'Sleeping Dogs: Definitive Edition' forceert een hondsbrutale comeback

De bikkelharde misdaadgame 'Sleeping Dogs' werd twee jaar geleden schromelijk onderschat, en helaas ook vrolijk gepasseerd door het publiek. Maar hopelijk  brengt de knetterende 'next-gen'-remake eerherstel voor deze hondsbrutale, 'Grand Theft Auto'-achtige stadssimulator vol knipogen naar de Hong Kongse actiefilm.

Slapende hondjes maak je inderdaad beter niet wakker. Want dan  rukken ze je oor af en vreten ze het op. Zeker als ze zich sterk moeten houden tegen gangsters van de Chinese triaden, zoals in de vernieuwende misdaadsimulator 'Sleeping Dogs'. Ledematen worden gebroken dat het een lieve lust is, en in sommige gevallen kan je tegenstanders op een hoogst onprettige manier aan hun levenseinde doen komen - met hun snuit in de rotorbladen van een ventilator, doorboord met de snuiten van zwaardvissen, enzovoort. Maar het hoort er ook bij: de makers wilden duidelijk de vibe van Hongkongse en Koreaanse misdaadfilms oproepen, genre 'Oldboy', en ook die hebben een brutaliteit waarvan een gemiddelde westerse kijker zijn maag omkeert.

'Sleeping Dogs' was niet zo'n commercieel succes toen de game twee jaar geleden op de markt kwam: met minder dan 2 miljoen exemplaren presteerde de game veel minder goed aan de winkelkassa dan uitgever Square Enix ongetwijfeld had verwacht. En dat is jammer, want deze game verdiende iets meer aandacht dan hij destijds heeft gekregen. Als er dus, in de golf van PS4- en Xbox One-remakes die we de afgelopen maanden de revue zagen passeren, één game is die een nieuwe uitgave heeft verdiend, is het wel 'Sleeping Dogs'. Omwille van de tientallen uren (strikt 18-plus-) pret die de game je presenteert, maar ook voor de vernieuwende aanpak in zijn lijf-aan-lijfcombat en de stadsgameplay, want na iets minder dan een uur kom je 'Grand Theft Auto'-gewijs in de Chinese grootstad Hong Kong terecht, die je op alle verschillende manieren kunt doorkruisen.

Deze 'definitieve' editie biedt ook meer dan gewoon een grafische laag vernis en alle downloadbare content die na de game op de markt kwam mooi in één doos: de makers deden uitstekend hun best om, met behulp van de betere grafische hardware in de PS4 en Xbox One, een extra laag hoogglans over de game te leggen, maar er zit evengoed vernieuwing in het vechtsysteem. Dat laatste was al redelijk uniek in de originele versie van de game, die de combosystemen van Japanse vechtgames mixte met omgevingsgameplay uit de 'Yakuza'-reeks en zelfs de zwaardgevechten uit 'Assassin's Creed'. Net zoals in die laatste kun je in 'Sleeping Dogs' steeds kiezen uit een  defensieve of offensieve vechtstijl. Kies je voor die eerste, dan wacht je tot tegenstanders rood oplichten, zodat je hun aanvallen kunt counteren en meteen terug kunt slaan met een paar stevige hoeken. Of je gaat keihard in de aanval, en riskeert dat je je rug volkrijgt terwijl je een andere tegenstander in elkaar aan het rammen bent. Die nadruk op lijf-aan-lijfgevechten vormt het belangrijkste verschil tussen 'Sleeping Dogs' en de gamereeks waarmee deze remake dit najaar keihard in de concurrentie zal gaan: 'Grand Theft Auto', waarvan editie 5 volgende maand eveneens een opfrisbeurt voor de nieuwe consoles krijgt.

'Sleeping Dogs' neemt voor alles zijn tijd, ook voor het introduceren van nieuwe elementen en gameplaytechnieken. Ook in de openwereldgameplay, die pas na een ruim lange introductie beschikbaar wordt. Hong Kong is bijzonder gedetailleerd weergegeven, en er zijn weer talrijke dingen waarmee je eventjes van het hoofdpad kunt afwijken, maar dat laatste blijft het belangrijkste element in 'Sleeping Dogs'. Het brengt je doorheen een typisch undercoververhaal, waarin je - en ook dat is nieuw in dit subgenre - via een soort karmascore de integriteit van je hoofdpersonage moet zien te bewaren. Sleeping Dogs werkt daarvoor met drie XP-systemen zoals in roleplayinggames: er is een Cop-, Triad- en Face-XP-curve (die laatste is om bravourepuntjes te verzamelen, onder meer met stunts).

Voordat je kunt vechten met vuurwapens in 'Sleeping Dogs', ben je eveneens eventjes bezig in de game. Maar ook dat is het wachten waard, want je krijgt zelfs een 'bullet time'-elementje gepresenteerd, waarvoor de makers leentjebuur speelden bij de 'Max Payne'-games. Qua uitvoering natuurlijk niks nieuws onder de zon, maar de manier waarop de techniek strategisch wordt gebruikt is bijzonder mooi. Je tijd gaat namelijk alleen maar stil wanneer je probeert te schieten terwijl je rijdt. Dat is namelijk altijd al een pest geweest in openwereldgames, omdat je je moet concentreren op je doelwit èn ervoor moet zorgen dat je voertuig niet in het decor vliegt. In 'Sleeping Dogs' wordt dat probleem op deze manier slim omzeild. Het is een game die zijn vernieuwing vooral bij andere games en genres gaat zoeken, maar de manier waarop ze zijn geïmplementeerd is slim en onberispelijk.

'Sleeping Dogs: Definitive Edition' is uit voor PlayStation 4 en Xbox One.