Recensie 'Dirt Showdown': Racen is vernieling zaaien
Ongeveer een jaar geleden sloeg de Dirt-reeks - vroeger bekend als 'Colin McRae Rally' - een nieuwe weg in met 'Dirt 3'. We kregen een allegaartje van rallydisciplines en stuntrijden voorgeschoteld. Het was toen al duidelijk dat de makers wel toekomst zagen in wat 'gymkhana' heet. 'Dirt Showdown' is dus niet noodzakelijk een buitenbeetje in de serie. Maar is het een verbetering?
Het lijkt tegenwoordig alsof racen enkel mogelijk is door elkaar en de omgeving in de vernieling te rijden. Dit voorjaar testten we al de nieuwe 'Ridge Racer Unbounded'. Om onze tegenstanders te verslaan moesten we niet alleen sneller rijden, maar ook zo nu en dan een ferme tik uitdelen. Stokpaardje van dat spel waren de shortcuts die ons vaak dwars door gebouwen brachten. Fans van het zuivere racen hoeven van 'Dirt Showdown' geen beter alternatief te verwachten. Integendeel, het racegevoel dat we toch nog enigszins hadden in de altijd sterke Ridge Racer-spellen is heel ver zoek in de opvolger van 'Dirt 3'. We gaan in onze beoordeling dan maar uit van het concept dat de makers voor ogen hadden: racen is vernieling zaaien!
Eerst en vooral valt op hoezeer 'Dirt Showdown' op zijn voorganger lijkt. Niet moeilijk natuurlijk, aangezien 'Dirt 3' amper een jaar oud is. Ook een aantal locaties keren terug, zoals de raceomgeving van Michigan. Voorts mogen we deze keer ook racen onder de beroemde brug van San Francisco en in tal van nieuwe omgevingen. Er is wel één groot verschil met het vorige 'Dirt'-spel: we krijgen nauwelijks nog uitleg voor we aan een onderdeel beginnen en dat zou soms welkom zijn, aangezien er een pak nieuwe uitdagingen uit de hersenkronkels van de producenten ontstaan zijn. Soms moesten we een uitdaging al eens herstarten, omdat we pas al doende merkten wat de bedoeling was.
Om het voor onze lezers wat gemakkelijker te maken, volgt een handgreep uit wat 'Dirt Showdown' aan variatie te bieden heeft. Er wordt gelukkig nog geracet in deze editie. Meestal rijd je dan enkele rondjes op een circuit dat in een soort arena is opgebouwd. Met een 'boost' kan je versnellen om je tegenstanders voorbij te steken. En het is altijd mooi meegenomen om dit met een duw in de flank te doen. Alle wagens beschikken naast een boostmeter ook over een gezondheidsmeter. Staat die in het rood, dan moet je opletten, want het is in dit spel wel degelijk mogelijk om een fatale crash te maken, waardoor je uit de race valt. Een andere discipline is 'knock-out', waarbij het simpelweg de bedoeling is zoveel mogelijk punten te vergaren door elkaar als gladiatoren in de arena te bekampen. Voor iedere geslaagde stootbeweging krijg je een score, afhankelijk van de schade die je toebrengt. Mik vooral op wagens die al een rood balkje hebben, want zij wachten op de genadeslag en leveren 1.000 punten op. Als je de leider kunt uitschakelen, krijg je zelfs 1.500 punten. De winnaar is diegene die op het einde van de voorziene tijd de meeste punten verzameld heeft (de laatste halve minuut worden de punten verdubbeld). In dit onderdeel kan je eveneens zelf fataal geraakt worden, maar je keert altijd terug met een volledige gezondheidsbalk.
Even terug naar een echte racevariant: 8-ball. Deze circuits bestaan uit een aantal achtvormige bochten, die uiteraard centraal op een kruispunt uitkomen. Als leider kan je gemakkelijk tegen één van je achtervolgers knallen en als je zelf moet achtervolgen, kan je de leider helemaal uit koers brengen. Andermaal loop je wel telkens schade op en kan je uitgeschakeld worden. Let onderweg ook op voor andere wrakken die in één van de bochten staan te roken. Een variant van de knock-out is dan weer een tochtje door de arena, waarbij je zolang mogelijk moet overleven. De zeven andere wagens hebben het natuurlijk wel op jou gemunt. Nog een leuke is de eliminatieronde, waarbij iedere twintig seconden de wagen in de laatste positie uit de race wordt genomen.
Zo zijn er nog wel meer racevariaties in het spel terug te vinden, maar laten we nu even kijken naar de stunts die in 'Dirt 3' geïntroduceerd werden. Wie dat spel gespeeld heeft, herinnert zich bijvoorbeeld wel de donut - dat is een paal waar we in de vorm van een donut rond moeten driften. Ook de andere uitdagingen zijn weer van de partij. Ons viel op dat de besturing er echter niet op is vooruit gegaan. Nooit hadden we zoveel moeite om in een vloeiende beweging de donut te voltooien. Toch wel spijtig aangezien dit net één van de sterke punten van de vorige 'Dirt' was. De opdrachten hebben wel een veel leukere verpakking gekregen. Zo is er een soort 'head-to-head' waarbij je de tegenstander op snelheid moet verslaan bij het uitvoeren van opdrachten. Ook pittig is het onderdeel waarbij je in een race tegen de klok gekleurde bordjes omver moet rijden, afhankelijk van de kleur die je opgedragen wordt. Al deze onderdelen maken deel uit van een seizoen dat je volledig moet afwerken vooraleer je een niveau kan stijgen.
We weten eerlijk gezegd niet goed waar we deze nieuwe 'Dirt' moeten plaatsen. Erg vernieuwend is hij tegenover zijn voorganger zeker niet. Enkele onderdelen werden beter uitgewerkt, er zijn nieuwe varianten aan toegevoegd en de moeilijkheidsgraad lijkt gelukkig ook iets hoger te liggen. Omgekeerd laat de besturing soms toch wat te wensen over en heeft het spel nog meer afstand genomen van zuiver racen. Ons kon het daarom niet echt bekoren, hoewel we toegeven dat het spel best voor een aangenaam tijdverdrijf kan zorgen. Voor wie het allemaal wat meer mag zijn, is 'Dirt Showdown' misschien wel de geschikte opvolger voor 'Dirt 3'. Aan originaliteit immers geen gebrek. Ook online biedt het spel heel wat nieuwe mogelijkheden, zodat we het helemaal niet te negatief willen beoordelen. Wij stellen alvast de vraag waar de makers met hun volgende Dirt-spel naartoe willen. Nog meer van dit of toch weer iets meer de nadruk op het racen leggen? Voor ons mag het zeker dat laatste worden, want we kijken toch stilaan weer uit naar een puur, supersnel racespel waarin het er vooral om draait de snelste te zijn.
