleep kan hard zijn voor de overlevenden. Ebola doodt vaak veel leden van dezelfde familie, waardoor mensen plots helemaal alleen komen te staan. Hoewel iemand kan herstellen van het virus zeulen ze het stigma rond de ziekte de rest van hun leven mee.
Dokter Hannah Spencer werkte onlangs in Liberia. "Op een dag arriveerden vier koortsige kinderen in een ambulance met hun moeder en hun tante. Ze woonden allemaal in hetzelfde huis waar al twee mensen aan de ziekte bezweken waren. De moeder weigerde haar kinderen uit de ambulance te laten. Ze geloofde niet dat ze ebola hadden of dat de familieleden er aan gestorven waren, ze was ervan overtuigd dat heel de familie vergiftigd was."
Mbalya is een van deze vrouwen die de ziekte overwon. In haar dorp in Guinea behandelde ze zieken met traditionele middelen. "Ik liep het virus op via een patiënt. Toen had haast niemand al van ebola gehoord. Via 'Artsen Zonder Grenzen' kreeg ik een behandeling. Ondanks mijn hoge leeftijd en zwakke toestand herstelde ik hier toch van. Als ik nu een slachtoffer zie, dan weet ik meteen wat te doen. Ik zal hen tonen waar ik werd behandeld en dat de artsen je er willen helpen en je niet doden. Ze geven je wat je nodig hebt om de ziekte te overleven."
De 24-jarige Mariam uit Guinea liep ebola op via haar neef. Hij stierf aan de ziekte, alsook zijn partner, kind en de adoptievader van Mariam. Toen ze ziek werd, verbrak Mariams partner hun verloving. Ze werd ontslagen door de school waar ze les gaf. De jonge vrouw wil nog steeds niet met haar gezicht of echte naam in de media terechtkomen door het stigma dat ebola heeft. "Zeker twee weken ben ik niet naar buiten gegaan. Ik dacht dat als mensen mij vermeden, ik hen ook best kon vermijden. Roddels gingen de ronde dat ik dood was. Toen ik een vriend belde, zei hij me dat ik Mariam niet kon zijn omdat ze dood was."
Hoewel Mariam nu gezond is, heeft ze het niet altijd even makkelijk. Ze is heel wat kwijtgespeeld, maar ze werkt nu wel als gezondheidspromotor met ebolaslachtoffers. "Het is door onwetendheid en gebrek aan informatie dat mijn familie zo heeft geleden. Als ik mensen zo van hetzelfde lot kan besparen, dan ben ik trots op mezelf", besluit de ex-patiënte.
