Recensie 'Starhawk': Oorlog over de olie van de toekomst
'Starhawk' is één van de titels waarmee Sony op Playstation dit jaar stevig wil uitpakken. Het spel gaat over een bekend probleem: oorlog om energiebronnen. Alleen speelt deze strijd zich af in een verre toekomst op andere planeten. En de tegenstanders zijn mutanten.
Vijf jaar geleden presenteerde Playstation al 'Warhawk'. Dus is 'Starhawk' eigenlijk de opvolger van dat spel. De nieuwe game beschikt echter wel over een single player verhaalmodus. Die stond ook voor 'Warhawk' op het programma, maar is er nooit gekomen. 'Starhawk' situeert zich in de toekomst. De mens heeft kolonies gevormd op andere planeten in het sterrenstelsel. Olie is vervangen door een andere energiebron: riftenergie. Enkele mensen die de nieuwe energie ontginnen, zijn blootgesteld aan die energie en zijn gemuteerd. Gekend als 'outcasts' vallen ze andere energiebronnen aan, zo ook deze van de broers Emmett en Logan Graves. Allebei werden ze bij een aanval blootgesteld aan de energie, maar enkel Logan muteerde. Emmett werd geholpen door zijn vriend Sydney Cutter. Samen reizen ze van planeet naar planeet om de energiesites te beschermen.
De hoofstukken van 'Starhawk' spelen zich op twee niveaus af. Enerzijds heb je gevechten op grondniveau, anderzijds zijn er natuurlijk luchtgevechten. Op de begane grond heb je allerlei structuren ter beschikking die je snel kan bouwen voor de vijand een aanval uitvoert. Zo kan je de pompen bijvoorbeeld beschermen door er muren rond te bouwen. Het is ook handig om een munitiebunker in de buurt te hebben, zodat je voortdurend toegang hebt tot wapens. Het dak van zo'n bunker is vaak een goede plek om vijanden van op afstand te bestoken. Al zijn er ook uitkijktorens, van waaruit je naar sluipschutters kunt zoeken. Wanneer je door een grote groep vijanden aangevallen wordt, valt het aan te raden automatisch geschut te installeren. Natuurlijk kan je die structuren niet zomaar bouwen. Je verdient ze door vijanden uit te schakelen. Later in het spel kan je op deze manier ook extra manschappen oproepen.
Een andere mogelijkheid is het bouwen van lanceerplatformen, vanwaar je met een soort robot kan opstijgen voor de luchtgevechten. Daar moet je tussen de luchtschepen op zoek naar munitie en plaatsen waar je je toestel kunt laten herstellen. Vijanden uitschakelen kan enerzijds door er met een automatisch wapen op te schieten en anderzijds door ze op je vizier vast te pinnen en raketten af te vuren.
'Starhawk' leunt qua graphics dichtbij een tekenfilm aan. Voor ons stak het verhaal wat tegen, maar dan louter omdat Sony een Nederlandstalig testexemplaar leverde. Het Hollandse accent maakt het dan ook minder aangenaam om volgen voor een Vlaams publiek. Gelukkig maakte de besturing veel goed. Sommige vuurgevechten ogen geweldig als je het spel een beetje onder de knie hebt. Ook in de lucht voelt de besturing goed aan wanneer we de jacht op vijandige toestellen inzetten. Halverwege het spel gaat het niveau echter wel opmerkelijk omhoog en daardoor hebben we plots zelf de handen vol om ons met allerlei bewegingen uit de vuurlinie te sturen en onze achtervolger uit te schakelen.
Het leuke concept in het verhaal biedt opnieuw veel mogelijkheden in de multiplayer van het spel. Toch zijn we best tevreden over de verhaalmodus die de voorganger van het spel dus niet had. 'Starhawk' is zo alweer een zeer degelijk Playstation-spel geworden.
