GAMEREVIEW. Voer de hackerrevolutie aan in ‘Watch_Dogs Legion’
De hackerrevolutie tegen een Orwelliaans schrikregime opstarten in het toekomstige Londen: dat is je taak in de derde Watch_Dogs-game. Je hoofdpersonage? Pluk zelf maar iemand van de straat.
Voordat Watch_Dogs Legion ten tonele verscheen, zat de manier waarop je spelerpersonage naar voren kwam in een videogame ergens op een spectrum tussen twee uitersten. Ofwel kreeg je een volledig door de makers ontworpen sujet te besturen, ofwel kon je het helemaal zelf bricoleren, met vele gradaties en mengvormen daartussenin. Deze derde aflevering uit Ubisofts serie grootstedelijke misdaadsimulatoren met een hackingthema gooit het voor het eerst over een compleet nieuwe boeg. De grote innovatie van Legion is dat je eender welk personage dat je tegenkomt op straat kunt rekruteren voor DedSec, het hackercollectief waarmee je een volksopstand probeert op poten te zetten.
Bende samenstellen
Die personages hebben basisvaardigheden (op gebied van technische kennis bijvoorbeeld, of in gevechtstechnieken), die je vervolgens verder kunt aanscherpen. Ik speelde bijvoorbeeld een flink stuk van de game met een voormalige deurwaarder met een militaire training voor de gevechten, maar ging al snel verder met iemand die meer technisch behept is. De samenstelling van je hackerbende is een beetje trial and error: je zit een flink aantal uren in de game voordat je de juiste mensen – voor de manier waarop jij het verhaal tot een goed einde wilt brengen dan – van de straat hebt geplukt. Ook moet je blijven investeren in het ronselen van nieuw volk (door de vaardigheden te achterhalen via een snelle hack van hun smartphone, en vervolgens een boodschapje voor hen te doen. Er zit namelijk permadeath in de game: vanaf het moment dat een personage gedood of geklist wordt, is hij of zij voorgoed uitgeschakeld, en moet je verder met een van je andere rekruten. Je kunt die permadood-optie uitschakelen, maar ik raad aan om dat niet te doen: het verplicht je om het meeste te halen uit de centrale nieuwe spelmechaniek van Watch_Dogs Legion.
Geen pretje
Voor de rest is de game in zeer hoge mate een verderzetting van de twee eerste: je verschaft je de toegang tot bepaalde gebouwen of bolwerken door er eerst digitaal op in te breken, en via die weg misschien al een paar bewakers onschadelijk te maken (een gasaansluiting doen ontploffen, bijvoorbeeld, terwijl je zelf nog buiten op straat staat). De nieuwe vijanden die je het hoofd moet bieden – een onbekende hackergroep die de stad lamsloeg met een reeks bomaanslagen, maar ook een conglomeraat van technologieconcerns en privaat-militaire bedrijven die de Londenaars onder de knoet proberen te houden – maken het verhaal wat duisterder dan het iets te vrolijke Watch_Dogs 2 uit 2016.
Naast de verregaande aanslagen op onze privacy, een thema dat ook al in de twee eerste games centraal stond, gaat Legion ook over orgaanhandel en bewustzijnuploads. Terwijl je ‘m speelt worden er, met andere woorden, krachtige vragen gesteld over onze relatie met technologie.
Stadsproblemen
Wat helaas weer opvalt wanneer je het Londen van Watch_Dogs Legion doorkruist is dat de Ubisoft-studio’s (deze game werd door vooral een van de ontwikkelhuizen van de groep in het Canadese Toronto gemaakt) er maar niet in slagen om een cultuur te creëren rond het ontwerpen van een geloofwaardige videogamestad. De historische steden van de Assassin’s Creed-reeks zijn natuurlijk bloedmooi in hun monumenten, maar daartussen poten de designers gewoon naar eigen inzicht een trits min of meer op elkaar gelijkende gebouwen neer. Bij hedendaagse steden, die spelers misschien al in het echt hebben bezocht, pakt die aanpak niet: het Londen van Legion ademt op bepaalde plaatsen wel de sfeer uit van het echte stadsdeel, maar ruimtelijk voelt het geheel niet in de haak.
Valse noten
Dat komt bovenop het zelden erg sprankelende visuele ontwerp van een gemiddelde Ubisoft-game, een lijn die duidelijk werd doorgezet in Watch_Dogs Legion. En de voertuigen die, net als in de twee voorgangers van deze reeks, bijzonder ruk besturen, ook al gaat het om (in ’t echt vrij vlot bestuurbare) elektrische wagens. De DedSec-strijders gedragen zich ook niet erg geloofwaardig: in de dialogen die ze onderling voeren schuilt lui acteerwerk en een overdreven plechtigheid in de manier waarop ze de hackerrevolutie prediken. Welke halvegare je ook van de straat hebt geplukt als je huidige protagonist: het pakt niet.
Ondanks die valse noten blijft Legion, met enige voorsprong zelfs, de beste van de drie Watch_Dogs-games. Maar in een najaar waarin er veel ontzettend veel gebeurt op gebied van videogames, heeft deze te weinig in huis om echt lyrisch over te zijn.
Bekijk ook: de spinrobot en andere wapens
Watch_Dogs Legion verschijnt op 29 oktober voor PlayStation 4 en 5, Xbox One en Series S/X, en pc.
