'Halo 4': Master Chief is echt terug bij begin tweede trilogie
Met 'Halo 4' is de tweede trilogie in de miljardenfranchise eindelijk begonnen. Deze game zet het verhaal voort van 'Halo 3', dat intussen al vijf jaar oud is. Intussentijd kwamen 'Halo Wars', 'Halo 3: ODST' en 'Halo: Reach' dan wel uit, 'Halo' is niet echt 'Halo' zonder Master Chief.
De memorial die Master Chief op het einde van 'Halo 3' kreeg was uiteraard niet nodig, want het fregat Forward Into Dawn mag dan maar half door het portaal zijn geraakt, Master Chief geraakte er levend en wel doorheen en dobberde al die tijd door de ruimte samen met zijn trouwe AI Cortana. We zijn intussen echter vier jaar en zeven maanden later op het moment dat Master Chief uit zijn diepe slaap wordt gehaald. Op het eerste zicht lijkt er niet veel veranderd te zijn, maar dat is slechts schijn. Cortana is namelijk stilaan over haar houdbaarheidsdatum, waardoor ze niet meer de alleswetende en rustige hulpbron is die ze altijd is geweest.
Meer daarover later, maar laten we beginnen bij het begin. Alles over Cortana kom je namelijk pas na een uurtje gamen te weten. Het begin voelt echter vertrouwd aan, met een aanval van de Covenant. Je zal je een weg moeten banen uit de Forward Unto Dawn. Dat gaat niet zo makkelijk als verwacht, mede door een gebrek aan munitie. Dat is trouwens een kwaad dat je een heel game lang zal achtervolgen. Spaarzaam zijn is dan ook de boodschap.
Wapens
Aan wapens trouwens geen gebrek in deze 'Halo 4'. Je hebt je eigen wapenuitrusting, maar je zal al snel zonder munitie zitten als je tussen de Forerunners zit, de nieuwe tegenstanders. Al goed kan je ook al hun wapens oppakken en gebruiken, en dat zal nodig zijn. Munitie sparen is echt wel een belangrijk element in deze 'Halo', en je sterke elleboogslagen moeten je daarbij helpen. We hadden gehoopt dat ook de granaten daartoe zouden bijdragen, maar die leken ons nogal weinig schade toe te brengen. Als enige punt van kritiek zouden we misschien kunnen stellen dat er wat meer variatie in de wapens mocht zitten, maar al bij al valt er echt niet te klagen.
Je bent wel al eens blij als je een voertuig tegenkomt. Dat gebeurt wat minder dan in voorgaande titels, maar de bekende varianten komen wel terug. De Ghost, Scorpion en Warthog klinken bij fans waarschijnlijk bekend in de oren, en nieuw is ook de Mantis, die je wel niet zo veel zal mogen gebruiken in de campagnemodus.
Campagne
Met de lengte van die singleplayer zit het trouwens wel snor. Zeker als je deze game op de hoogste moeilijkheidsgraad speelt zal je er ettelijke dagen voor nodig hebben. Zelfs op de tweede moeilijkheidsgraad van in totaal vier moesten we wel eens opnieuw proberen, vooral door het gebrek aan munitie waarover we het al eerder hadden. Als dat alles nog niet genoeg is, kan je de gehele campagne nog eens netjes herspelen in de co-opmodus met in totaal drie vrienden.
Over het verhaal gaan we niet al te veel zeggen, op vraag van Microsoft zelf, om de spelvreugde niet te vergallen. Er zijn namelijk nogal wat belangrijke gebeurtenissen in deze 'Halo 4', die zonder twijfel opvolging zullen kennen in de twee komende games die deze tweede trilogie zullen vervolledigen. Zo komt er met de Forerunners een nieuwe tegenstander, die als elitetroepen de Prometheans hebben. Die kan je het best vergelijken met de Spartans, en je zal vooral met hen moeite hebben als je weer eens wat weinig munitie hebt. Cortana krijgt het door haar korte levensduur ook steeds moeilijker, waardoor je de Chief meer op zichzelf moet vertrouwen in de verschillende missies, die aan elkaar worden gepraat in mooie tussenfilmpjes.
Duurste game ooit
Grafisch en qua geluid is er trouwens niets te klagen. Meer valt daar echt niet over te zeggen. En maar goed ook, want volgens Microsoft zelf is deze game het duurste spel dat ooit werd gemaakt. Dat 'Halo 4' tot in de puntjes gepolijst werd, zorgt er dan ook voor dat je nooit geïrriteerd wordt door kleine of grote foutjes. Helemaal zoals het zou moeten zijn dus, en niet zoals andere games die meer op een testversie lijken op het moment dat ze uitkomen.
Ook online ziet alles er netjes uit. In vergelijking met de vorige 'Halo' is er echter weinig veranderd als we het grafische geweld buiten beschouwing laten. De belangrijkste nieuwigheid is dat je een favoriete wapenuitrusting kan samenstellen, die je steeds kan verbeteren na het behalen van voldoende experience points. Spartan Ops is trouwens de naam van de co-opmodus (een tweede co-opmodus naast die van de singleplayercampagne). Die biedt nog een extra kort verhaal in vijf missies, dat je ook weer met drie vrienden kan spelen. Ook alleen kan je ze trouwens spelen, en daarmee haal je tevens xp binnen. De missies zijn niet alleen leuk, ze bieden ook een goede training voor je in de echte multiplayer aan de slag gaat.
Conclusie
'Halo 4' is een waardige opvolger in de franchise, en brengt voldoende nieuw materiaal om ons te doen hunkeren naar de volgende twee delen in deze trilogie. Grafisch en qua geluid zit alles goed, en ook de kenmerkende gameplay is van hetzelfde niveau als voorgaande games. Een echte topgame dus, en door de exclusiviteit voor Xbox 360 toch wel een spel dat PS3-gamers jaloers kan maken.
