Enkel de echte fans vergeven de foutjes in ‘Mafia: The Old Country’
Een nieuwe Mafia-game? Als fan van het eerste uur zitten we meteen op het puntje van onze stoel. De trilogie bouwde chronologisch op van de jaren 30 naar de jaren 40 en 50, om te eindigen in de jaren 60. Enigszins verrassend gaat de vierde Mafia-titel helemaal terug naar het begin van de maffiageschiedenis. Het resultaat is een game die soms aangenaam verrast, maar ook dwingt om kritisch te zijn.
KIJK. De trailer ademt bakken sfeer
Dat de Mafia-games moeiteloos de tand des tijds doorstaan, weten we al langer. Zelfs de eerste titel, die zo’n 23 jaar geleden verscheen, is vandaag nog altijd aangenaam om te spelen. Maar een nieuwe game moet natuurlijk mee met z’n tijd.
We hadden dus ergens wel een grote open wereld verwacht waarin de game zich met allerhande hoofd- en zijmissies afspeelt. Maar in de plaats daarvan keert het spel terug naar de succesformule van de eerste games. Er is een redelijk grote wereld beschikbaar, maar alles speelt zich af volgens strak omlijnde scenario’s en opdrachten.
Van slavernij naar maffioso
Laten we beginnen met het verhaal. Het hoofdpersonage is Enzo Favara, een jonge Siciliaan die in een gevaarlijke zwavelmijn werkt. Zijn werkgever is de criminele Spadaro-familie, die de arbeiders in de mijn als slaven behandelt. Uiteindelijk komt Enzo bij de tegenhangers van de familie terecht.
Don Torrisi is een machtig en gerespecteerd persoon in de omgeving. Hij vangt de gewonde Enzo op en geeft hem werk op zijn gigantische wijndomein. Maar al gauw ontdekt de nieuwe telg dat druiven zeker niet de voornaamste bron van rijkdom zijn voor de familie.
Het verhaal bevat alle ingrediënten van een goede Mafia-game. Je wordt opgeleid en stelselmatig geïntroduceerd in de criminele wereld. Je doet er alles aan om het respect van de maffiabaas te verdienen en te behouden. En natuurlijk heeft Don Torrisi een knappe dochter die haar oog op jou heeft laten vallen.
Achtergrond
De achtergrond is Sicilië anno 1904, een periode waarin paarden het stilaan moeten afleggen tegen de eerste gemotoriseerde voertuigen. De game biedt daarom een mix van missies te paard en missies met iets meer pk’s.
Ook op het gebied van wapens trekken de makers het volledige arsenaal open. In de eerste plaats leer je vechten met een mes, maar na een paar hoofdstukken komen er ook vuurwapens aan te pas en evolueert de game naar een shooter.
Toch zitten de mesgevechten goed in elkaar en vormen ze een aangename afwisseling ten opzichte van de meer vertrouwde schietgevechten. Het enige vreemde aan deze Mafia-game is het feit dat je op geen enkel moment je vuisten kunt gebruiken om iemand een flinke bolwassing te geven.
Weinig nieuws onder de Siciliaanse zon
‘Mafia: The Old Country’ is voor de echte fans van de gamereeks een genot om te spelen. Maar als reviewer moeten we natuurlijk ook van pet durven veranderen en de game vanuit een hedendaags standpunt bekijken. En dan knelt er hier en daar toch iets aan deze titel.
Aan het verhaal, de missies en de beelden zal het zeker niet liggen. Wel voelt de gameplay soms een beetje houterig aan. Als we met Enzo rondlopen, lijkt het alsof we terug gekatapulteerd zijn naar pakweg 2010. Ook de stealth-missies, waarbij je tegenstanders besluipt en wurgt, lijken zo uit een game van ongeveer tien jaar geleden te komen.
En dan is er nog de open wereld waarin de game zich afspeelt. Die ziet er knap uit en geeft zeker zin om de omgeving te gaan verkennen. In principe kun je dat wel doen wanneer je jezelf aan het begin van een missie moet verplaatsen, maar er valt helemaal niets te beleven. Geen extra missies of beloningen die je onderweg kunt verdienen. Dat lijkt ons alvast een gemiste kans om de Mafia-gamereeks van wat meer kruiding te voorzien.
Conclusie: 7,5/10
De Mafia-games zijn dan toch niet helemaal immuun voor de tijdsgeest waarin ze verschijnen. Als ‘Mafia: The Old Country’ tien tot vijftien jaar geleden was uitgebracht, hadden we deze game zonder aarzelen de hemel in geprezen. Dat wil niet zeggen dat we nu niet meer met lof gaan strooien, maar we moeten wel een onderscheid maken tussen twee soorten gamers.
Ben je een trouwe fan van de Mafia-reeks of heeft de remake van de trilogie je van je sokken geblazen? Dan ga je deze game gewoon steengoed vinden. Ben je nieuw in het genre? Dan is de kans groot dat ‘Mafia: The Old Country’ voor jou enigszins mager zal uitvallen. Zelf zitten we in die eerste categorie en dus hopen we dat deze game de makers zal aanzetten om alle registers open te trekken en een Mafia-titel te maken die ook nieuwe generaties gamers kan overtuigen.
