GAMEREVIEW. ‘Troy: A Total War Saga’ experimenteert met geschiedenis en mythe

Met een compactere, snedigere, meer ‘to the point’ blijvende oorlogsgame rond de belegering van Troje doet de ‘Total War’-serie het rijk der mythen aan. Het resulteerde in een fascinerende, licht experimentele game.

De ‘Fog of War’, die gebruikelijke dikke laag mist die nog onverkende delen van de wereld verhult in de betere oorlogsgame, is in ‘A Total War Saga: Troy’ al opgeklaard wanneer je het spel aanvat. De verhoudingen staan - in tegenstelling tot bij andere games uit de ‘Total War’-serie - dus al meteen vast. Dit is niét de volgende aflevering van de langlopende reeks, maar een tweede in een serie spin-offs die een kortere en meer gebalde oorlogscampagne naar je scherm brengt. Eentje waarin je de mythische Trojaanse oorlog naspeelt, een conflict dat zo ergens tussen 1260 en 1180 VC zou zijn uitgevochten tussen de Grieken en de stadstaat Troje, en dat zou zijn geëindigd met de inname van de stad.

De uitkomst van ‘A Total War Saga: Troy’ hoeft niet per se die van de mythe te zijn. Je speelt dus ook vooral een resem oorlogssituaties uit die de aanloop konden zijn geweest naar de echte Trojaanse belegering, waarmee de campagne van de game eindigt. Deze game is misschien wel een zijsprong van de reeks (een tweede Saga, na ‘Thrones of Britannia’ twee jaar geleden), maar hij brengt evengoed acht verschillende facties op het scherm, en levert je een campagne die bijna even lang is als die van een ‘ware’ ‘Total War’.

Leve de mythe

Met een paar verschillen dan. Het eerste is dat deze game goeddeels zijn eigen visuele stijl heeft: de ‘skybox’ van het macrogedeelte, waarin je troepenbewegingen uitzet en je rijk uitbouwt, is bijvoorbeeld gebaseerd op oud-Griekse pottenbakkunst. Het wijst er ook op dat de grens tussen mythe en geschiedenis flinterdun is in deze game: de historisch waarachtige elementen geven je een beetje vrijheid in het uitbouwen van je rijk en leger, maar bij momenten trekken onverwachte gebeurtenissen je toch weer terug naar de mythe.

Wat ons meteen ook bij het tweede grote verschil met de ‘grote’ ‘Total War’-serie brengt: het is precies dankzij die mythische basis dat de makers – een Bulgaarse studio van seriebedenkers ‘The Creative Assembly’ - een paar vernieuwingen in de gameplay binnenbrachten. Speciale eenheden als de Centauren en de Minotaurus, bijvoorbeeld. Die eerste (geen half mens, half paard, maar een ruiter die verkleefd lijkt met zijn paard) levert een welgekomen cavalerie-eenheid op in een tijdperk waarin die in essentie nog niet bestonden. En de tweede (opnieuw geen mythisch wezen maar een reusachtige mens, met een stierenkop als hoofddeksel) is een brute geweldenaar waartegen weinig te beginnen is. Ze hebben niet bepaald de verwoestende kracht van de fantasie-units uit ‘Warhammer: Total War’, maar eens je ze hebt zijn ze verrekt handig om in de strijd te gooien.

De held uithangen

Voor de rest bestaat ‘Troy: A Total War Saga’ vooral uit tweaks aan het vaste gameplay-repertoire van de centrale serie. Al vanaf de eerste veldslag merk je bijvoorbeeld de grotere impact van het terrein op de overwinning van je leger. Dat speelde al wel langer een rol in ‘Total War’, maar in Troy wordt dat aangescherpt met modderachtige ondergrond die zware eenheden vertraagt, reliëf dat een invloed heeft op de trefzekerheid van je boogschutters, of hoog gras waarin sommige eenheden zich kunnen verschuilen.

De vernieuwingen strekken zich ook uit tot het gedeelte waarin je je rijk uitbouwt: de switch van de monetaire economie uit alle andere ‘Total War’-games naar ruilhandel zorgt ervoor dat je met meer variabelen te jongleren hebt in het drijven van handel of het voeren van diplomatie. De keuze van welke god je vereert kan voorspoed brengen op dat niveau, onder meer in je graanvoorraden. En net als de generaals in andere ‘Total War’-edities hebben de helden die de legers aanvoeren een impact op het troepenmoreel, maar voor ’t eerst kun je je gekozen held ook doen evolueren zoals in een ‘role playing game’.

Kortom: een pak innovaties voor een ‘kleine’ game uit de reeks, waarnaar in de toekomst weleens kan worden teruggekeken als de titel die de wat roestig geworden ‘Total War’-gameplay een nieuw elan gaf.

klik hier voor de beste war games tussen 10 en 30 euro.

‘Troy: A Total War Saga’ is uit voor pc.