'Borderlands: The Handsome Collection' is een razend knappe brok gamevertier

Je draait kast na kast open om hun inhoud te 'looten', en ineens komt er een kwaaie SM-dwerg uit dat meubilair gesprongen, die meteen op je inhakt met zijn mes. Wat doe je? Eerst die vervelende kriel wat lood in zijn lijf pompen natuurlijk. Maar ook de hemel prijzen dat je weer eens in een 'Borderlands'-game bent verzeild geraakt, die reeks waanzinnige first-person-shooteravonturen waarvan de twee laatste zopas werden gebundeld in een langverwachte PS4- en Xbox One-versie, met knapperige HD-graphics en uitgebreidere 'co-op'-speelmogelijkheden.

Nooit vloeiden de canon van de first person shooter en de role playing game beter in elkaar over dan in 'Borderlands', een ondertussen drie games overspannende serie eerstepersoonsavonturen die, met hun platte, cartooneske humor en hun vooral aan de 'Mad Max'-films ontleende uiterlijk van een heidense postapocalyptische 'rave', de terechte sympathie van miljoenen gamers voor zich wisten te winnen. Een bloederige slachting die met een luide schaterlach wordt aangericht, een  lach en een vuistslag: dat is de baldadige panache van deze wonderlijke gamereeks, waarvan de twee laatste games - 'Borderlands 2' uit 2012 en diens vorig jaar verschenen 'Pre-Sequel' - werden geherlanceerd voor de PlayStation 4 en de Xbox One in één allesomvattende bundel, die de makers 'The Handsome Collection' doopten.

Waarom 'Handsome'? Omdat de pivotale figuur in 'Borderlands 2' en 'Borderlands: The Pre-Sequel!' ene Handsome Jack is, die in de eerste van die twee games als slechterik zijn schaduw werpt over de gedoemde planeet Pandora, maar in diens prequel net als een charismatische, vreselijk verraden goedzak wordt gepresenteerd. Zijn verhaal rijgt deze zinneloze 'double bill' van twee tientallen uren durende instantklassiekers aan elkaar, die dankzij de potigere hardware van de nieuwe consoles (de originele games verschenen uitsluitend op de PS3 en Xbox 360) van nog knisperendere klarelijngraphics werden voorzien - alsof je naar een speelbare 'graphic novel' zit te kijken. Nog een exponent van die grotere rekenkracht: de 'framerate' werd opgepompt naar 30 beelden per seconde, en de mogelijkheid om met vier spelers tegelijkertijd er tegenaan te gaan in 'split-screen' (eerder bleef dat beperkt tot koppeltjes). Voor de gelegenheid werd het aantal speelbare personages in beide luiken dan ook opgevezen naar zes, zodat ook in een vol spelerskwartet altijd nog een beetje keuze overblijft.

De eerste game op de affiche is het nog maar enkele maanden oude 'Borderlands: The Pre-Sequel!', die een beetje ongelukkig boven het grotere en betere 'Borderlands 2' wordt gepresenteerd. Niet omdat deze game, een van de hekkensluiters van de vorige consolegeneratie, kwalitatief iets om snel van weg te rennen is, wel omdat het om een échte prequel ging, die eerder bedoeld was om de gebeurtenissen in de centrale game te duiden dan om - wat de makers van 'The Handsome Collection' hier wèl hebben gedaan - als hoofdstuk post factum vòòr de originele game te worden geschoven. Het feit dat 'The Pre-Sequel!' als eerste game in deze box zit, en niet de schrijnend afwezige allereerste 'Borderlands' uit 2009, is vooral een opsteker voor spelers die vroeg zijn overgeschakeld naar de nieuwe consolegeneratie, en vorig jaar dus deze allerminst onaardige derde game uit de reeks hebben gemist.

Maar de game die écht profiteert van de HD-behandeling die deze collectie met zich meebrengt, is het veel resonantere, oneindig veel lolligere 'Borderlands 2'. De ondertussen stilaan gedateerde graphics van die drie jaar oude game konden de injectie visuele Botox van deze 'remastering' een eind beter gebruiken dan de op de inmiddels tot het uiterste van zijn grafische kunnen gedreven 'last-gen'-consoles uitgebrachte 'Pre-Sequel!'. Het is ook vooral dankzij 'Borderlands 2' - met zijn slechteriken die (weer!) een SM-dwerg in hun schild hebben opgesloten en kleurrijke personages als 'Tiny Tina, de gevaarlijkste dertienjarige ter wereld' - dat de serie zichzelf heeft vastgeboord in het collectieve geheugen van de gamer. En met 'The Handsome Collection' geniet je ten volle van dat weerzien: niet alleen zien zowel de game als diens proloog er om op te vreten uit, maar ze werden ook nog eens voorzien van alle downloadbare extraatjes die na de winkellancering voor beide games op de markt kwamen. En dat waren er véél. Je krijgt, met de losweg meer dan honderd uur plezier die 'The Handsome Collection' je levert , meer 'Borderlands' opgelepeld dan je gevreten krijgt, en dat is altijd al de essentie van een 'Borderlands'-game geweest.