GAMEREVIEW. Je hebt ‘Marvel’s Avengers’ al eens gespeeld
Het langverwachte Marvel’s Avengers doet niet meteen iets nieuws met de beproefde formule van de superheldengame. Maar hij is wel mooier en strakker, en levert solidere gameplay, dan alle pogingen die ervoor kwamen.
Een bang, jong meisje ziet de wereld rondom zich in elkaar storten, en moet grote heldendaden verrichten terwijl ze gaandeweg ontdekt dat er veel meer in haar zit dan ze ooit had vermoed. Klinkt dat een beetje bekend in de oren? Dan is dat wellicht omdat Marvel’s Avengers een game van Crystal Dynamics is, de studio achter inmiddels twee reboots van de Tomb Raider-games.
De makers van deze nieuwe superheldengame kregen de loodzware verantwoordelijkheid op hun schouders om een van de meest geliefde entertainmentfranchises in de westerse populaire cultuur een derde leven te schenken, na de strips en de films, en ze hebben de eerste stappen van dat avontuur aangevat vanop terrein dat voor hen bekend was: na een korte introductie die de truken van de vijf basis-Avengers (Captain America, Black Widow, Iron Man, Thor en de Hulk) alvast wat tentoonspreidt, begin je het verhaal als Kamala Khan, een grote fan van de Avengers, die door een catastrofale gebeurtenis in het begin van de game ineens superkrachten krijgt, en als Ms. Marvel het zesde lid van de bende wordt.
Zelfde, maar beter
Vanuit dat startpunt worden de originele vijf, verspreid over een verhaalcampagne van een uur of twaalf, stuk per stuk weer in het verhaal gebracht, en bouw je ook verder aan hun superkrachten. Al snel duik je natuurlijk vooral met je favoriete Marvel-held de campagnemissies in, maar het verhaal blijft wel erg uitdrukkelijk op het personage van Ms. Marvel gecentreerd. Er zit een bewonderenswaardige strakheid in die hoofdvertelling, maar we missen er tegelijkertijd wat verhalende stoutmoedigheid in. Net zoals de veel te braaf vertelde films van het Marvel Cinematic Universe is deze game narratief veel minder gedurfd dan de Marvel-strips die pakweg de afgelopen twintig jaar zijn verschenen, wat een gemiste kans is: gamers zijn op dat gebied namelijk – zie Bioshock, zie Limbo, zie Red Dead Redemption II - veel meer gewend dan de doorsnee bioscoopbezoeker.
De gameplay van Marvel’s Avengers is dan weer vooral een veel beter afgekruide versie van het soort actiegameplay die we ook inmiddels al een decennium of drie op onze gameconsole zien: veel schoppen, slaan en schieten, maar dan met betere animaties, mooiere graphics, strakkere besturing, en een rijker beloningssysteem. Het is qua gameplay beter, véél beter zelfs, dan de Marvel-games die in het verleden pakweg door Activision, Capcom en Sega op de markt werden gebracht, maar het blijft opvallend – en zelfs teleurstellend - dicht bij de beproefde formule.
Destiny-behandeling
De ambities van Crystal Dynamics en Square Enix, de Japanse uitgever achter deze eerste blockbustergame van najaar 2020, reiken verder dan die verhaalcampagne: ze willen van Marvel’s Avengers een levende game à la Destiny maken. Met nieuwe helden die in de toekomst zullen worden geïntroduceerd (PlayStation-spelers krijgen er bijvoorbeeld exclusief Spider-Man bij), en ook constant nieuwe uitdagingen die zullen worden bijgevoegd.
Onze eerste proeverij van die laatste liet lichtjes te wensen over: de ervaringen van een drop zone, bijvoorbeeld, waren vaak te oppervlakkig en te onderling inwisselbaar om een blijvende indruk achter te laten. Maar daar valt op dit moment nog weinig au fond over te zeggen: voor een groot stuk bepaalt de vraag hoe Marvel’s Avengers een terugkerend publiek rond zich zal weten te scharen of deze game een blijver wordt. Zo ging dat bij Destiny immers ook.
Marvel’s Avengers is uit voor PlayStation 4, Xbox One en pc. Later dit jaar volgen PlayStation 5- en Xbox Series X-versies.
