'Assassin's Creed: Rogue' kan er nog net bij
Met 'Unity', een aflevering die zich afspeelt tijdens de Franse Revolutie, keert de 'Assassin's Creed'-reeks terug naar zijn kernwaarden. Maar wie nog eventjes bij de actievollere vibe en de bootjevaar-gameplay van de twee 'Atlantische' afleveringen, en nog een van de twee vorige consoles in huis heeft staan, krijgt dit najaar eveneens een nieuwe kluif met het bijna parallel uitgebrachte 'Assassin's Creed: Rogue'.
Deze bedenking zoefde meteen door mijn hoofd toen ik een stukje uit 'Assassin's Creed: Rogue' te spelen kreeg: na deze moet het écht wel afgelopen zijn. 'Assassin's Creed IV: Black Flag', de vorige aflevering van de reeks, was een onweerstaanbare game, maar haalde die onweerstaanbaarheid niet meteen uit een feit dat het een goeie en vernieuwende 'Assassin's Creed'-game was: net als in zijn voorganger 'Assassin's Creed III' werden de canonieke elementen uit de reeks vooral aangewend om een breder sporende actiegame te maken, vooral in een natuurlijke setting en met zeeslagen als compleet nieuw gameplay-element. Terwijl 'Assassin's Creed: Unity' die nieuwigheden dumpt om terug te keren naar stadsgameplay in een setting uit de Europese geschiedenis (de Franse Revolutie, voor wie het nog niet wist), blijft 'Assassin's Creed: Rogue' nog eventjes bij de kernelementen van de twee 'Atlantische' afleveringen.
Het nieuwe hoofdpersonage, de afvallige Assassijn Shay Patrick Cormac duikt deze keer op in de Amerikaanse Appalachian River Valley, een gebied dat pakweg van de huidige Canadese provincie Québec tot de Amerikaanse staat Alabama beslaat, tijdens de Zevenjarige Oorlog (1754-1763), een wereldwijd conflict tussen de grote zeevarende en economische mogendheden uit die tijd, dat in de streek die 'Assassin's Creed: Rogue' beslaat vooral werd uitgevochten door Frankrijk en Engeland. Volgens Ubisoft Sofia, de studio die de game maakt, was het een ideaal historisch tijdperk omdat je net als in 'Assassin's Creed IV: Black Flag' een hoop verschillende bendes had die de omgeving teisterden en elk een kant kozen, de omgeving vooral natuurlijk van aard is, en er ook veel van die miniconflichtjes op zee werden uitgevochten.
Alles wat je in een geestelijk vervolg op 'Assassin's Creed IV: Black Flag' kon verwachten, zit met andere woorden in 'Rogue', en al die elementen kregen ook wat vernieuwingen bijgeschroefd. Tijdens de sluipmissies op het vasteland heb je bijvoorbeeld een nieuwe uitdaging met de 'Stalkers', sluipmoordenaars die in de bosjes verborgen zitten, en die je met je arendsoog en je beste moordenaarskunsten van kant kunt maken. Je vuurwapenarsenaal is gevoelig uitgebreid, met een zware musket die een van je primaire wapens is, en er is ook een primitieve granaatwerper voorhanden. Die geeft je onder meer de mogelijkheid om slaapgasgranaten af te vuren (jijzelf hebt gelukkig een gaswerend mombakkes). Ook de bootjesgameplay heeft nieuwe elementen, met onder meer de mogelijkheid om een spoor van brandende olie achter je te laten, en een soort mitrailleur die je zijkanon vervangt.
Het zijn nieuwigheden die de boel vlotter en gestroomlijnder maakten in de Gamescom-demo die ik doorliep, maar ze lijken niet meer dan incrementeel op de bestaande gameplay. Bovendien hebben de makers wel erg veel decorelementen uit 'Assassin's Creed IV: Black Flag' gerecycleerd, waardoor er weinig visuele evolutie in deze opvolger lijkt te zitten. Ik schrijf 'Rogue' niet voortijdig af, want heb me bijzonder goed geamuseerd in 'Black Flag', maar het risico is bijzonder groot dat 'Rogue' een gast wordt die net iets langer blijft dan hij welkom was.
