GAMEREVIEW. ‘Mafia: Definitive Edition’ steekt misdaadklassieker helemaal in ‘t nieuw
Niet zo heel lang na de revolutie van Grand Theft Auto III zette Mafia: The City of Lost Heaven al een volgend ijkpunt voor openwereld-misdaadgames. Achttien jaar later komt er nu een volledige remake van die game uit. Is het de moeite waard om opnieuw in de criminele wereld van Mafia te duiken?
Taxichauffeur Tommy Angelo komt door toeval in de rangen van gangsterbaas Ennio Salieri terecht, en maakt daar snel promotie. Hij speelt een cruciale rol in de straatoorlog tussen Salieri’s bende en het Morello-syndicaat, met als inzet de illegale drankhandel in de (fictieve) Amerikaanse stad Lost Heaven tijdens de Drooglegging in de jaren 30. Als je het voorgaande niet herkent van Mafia: The City of Lost Heaven, een videogame uit 2002, dan zal het wel zijn van Boardwalk Empire, The Godfather Part II, Bonnie and Clyde, Public Enemies, The Untouchables of Road to Perdition: de decors en verhalende motieven waarop Mafia: Definitive Edition lijken zo weggegrist uit dat rijtje film- en serieklassiekers die zich in hetzelfde tijdperk afspelen.
Sfeervolle klepper
Maar er zijn een paar heel goeie redenen om, ook al heb je ooit de originele game gespeeld en/of al die andere gangster-epen gezien, deze Definitive Edition in je console te floepen. Het is een volledige remake van dat oudje, waarbij - net als de recente remakes van de tweede en derde Resident Evil - wel de contouren van het bronmateriaal behouden bleef, maar daarop een compleet nieuw product werd gebouwd. Een dat de sfeer van het tijdperk en de misdadige romantiek van dat soort gangsterverhalen op een succulente manier naar het scherm brengt. Art deco-gebouwen met schetterend neon, houten trams, trenchcoats en stetsonhoeden, Cadillac V16- en Chrysler Imperial-automobielen, mitrailletten met trommellader: Mafia: Definitive Edition is in al zijn details een donders karaktervolle game, en de makers hebben ervoor gezorgd dat dat unieke karakter ook in de kleinste hoeken van de gamewereld schuilt.
Gloednieuwe game
De originele Mafia was een game voor de PlayStation 2, de eerste Xbox of pc’s uit die tijd, en de aanzienlijke hardwaresprong dat deze Definitive Edition maakt werd bijzonder goed gebruikt. Alle personages kregen een nieuw gelaat (een cast van Amerikaanse acteurs, meestal van Italiaanse origine), de stad is veel drukker bevolkt, en alles heeft veel meer detail. Zeker het handvol missies die zich in de gutsende regen afspelen is visueel uitzonderlijk pakkend. Of je het origineel ooit hebt gespeeld is eigenlijk irrelevant: dit is gewoon een gloednieuwe game, die je hoogstens behaaglijk bekend zal voorkomen. Want de missies zijn dezelfde, en aan de gameplay werd erg weinig veranderd.
Wanneer we Mafia: Definitive Edition daar dan afrekenen als een gloednieuwe game, merken we slechts een paar dingen op die onder de maat van vandaag blijven. Hier en daar zijn er wat structurele schoonheidsfoutjes, onder meer in de animaties tijdens de lijf-aan-lijfgevechten. En de centrale vertelling komt duidelijk uit tijden waarin het nog allemaal niet zo hoefde: het is een opeenstapeling van gangsterclichés, zonder de emotioneel en psychologisch veel complexere en meer volwassen misdaadverhalen die in Grand Theft Auto V en Mafia III werden verteld.
Mafia: Definitive Edition is uit op PlayStation 4, Xbox One en pc.
