'Need for Speed Most Wanted': frustrerend, leuk, maar vooral verslavend

Elk jaar komt er wel een nieuwe game in de 'Need for Speed'-serie uit. Na het debacle met 'The Run' van vorig jaar, moest het dit jaar enkele niveaus beter zijn om de fans te kunnen paaien. Voor deze 'Most Wanted' werd opnieuw de Criterion-studio ingeschakeld, die twee jaar geleden al het populaire 'Hot Pursuit' succesvol herwerkte.

In deze 'Most Wanted' word je meteen in het racegeweld gestort. Geen lange introducties, geen begin van een verhaal, enkel een kort filmpje waarin wordt uitgelegd wat het doel is. En dat doel is heel simpel: de beste straatracer worden. Geen nodeloze uitleg, geen franjes, gewoon vertrekken naar je eerste race, en hop, racen!

Er is zelfs meer. In tegenstelling tot wat we gewend waren bij 'NfS'-games, is deze keer de stad (Fairhaven) onmiddelijk volledig open. Geen afgesloten stadsdelen, meteen overal rijden. Hetzelfde geldt voor het merendeel van de wagens. De enige voorwaarde is dat je ze zelf vindt, want de wagens staan verspreid over Fairhaven. Soms staan ze gewoon naast de openbare weg, soms moet je wat zoeken in steegjes, of op gebouwen. Eens je een wagen gevonden hebt, is die van jou. Vanaf dat moment moet je hem enkel selecteren in het menu.

Datzelfde menu wordt ook gebruikt om races te vinden. Die staan namelijk niet standaard op je minimap, aangezien er per wagen een aantal races beschikbaar zijn. Je kan je gps instellen en er naartoe rijden, waarna je een burnout van je wielen moet doen om een race te starten.

Frustraties
Eens je aan die races begint, zullen er enkele frustraties opduiken. Ten eerste is de besturing niet volledig zoals die moet zijn. Het voelt gewoon niet perfect aan. Ten tweede zijn er soms wat problemen met de gps, die niet altijd even goed leesbaar is. Dat heeft er bij ons regelmatig voor gezorgd dat we een race opnieuw moesten starten. Om twee redenen: ofwel waren we de foute straat ingedraaid, ofwel knalden we op een tegenligger omdat we teveel moeite moesten doen om de map te bestuderen. Telkens een race herstart wordt, zie je ook nog eens opnieuw een tussenfilmpje, dat je gelukkig wel kan voortspoelen met een druk op de knop. Maar komaan Criterion, moest dat nu echt? Wie gaat er nu hetzelfde filmpje telkens opnieuw bekijken?

De drang om de controller door het raam te werpen kwam dan ook meermaals op, maar telkens haalde de tegengestelde drang om voort te gamen het. De positieve elementen in deze game zijn namelijk talrijker dan de negatieve. Zo haalden we het open karakter van de gamewereld al aan, maar er is meer.

Zo doen politiewagens opnieuw hun intrede, en die agenten zijn heel wat agressiever dan in voorgaande versies. Spijkermatten, blokkades, SWAT-trucks, ze zijn er allemaal bij en vooral, ze komen veel sneller dan ooit. Als je aan al dat geweld kan ontsnappen, ga je punten verdienen en beruchter worden. Eens een bepaald aantal van zulke punten verzameld, zal je een van de die meest beruchte straatracers kunnen uitdagen. Zo kan je zelf stijgen in de ranking, om uiteindelijk de meest gezochte racer van Fairhaven te worden.

Sociaal
Uitgever Electronic Arts gaat er ook prat op dat deze game de sociaalste racegame ooit is. Hoewel 'ooit' gebruiken altijd riskant is, moeten we toch akkoord gaan dat de sociale elementen goed werden ingebouwd. Zo is er de Autolog, die ook al in eerdere games aanwezig was. Die slaat niet alleen je beste racetijden op, maar ook andere details zoals topsnelheden aan tientallen flitspalen. Al die resultaten worden meteen vergeleken met de tijden en snelheden van je vrienden. Races winnen in de singleplayer is dus niet genoeg, de competitiebeesten onder ons blijven ze nog herspelen om overal de beste tijden te kunnen neerzetten.

Met al dat sociaal gedoe zouden we nog bijna vergeten dat er ook een multiplayer is. Die bevat alles wat je van een racegame anno 2012 kan verwachten. Of toch bijna alles. Wagens zijn bijna niet aan te passen, en dat is ook een kwaad waar de singleplayer mee te maken heeft. Je racemachines zijn amper te upgraden, en al zeker niet in detail. Ook kan je het uitzicht van je auto niet kiezen. De kleur bijvoorbeeld, wordt enkel aangepast als je door een reparatiecentrum rijdt, maar dan nog heb je er geen controle over. Toch wel een klein manco in deze tijd.

Conclusie
'Need for Speed Most Wanted' is opnieuw een waardige opvolger in de serie. Grafisch ziet het er prachtig uit, er zijn geen saaie inleidingen maar je kan meteen met de leuke wagens rijden, en qua geluid is er niets te klagen. Soms kwamen de irritaties wel eens op, en wilden we de controller wel eens wegwerpen, maar telkens was er toch die nood om opnieuw te proberen. En die drang om voort te gamen is een goed punt zeker?

Wil je dit alles zelf eens uittesten? Dat kan! We geven namelijk tien games weg, met ook nog wat goodies bij. Hoe winnen? Stuur voor woensdag 14 november een mailtje naar [email protected] met 'Need for Speed' als onderwerp. Graag ook het platform naar keuze en je adres vermelden, anders kan je niet winnen!

Er valt trouwens nog meer te winnen. Electronic Arts zoekt namelijk slechte chauffeurs. De allerslechtste wint een 'Need For Speed'-circuitinitiatie van autocoureur Anthony Kumpen. Meedoen kan via deze website tot en met zondag 25 november.