'Infamous: Second Son' schiet alle richtingen uit

Voor de derde keer brengt Sony een 'urban' superheld ten tonele in 'Infamous: Second Son'. Het is een bloedmooie, megaspectaculaire game, die de capaciteiten van de PlayStation 4 prima benut. Maar het is tegelijkertijd een titel die bij momenten lelijk zijn balans verliest.

Wat voor een mens bent u eigenlijk? Het is een vraag die games uit Sony's 'Infamous'-reeks geregeld stellen aan hun spelers. Ook 'Second Son', de derde episode uit de serie en de eerste die op de PlayStation 4 verschijnt, serveert u bij momenten een verscheurend moreel dilemma, vaak met leven of dood van een personage als inzet, en met zoveel voor- en tegenargumenten voor de daad dat de enige maat die u kunt nemen die van uw eigen geweten is. Het levert, naast twee alternatieve eindes (een 'goed' en een 'kwaad'), een paar van de beste momenten op in een game die voor de rest vooral bestaat uit beenharde, spectaculaire actie, waarbij vaak een groot deel van het decor aan barrels gaat.

Opnieuw mag u een superheld spelen zonder spandexpakje. De originele jeugddelinquent die superkrachten kreeg in de 'Infamous'-reeks en daardoor ofwel een volksheld ofwel een superschurk werd, Cole McGrath, offerde zichzelf op in het 'goede' einde van voorganger 'Infamous 2', waardoor de hoofdrol van deze opvolger naar een compleet nieuw personage gaat. Delsin Rowe, een jonge twintiger uit een Native American-gemeenschap in de Amerikaanse staat Washington, krijgt door een incident aan het begin van de game ineens bovennatuurlijke krachten, en moet die in grootstad Seattle ook benutten om de inwoners van zijn dorp te kunnen redden van een kwaal die hen door diezelfde gebeurtenis trof. Het is het begin van een openwereld-actiegame waarbij een goed deel van Seattle best natuurgetrouw werd nagemaakt, en waarbij u gedurende de ongeveer tien uur dat de game duurt een paar spectaculaire superkrachten opbouwt.

Een paar daarvan zijn fijne trouvailles: doorheen de game absorbeert u rook, neon, videobeelden (yep!) en beton, en die verlenen u steeds spectaculairdere mogelijkheden om sterkere en sterkere tegenstanders - of grotere en grotere aantallen minder sterke - neer te leggen. Ook het Seattle dat gamestudio Sucker Punch namaakte voor deze game is een uitstekende adaptatie van de echte stad: vanzelfsprekend werden er heel wat creatieve loopjes genomen met de werkelijkheid, maar de geleding èn de sfeer van de stad zijn vakkundig nagebootst. Ook de grafische stijl, de belichting en de details maken van 'Infamous: Second Son' een goeie titel om de capaciteiten van uw PlayStation 4 te laten zien.

Een mooie, geloofwaardige gamewereld, spectaculaire actie, een donders interactief verhaal: 'Infamous: Second Son' had in principe alles om een topper te worden. Maar tegen de tijd dat u de eindbaas hebt bereikt, heeft de titel helaas een paar keer lelijk zijn balans verloren. Verhaalmissies worden soms onnodig lang gerekt, met een te grote overmacht aan vijandelijke troepen die allemaal moeten worden omgelegd om verder te kunnen in de missie. In sommige andere missies worden er interessante ideeën naar voren gebracht (ergens halfweg verliest uw personage bijvoorbeeld eventjes zijn krachten), om minuten later te laten blijken dat die compleet zonder consequentie zijn geweest. En sommige 'boss'-gevechten zijn een nodeloos verlengde uitputtingsstrijd, waarbij vaak meer uw geduld dan uw behendigheid met de controller op de proef wordt gesteld. Het geeft 'Infamous: Second Son' een erg ongelijke indruk, zeker gezien het feit dat de verhaalmissies (zeventien in totaal) behoorlijk dun gezaaid zijn.

De rommelige indruk die de gameplay achterlaat, wordt bovendien nog versterkt door het warrige verhaal van 'Infamous: Second Son'. Delsin is een personage dat deze speler in ieder geval koud liet, en dat geldt ook voor de 'sidekicks' die hij in deze game rond zich verzamelt. 'Infamous: Second Son' krijgt drie sterren omdat de goeie momenten nog net de overmacht nemen ten opzichte van de frustraties, maar een klepper is het in geen geval.