Geld maakt gelukkig in 'The Mighty Quest for Epic Loot'

Het is opletten geblazen met die hele 'free-to-play'-rage, die stilaan ook naar het westen van de wereld opschuift: heel wat games uit die categorie zijn zo ontworpen dat u misschien wel gratis mag meedoen, maar bijna verplicht bent om geld uit te geven als u zich een beetje wil amuseren. Ook 'The Mighty Quest for Epic Loot', Ubisofts experiment in het nieuwe genre, wist zijn spelers in een vroege versie knap te bedotten, maar de bijna-definitieve uitvoering vond een goed evenwicht tussen betaalde en echte uitdagingen.

Bij 'ons', in het westen van de wereld, is het 'free-to-play'-businessmodel niet zo bekend, maar in opkomende markten als China en Rusland is het vandaag de belangrijkste manier waarop videogames worden verdeeld. Het principe is simpel: u speelt in essentie gratis, maar voor betere wapens, pantser en andere dingen moet u een klein bedrag (typisch enkele eurocenten) betalen. Die vele kleintjes maken vervolgens vaak grote omzetten voor de bedrijven achter de games, want het feit dat de game in principe gratis is lokt natuurlijk heel wat spelers. Tot daar alles goed. Maar heel wat van die games geven betalende spelers een competitief voordeel ten opzichte van niet-betalenden, en dat is minder oké: er ontstaat zo een dynastie van spelers die bedragen uitgeven die soms hoger liggen dan de klassieke kostprijs van een game in een doosje, en die hebben zo'n sterk personage dat gratis spelers er niet tegenop kunnen.

Ook een gesloten bètaversie van 'The Mighty Quest for Epic Loot', die enkele maanden geleden werd gelanceerd, lag in dat bedje ziek: fans fulmineerden op internetfora over het onfaire voordeel van betalende spelers, en Ubisoft bond snel in. We hielden dan ook de open bètaversie, die meteen de deur zou moeten openzetten voor de definitieve release, nauwgezet in de gaten, maar het moet gezegd: we troffen geen enkele instantie aan waarin gratis spelers de duimen zouden moeten leggen voor spelers met diepere zakken. De voorsprong die u maakt door geld uit te geven, zit zuiver in de tijd: alles wat u koopt, kunnen gratis spelers na lang wroeten in de game ook zelf verdienen. Voor de rest krijgt u dankzij een kleine financiële injectie gewoon wat cosmetische mogelijkheden (mooier wapentuig, enzovoort) die u als gratis speler niet zou hebben.

Beide soorten spelers kunnen dus genieten van de prima gameplay die 'The Mighty Quest for Epic Loot' presenteert, en uit twee componenten bestaat. Er zijn sequenties die lijken op de kerkers van 'Diablo III' en waarin u vijandige kastelen binnenvalt om een deel van de goudvoorraad daaruit te stelen, en er is een torendefensiespel waarin u zelf een kerker moet uitrusten met boobytraps en bevolken met gevaarlijke gedrochten. De nieuwigheid die de game brengt, is dat de kerkers die u binnenvalt die van andere spelers van vlees en bloed zijn, die dus ook uw eigen kerker kunnen proberen te plunderen terwijl u op pad bent.

Het mocht wat lekkerder klikken (met name 'Diablo III' speelde zo vlot dat u verslaafd geraakte aan uw eigen aanslagen op de muisknop), en heel wat door andere spelers gemaakte kerkers zijn op zo'n ongelijke manier gemaakt (vaak met grote aantallen obstakels in een fuiksysteem) dat het ook niet leuk meer is. Maar voor het merendeel is 'The Mighty Quest for Epic Loot' een spannende multiplayergame, waarin u snel heel wat kostbare uren doodslaat.