Gamereview ‘Red Dead Redemption II’: dit is de beste videogame van 2018
Zoek niet langer naar de beste videogame van 2018, want die verschijnt vandaag met Red Dead Redemption II: een zestig uur lang knetterend en knallend epos vol knipogen naar een halve eeuw westernfilms, waarin de kogels u om de oren fluiten.
Het silhouet van een poor lonesome cowboy voor een broeierige zonsondergang, een bende outlaws die de Main Street van een westernstadje binnenrijdt, huifkarren die over een prairielandschap denderen, explosieve schietpartijen, een occasionele Mexican standoff zelfs: bij iedere draai aan de controller wordt er in Red Dead Redemption II een nieuw iconisch westernbeeld geserveerd.
De game is een opvolger voor Red Dead Redemption, een game die in 2010 al de vormkenmerken van de rauwe revisionist westerns uit de jaren 60 tot 80 verhakkelde tot een speelbaar epos. Hetzelfde concept dus, maar dan grootser, gedetailleerder, spectaculairder.
Gamers herkennen er wellicht meteen de hand van Rockstar Games en game-auteur Dan Houser in. Het verschil dat hij maakt zit onder meer in het meticuleuze gevoel voor detail – voor de mensen die de game ontwikkelden betekende het bij momenten dan ook werkweken van tachtig uur – maar ook in de toon: net als de Grand Theft Auto-misdaadsimulators, waarvoor Rockstar Games vooral bekend is, krijgt u in Red Dead Redemption II een gesublimeerde versie van de VS voorgeschoteld, gespoeld in een bad dat in evenredige delen uit diepe bewondering en bijtende satire bestaat.
Speelbare ‘Wild Bunch’
Qua plot en thema heeft Red Dead Redemption II het meest gemeen met Sam Peckinpahs The Wild Bunch (1969): net als in die brute westernklassieker draait de game rond een bende smeerlappen en moordenaars die nog volgens de morele codes van het oude westen leven, maar daarin worden ingehaald door de geordende samenleving die zich begon te ontwikkelen in de VS van rond de eeuwwisseling met de 20ste eeuw. Na een mislukte overval moet de bende van filosoof-crimineel Dutch Van der Linde op de vlucht, maar de moderne machten waartegen ze moeten strijden (zoals het Pinkerton Detective Agency) zitten hen steeds dichter op de huid. En naarmate ze meer en meer worden ingesloten, wordt er ook harder aan de krabbenmand van ego’s en hebzucht geschud. Als Arthur Morgan probeert u de bende – meer en meer tevergeefs – bij elkaar te houden.
Goed oplettende spelers zullen in Red Dead Redemption II ook duidelijke knipogen naar andere westernklassiekers herkennen, zoals Once Upon a Time in the West (1968), Death Hunt (1981), Unforgiven (1992) en The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007). Maar in New York Magazine zei Houser dat hij er ook een paar brokken andere 19de-eeuwse invloeden tussen gooide, zoals Charles Dickens, Henry James, John Keats, Emile Zola en Arthur Conan Doyle.
Westernsimulator
De game is in ieder geval meer dan een bricolage van al die invloeden. Er bestaan relatief veel videogames met een westernsetting, maar Red Dead Redemption II is de enige die zelf ook een western is. Vanuit de diepste kern van zijn ontwerp is het een interactieve hommage aan de mythes van het Amerikaanse westen.
Dat komt voor een stuk door de diepe simulatie waarop de actie en het verhaal steunen. Hangt Morgan bijvoorbeeld onder de modder na een saloongevecht dat tot buiten de deuren werd uitgevochten? Dan kan hij een bad nemen. Pistolen beginnen iets minder goed te werken wanneer ze niet geregeld worden gepoetst. Uw paard moet bij momenten worden geaaid en geborsteld. Het zijn kleinigheidjes, en ze hebben niet écht een invloed op de speelpret, maar ze zorgen er wel voor dat Red Dead Redemption II in alles die westernsfeer uitwasemt. Niet alleen is het, dankzij dat immense oog voor detail, gevoel en tempo, met ruime voorsprong de beste game die u dit jaar in uw console zult floepen, het is ook een tijdloos meesterwerk binnen het medium. Yee-haw!
Uit voor PlayStation 4 en Xbox One.
