Is ‘Mario Kart World’ de omstreden prijs van 80 euro waard?

Kolder, chaos, ronkende motoren en bananen op de baan: ‘Mario Kart’ is terug als dé lanceergame voor de Nintendo Switch 2. ‘Mario Kart World’ telt meer spelers, meer zotternijen en meer circuits die met elkaar verbonden zijn in een vrij te verkennen wereld. Maar is groter en meer ook beter, zeker voor een omstreden prijskaartje van zo’n 80 euro? Drie, twee, één, start!

KIJK. Deze video toont nog veel beter dan de screenshots hoe geweldig de wereld eruitziet

Laten we maar met de deur in huis vallen: ‘Mario Kart World’ is oogstrelend mooi. De afwisseling tussen de omgevingen is echt een schot in de roos. Van Japanse tempels tot Venetiaanse kanalen en klaterende watervallen, het zit er allemaal in. Het ene moment glijd je over een blinkende bobsleebaan in een ijswereld, het volgende stuif je door de branding op een paradijselijk strand. Opeens krijgt je voertuig vleugels en suis je door een lavatunnel, even later verandert het in een soort jetski voor een race in een rivier.

Knipogen

De wereld lééft echt. Overal gebeurt wel iets, met bijvoorbeeld reusachtige koeien die over de circuits strompelen, supporters die je staan aan te moedigen of een gigantische Donkey Kong-robot die vaten op de weg gooit. In combinatie met de animaties van 24 racers tegelijk geeft het wel aan dat de Switch 2 de nodige paardenkracht onder de motorkap heeft.

Opvallend is dat de makers hun vondsten niet uitmelken. Zo kwam ik pas na vele uren gamen mijn eerste ‘groene transportbuis’ tegen, een icoon dat ontwikkelaars met minder visie waarschijnlijk royaal zouden gebruiken. ‘Mario Kart World’ zit tjokvol met zulke knipogen, figuurtjes en geluidjes die verwijzen naar de rijke geschiedenis van de Mario-games, maar de makers gebruiken ze individueel wel spaarzaam. Ook al draait deze game vooral rond ‘meer en groter’, hij blinkt ook uit in ‘minder’.

Battle Royale

Hoe mooi de omgevingen ook zijn, ‘Mario Kart’ speel je natuurlijk om al racend schildpadpantsers en andere bommen naar je tegenstanders te mikken. Het arsenaal aan wapens is weer wat uitgebreid, de game bevat hopen personages en voertuigen én je hebt ook nog meer gametypes. Met het nieuwe Knock-Out krijg je een soort Battle Royale, waarbij checkpoints steeds meer racers laten afvallen.

Deze modus is dé ster van de nieuwe game, want hij stuurt je over verschillende circuits die met elkaar verbonden zijn in de grote open wereld. De adrenaline giert wanneer dat klokje aftelt met de finish in zicht en je de melding krijgt dat iemand achter jou een wapen inzet. Haal je het nog op het nippertje, wel of net niet? Hier gaan heel wat gefrustreerde handjes van in de lucht vliegen.

Naast de klassieke Grand Prix-toernooien krijg je nog twee gevechtsmodi waarin je elkaars ballonnen of munten kan afsnoepen; heel chaotisch, maar een toffe afwisseling van het pure racen. Racen met je eigen regels kan natuurlijk ook, net als online strijden tegen vrienden of vreemden.

In splitscreen kan je met maximaal drie anderen tegelijk spelen, en dankzij de nieuwe microfoon kan je ook online gemakkelijk praten met vrienden. Met de nieuwe camera kan je je tegenstanders zelfs zien, wat het leedvermaak bij rake aanvallen tot nieuwe hoogtes stuwt.

Open wereld

Maar de grootste nieuwigheid in ‘Mario Kart World’ is toch de open wereld waarin je vrij kan rondrijden. De kaart verbindt alle circuits, waardoor je die op je gemak kan verkennen en alle verborgen hoekjes kan ontdekken. Her en der vind je honderden uitdagingen, zoals racen tegen de tijd, munten verzamelen of springenproeven. Zo speel je allerhande extraatjes vrij, zoals stickers en outfits. Met de fotomodus kan je de mooiste plekjes vastleggen.

Het idee lijkt geweldig, maar in de praktijk vind ik er niet veel aan. De rustige omgeving is weliswaar een verademing tussen de chaos van de races, maar er gebeurt tegelijk wat te weinig om me lang te boeien. Misschien dat de wereld samen verkennen met een vriend wel veel toffer is – maar dat zal ik eens proberen wanneer ik er eentje vind.

Die gekke brommende karretjes en tweewielers ogen ook wel geweldig tijdens die arcadekoersen, maar zonder de chaos van de competitie verliezen ze toch wat van hun charme. Zoveel andere (race)games pakken ook uit met verrukkelijke open werelden om in rond te rijden – hallo ‘Forza’? – dus opeens verandert toch het referentiekader.

Nieuwelingen en oudgedienden

Iets waar deze game weer als vanouds in uitblinkt, is dat hij zowel beginners als ervaren rotten bedient. De besturing is o zo simpel om mee te starten, maar toch ook opvallend uitdagend genoeg om tot in de puntjes onder de knie te krijgen. Op het juiste moment je kart opladen om met de nieuwe ‘oplaadsprong’ op een rail of een muur te springen, vraagt heel wat oefenwerk en een uitstekende timing. En o ja, het feit dat extraatjes zoals rails, berijdbare muren en alternatieve routes zo mooi verweven zijn in het leveldesign, wijst ook weer op de aandacht voor beide doelgroepen. Grote klasse.

Heel aangenaam is nog dat je met elk personage ook elk voertuig kan kiezen, en dat elke combinatie even snel rijdt. Zo kan je met een grote koe in een lompe Monster Truck winnen van een veel kleiner personage op een blitse brommer, wat bijdraagt tot de leute.

Ten slotte draait de game vlekkeloos, voelt de besturing geweldig aan en zijn er amper laadtijden.

Besluit: 9/10

‘Mario Kart World’ biedt ijzersterke racemechanieken, een karrenvracht aan personages en een heleboel maffe voertuigen om los mee te gaan. Het ontwerp van de circuits en al wat er rond gebeurt, is ronduit indrukwekkend. Daar kunnen we echt niks negatiefs over zeggen. De open wereld daarentegen ziet er prachtig uit, maar tegelijk valt er misschien toch wat weinig te beleven. De kleuren spatten van het scherm en de game draait echt supervlot op de nieuwe Switch 2. Een dikke aanrader, ook voor 80 euro.