Vernieuwde 'Zoo Tycoon' is 'cuter' dan u aankunt
Als stadssimulator 'SimCity' een reboot verdiende, dan ook 'Zoo Tycoon', moet Microsoft hebben gedacht. Dat de gemoderniseerde versie van deze klassieke managementgame nu op de Xbox 360 uitkomt, heeft natuurlijk zijn implicaties op de besturing en de toegankelijkheid: u kunt nu bijvoorbeeld ook lijfelijk in uw zoo rondlopen. Maar aan de kern van de game - een succesvolle dierentuin besturen, en misschien zelfs hier en daar een diersoort behoeden voor uitsterven - werd niet geraakt.
Wie fan was van de originele game uit 2001 en deze geactualiseerde 'Zoo Tycoon' voor het eerst ter hand neemt, zal zich niet meteen thuis voelen in de game. Het bekende, vanuit vogelperspectief overschouwde speelveld zit er nog wel in, maar heet nu 'Tycoon View', en is een van de twee manieren waarop u uw dierentuin in de gaten houdt. De andere is degene waarmee de game begint: een speelbaar hoofdpersonage loopt gewoon zelf door de gangpaden van zijn zoo rond, en blust brandjes waar ze zich voordoen. De tevredenheid van de dieren onder uw hoede staat letterlijk op hen af te lezen, en ook de oorzaak van eventuele onvrede is makkelijk traceerbaar door middel van eenvoudige iconen.
Microsoft Game Studios ging er wellicht van uit dat het de enige manier was om consolegamers en jongere spelers geïnteresseerd krijgen in 'Zoo Tycoon': de hele wereld die ze eventueel zelf hebben geschapen (u kunt ook kant-en-klare dierentuinen managen) aanschouwelijk maken in 3D. Maar wellicht zullen ook spelers die niet vertrouwd zijn met de gamereeks snel naar dat overzicht in vogelvlucht overstappen: de 3D-omgeving die Frontier optrok, de Microsoftstudio achter deze game, is niet om aan te zien. Behalve dan op de plaatsen waar u in direct contact staat met de dieren, en de game zich van zijn aandoenlijkste kant laat zien. Hoezeer de ongeïnspireerde visuele omgeving u ook dreigde weg te jagen van deze game: vanaf het moment dat u uw eerste dier te eten hebt gegeven, bent u toch verkocht. Dat zijn ook de sequenties waar de kinderen, als die meespelen of meekijken, het gekst op zullen zijn.
Maar 'Zoo Tycoon' is meer dan een game over schattige diertjes. Onder dat 'cute' oppervlak zit namelijk nog steeds een redelijk ingewikkelde managementgame, die niét meteen geschikt is voor de allerjongsten. Er moet met tientallen variabelen worden gejongleerd, van het kiezen van het juiste meubilair in een leeuwenkooi tot het uitzetten van advertentiecampagnes om meer volk aan te trekken, en zelfs de conservatietaak van een dierentuin wordt niet vergeten: wanneer u echt goed uw best hebt gedaan, mogen bepaalde dieren in het wild worden losgelaten. De aaibaarheidsfactor van 'Zoo Tycoon' maakt er misschien een goeie gezinsaankoop van, maar de diepe managementkeuzes houden die éne speler in het huishouden misschien wat langer aan het scherm gekluisterd dan de anderen.
