'Ratchet & Clank Trilogy' is een vakantie-omnibus in videogamevorm

Lijkt het je wel wat, je nestelen onder een lommerrijke boom of parasol op je vakantiebestemming, en daar een paar klassiekers in gebundelde vorm consumeren? Ook gamemakers hebben duidelijk het concept van de zomeromnibus ontdekt: niet voor niets wachtte Sony tot de zomermaanden om zijn klassieke 'Ratchet & Clank'-trilogie naar de PS Vita-zakconsole te brengen.

Na de 'God of War'-collectie komt Sony met een nieuwe heruitgave-in-zakformaat van een van zijn eigen klassiekers. En die term gebruiken we ook deze keer niet lichtzinnig: 'Ratchet & Clank', een reeks actiegames die ondertussen al een tiental afleveringen en spin-offs bevat maar begon bij een trilogie die van 2002 tot 2004 op de PlayStation 2 verscheen, is met recht en reden een classic te noemen. Het zijn best al oudjes dus, maar een bundel van die drie eerste afleveringen ('Ratchet & Clank', 'Ratchet & Clank: Locked and Loaded' en 'Ratchet & Clank: Up Your Arsenal') heeft de transitie naar de PlayStation Vita-zakconsole prima gemaakt. Meer zelfs dan wat we over de originele 'Ratchet & Clank Trilogy' voor de PlayStation 3 kunnen zeggen, die in 2012 al op de markt kwam: de cartooneske graphics van de originele titels leende zich al erg goed tot een visuele remake, en het compacte hd-scherm van de Vita doet die geherwaardeerde decors nog beter tot zijn recht komen. Het ziet er in ieder geval veel minder démodé uit dan heel wat andere hd-remakes van oudere games.

Dat geldt, tot op zekere hoogte, ook voor de gameplay en de besturing. De tweede duimstick van de PS Vita laat eindelijk toe om zowel je personage als de camera te besturen, en dat is geen overbodige luxe in een game waarin je niet alleen talloze aanvallers tegelijkertijd moet in elkaar slaan of overhoop schieten, maar je ook aan talloze platform- en puzzelsequenties moet wagen. De keuze van de makers om de camerabesturing standaard in geïnverteerde vorm te houden is een beetje vreemd, en ook het behoud van de oude 'checkpoints', die in games met een paar kilometers op de teller een eind verder uit elkaar liggen dan bij hedendaagse titels, is twijfelachtig. Maar qua tempo en cadans zijn de drie games absoluut mee met hun tijd: ontwikkelaar Insomniac Games zette destijds de toon met zijn naadloze overgangen tussen actie- en platformsequenties (je valt dikwijls letterlijk met de deur in huis), waardoor de games uit deze trilogie zich nog gerust naast hun hedendaagse broeders mogen ophouden.

Een geslaagde 'port' dus, al is de gameplaykwaliteit binnen de drie games wel een beetje ongelijk. De formule van 'Ratchet & Clank' werd in de loop van de eerste drie afleveringen op punt gesteld, waardoor je sommige canonieke elementen - een dubbelsprong, de upgradebaarheid van je wapens - pas in de latere titels tegenkwam. En dus de eerste game meteen achterhaald aanvoelt nadat je de tweede bent beginnen spelen, en dat gevoel zich meteen verder zet bij de derde etappe. Maar ondertussen heb je, tegen de tijd dat de thuisvlucht lonkt, toch maar mooi drie (herontdekte) klassiekers achter de kiezen.