'Mario Kart 8' is baanvaster dan ooit
Een stevig basisdesign waaraan niet werd gesleuteld. Relevante vernieuwingen die hun nut al hebben bewezen in de vorige versie op de 3DS. Een uitstekend gebruik van de ruimere rekenkracht in de Wii U. Het resultaat laat zich raden: 'Mario Kart 8', de nieuwste editie in Nintendo's racegamereeks, zoeft zonder noemenswaardige accidents de parcours over de eindstreep.
Kniesoren zullen je vertellen dat de 'Mario Kart'-reeks al eigenlijk krek dezelfde game aflevert als de allereerste uit 1992, en tot op zekere hoogte hebben ze gelijk: heel wat circuits die je in 'Mario Kart 8' zult rijden, de recentste versie die afgelopen vrijdag voor de Wii U-console verscheen, lijken nog steeds erg op degene die je destijds in 'Super Mario Kart' zag, en ook de gameplay - met makkelijk bestuurbare, heftig driftende bakjes, 'power-ups' en mogelijkheden zat om elkaar in de wielen te rijden - is zo goed als ongewijzigd. Maar dat is het 'm net: soms sleutel je zoveel bij dat het raderwerk binnenin aangetast geraakt, en dat is een fout waar de makers van de 'Mario Kart'-reeks wel voor opletten. Als je zegt dat dit weer gewoon dezelfde game is als de vorige, geef je 'Mario Kart 8' dus een compliment: je bedoelt er eigenlijk mee dat het stevige, baanvaste chassis van de reeks gewoon intact is gebleven.
Zelfs de allerergste zeurpieten moeten namelijk ook het volgende toegeven: binnen het vertrouwde 'Mario Kart'-koetswerk werden er in deze achtste editie heel wat relevante nieuwigheden geïntroduceerd. De meeste daarvan hebben hun relevantie al bewezen in 'Mario Kart 7', dat twee jaar geleden op de 3DS verscheen, maar toonden hier ook aan dat ze ten eerste blijvers zijn, en ten tweede prima de sprong naar een huiskamerconsole aankunnen. Deltavliegertjes, circuits die zich boven en onder de zeespiegel begeven, nieuwe karretjes zoals een quad en een motorfiets: het speelt en voelt allemaal als een perfect getunede kar.
Die twee elementen kunnen afvinken betekent al heel wat, maar 'Mario Kart 8' scoort nog op een derde vlak: de ruimere rekenkracht en de onlinemogelijkheden van de Wii U-console werden uitstekend ingezet. Niet alleen in de prima afgewerkte graphics, maar ook in de onwaarschijnlijke dynamiek die in de circuits zit: soms ga je de gekste richtingen uit, maar de makers verliezen op geen enkel moment de regels van hun 22 jaar oude basisdesign uit het oog. Hoe gek het ook wordt: je verliest nergens echt het noorden. Hetzelfde geldt voor de onlinecomponent, alhoewel daar wel de perfect uitgekiende moeilijkheidsgraad van de singleplayerlevels niet langer van tel is.
Als we écht op de details letten, moeten we zeggen dat sommige nieuwe power-ups niet meteen een verschil maken en de bewegingsbesturing wat krakkemikkig is, maar dan zijn we gewoon over bobbels op de lak bezig. Over het algemeen levert 'Mario Kart 8' een helse rit af, die je binnen enkele maanden nog met evenveel plezier zult aanvatten.
