'Borderlands: The Pre-Sequel!' mag naast zijn voorgangers staan

Hij komt alleen op de markt voor de vorige consolegeneratie, hij wordt op een wel erg vreemde plaats in de continuïteit van de reeks geparkeerd, en zijn verhaallijn is een tikkeltje korter. Maar voor de rest is er geen verschil tussen 'Borderlands: The Pre-Sequel!' en de twee vorige delen van de 'Borderlands'-schiet-rpg's. Meer nog: de game brengt innovaties op tafel die zeer welkom zijn voor de serie.

Ondergetekende, en wellicht een niet onbelangrijk aantal van de 5,6 miljoen gamers die wereldwijd 'Borderlands 2' in huis haalden, wordt vrolijk van ieder potje 'Borderlands' dat hij speelt. Het zit hem in de mix die de games leveren: een vleugje 'Mad Max', een tikkeltje Space Opera (met een visueel ontwerp dat ergens tussen 'Barbarella' en 'Star Wars' zit), ruwe humor, 'graphic novel'-achtige klarelijngraphics, en gameplay die ergens tussen 'Fallout'-achtige rollenspellen en epische schietgames à la 'Halo' in zit - er is veel om van te houden. Gamehuis 2K Games en studio Gearbox weten dat de serie haar fans heeft, en leveren die geregeld een nieuwe 'fix' van de games: zowel de eerste episode (uit 2009 alweer) als de tweede (uit 2012) kregen na hun release deftige brokken extra downloadbare content mee, die meestal een relevante toevoeging leverden aan de gameplaycontent en verhalende canon die de genummerde afleveringen al hadden neergezet. En nu is er dus een 'pre-sequel', zoals de makers er hun eigen etiket op wensen te plakken, of een volwaardige aflevering die we als een proloog voor de tweede game mogen beschouwen.

Ongetwijfeld is Gearbox momenteel bezig aan een derde genummerde aflevering van de onverwachte succesreeks: het verklaart wellicht waarom deze nieuwe game uitsluitend voor de PlayStation 3 en Xbox 360 is gemaakt, de consoles die ondertussen stilaan bij het merendeel van de gamers naar de kinderkamer of zolder worden verwezen, en een andere studio - 2K Australia - de game heeft afgewerkt. Maar 'The Pre-Sequel!' is geen 'Halo 3: ODST' of een ander voorbeeld van een op schaamteloos incashen gericht zijproduct: wat de laatste PS3- en X360-spelers geserveerd krijgen, is een volwaardige aflevering in de reeks, een game die zijn eigen accenten legt, designmatig de teugels nog wat strakker aanhaalt, en zelfs relevante vernieuwingen binnenbrengt in de reeks. Eerst even over die eigen accenten: de actie wordt verplaatst van de planeet Pandora naar een van diens manen, waardoor de visuele toon deze keer iets meer neigt naar sf-elementen, en dat brengt ook nieuwe gameplay-elementen met zich mee.

De belangrijkste daarvan is dat Pandora's maan, net als degene die wij als Aardlingen kennen, een beperkte zwaartekracht heeft, waardoor je dus al schietend enorme sprongen kunt nemen. Spelers die de Jetpack van 'Halo: Reach' geregeld gebruikten, weten wat dat betekent: je kunt je tijdens gevechten altijd eventjes uit de voeten maken, of letterlijk uit de lucht komen gevallen om je vijanden te verrassen. Ook het algemene ontwerp van de game houdt daar rekening mee: baasgevechten doen zich bijvoorbeeld al wat vaker voor in een erg verticale ruimte, en ook de binnensequenties laten je wat extra in de hoogte gaan door de rijkelijk uitgestrooide 'jump pads'. Het maakte de mooi gechoreografeerde schietsequenties in de game wat dynamischer, al vereisen ze zeker in het begin wat oefening: eer je dit nieuwe gameplayregister ten volle benut, ben je een paar uur bezig. Een ander element is de beperkte beschikbaarheid van zuurstof in de sequenties die zich buiten afspelen. Je komt niet snel zonder lucht te zitten, maar jezelf naar een open ruimte begeven waar je - door een kloofje in de korst van de maan - nieuwe zuurstof opneemt wordt bij momenten handig belemmerd door een nieuwe groep aanvallers.

Naast dat nieuwe decor en de vernieuwingen die het met zich meebrengt, valt 'The Pre-Sequel!' ook op door de uitstekende balans tussen schiet- en rpg-actie, die de échte winnende factor van de 'Borderlands'-games is. De schietwapens waarmee je de game begint leveren misschien nèt niet de impact die je wilt, maar je krijgt snel genoeg toegang tot een breed arsenaal van schietgeweertjes (waaronder laser- en cryogeweren!) die het effect sorteren waarop je aast. Ook achter het level- en skillsysteem zit opnieuw een oerdegelijk ontwerp, met de vier nieuwe personages (een cowboychick die het vooral van haar snelle vuurkracht moet hebben, een vrouwelijke gladiator met een goed gewet zwaard en schild, een mannelijke geweldenaar die zich laat assisteren door drones en - jazeker - de hatelijke robothulp ClapTrap uit de twee vorige games) die je een brede waaier van relevante vaardigheden kunt toebedelen. Net zoals zijn voorgangers is 'Borderlands: The Pre-Sequel!' bij voorkeur samen met een andere speler in 'co-op' aan te vatten, maar de levels zijn zodanig ontworpen dat ze tegelijkertijd behapbaar zijn voor spelers die het in hun eentje wagen en interessant genoeg blijven voor twee spelers. Geen van de twee staat bijvoorbeeld met zijn duimen te draaien bij het oplossen van een van de vele omgevingspuzzels.

'Borderlands: The Pre-Sequel!' is uit voor PlayStation 3 en Xbox 360.