'The Last of Us Remastered' toont de weg naar hoger visueel niveau
Het kon moeilijk misgaan met de PlayStation 4-versie van Sony's klepper 'The Last of Us': de game staat, zowel op gebied van gameplay als wat menselijk drama betreft, nog steeds als een huis, en Naughty Dog, een huisstudio van Sony PlayStation, zette een beetje evident zijn beste beentje bij op visueel gebied. Resultaat: een definitieve versie van de game, die de laatste uitstellers nu écht in huis moeten halen.
Laat ons eerst maar een belangrijke afweging van de baan helpen: behalve de visuele opkalefatering is er, voor spelers die 'The Last of Us' al meemaakten op een PlayStation 3, weinig reden om de game opnieuw te spelen. Tenzij ze de ervaring nog eens opnieuw willen doormaken, en gek genoeg zijn om daar nog eens 60 euro voor te dokken, natuurlijk. We drukken ons met opzet uit in termen van 'meemaken' en 'ervaren', want dat is precies hetgene wat je doet met 'The Last of Us': net als andere absolute kleppers uit dit medium, zoals 'Heavy Rain', is deze game een interactieve belevenis die je, na het kleine dozijn uren die je nodig hebt om de verhaallijn door te spelen, gruwelend, sidderend, happend naar adem, misschien huilend, en wellicht zelfs een beetje kwaad zal achterlaten.
De game vertelt het verhaal van Joel en Ellie, een jonge veertiger en een veertienjarig meisje dat hij op sleeptouw neemt, die door de Verenigde Staten kruisen in een wereld waarin een mysterieuze ziekte het merendeel van de bevolking heeft veranderd in plantaardige monsters, en een niet al te kleine niche van de overlevenden serieuze kosten heeft aan zijn morele kompas. Jazeker, het doet een beetje denken aan de strip, tv-serie en game 'The Walking Dead'. Maar dat is ten eerste geen belediging, en ten tweede doet 'The Last of Us' het wat acteerwerk en menselijk drama zelfs beter dan de tv-reeks. De dialogen, en de manier waarop ze zijn gedebiteerd, behoren bij het beste wat we ooit in een videogame hebben gezien, en dat geeft goeie hoop voor de toekomst; zeker nu ook Hollywoods 'A-listers' als Kevin Spacey (in het aanstormende 'Call of Duty: Advanced Warfare') stilaan te vinden geraken om op te draven in een videogame. En de (bij momenten betrekkelijk lastige) gameplay van 'The Last of Us' ligt perfect in lijn met de toon en het metrum van het verhaal dat de makers wilden vertellen.
Zo, dat wisten we eigenlijk al. Wat nieuw is aan de PlayStation 4-versie van 'The Last of Us' zijn natuurlijk de waanzinnig geslaagde gevelwerken die Naughty Dog, de PlayStation-studio die ook al achter de 'Uncharted'-games zit, uitvoerde aan zijn klepper. Wil je eindelijk het visuele verschil zien tussen een PS3- en PS4-zien? 'The Last of Us Remastered' doet de laatste twijfelaars overstag gaan: het detail, de belichting, de schaduwen en het dieptegevoel van de decors zijn allemaal zodanig opgevoerd dat je je er automatisch een van pure uitputting dampende processor binnenin je PS4 bij voorstelt. De game toont zelfs een grafisch register dat potentieel het hele medium wat dat betreft naar een hoger niveau tilt: waar games op de vorige generatie consoles al het uitzicht van een olieverfschilderij hadden, hebben de beelden die 'The Last of Us Remastered' op je tv-scherm blaast een pracht die iedere vergelijking met een ander artistiek medium overstijgt.
