Word een hardcore-racer met 'Gran Turismo 6'
Waar de meeste racegames een gulden middenweg proberen te vinden tussen harde simulatie en toegankelijke race-actie, meestal met een grote nadruk op dat laatste, gooiden de makers van 'Gran Turismo 6' het over een heel andere boeg: hun game blijft uitgesproken hardcore, maar neemt beginnende spelers stevig bij de hand. Ook al moeten ervaren gamers daardoor wat langer wachten tot het echt interessant wordt.
Dat het bochtenwerk verdacht makkelijk is aan het begin van 'Gran Turismo 6', de exclusief voor PlayStation 3 verkrijgbare nieuwe aflevering uit Sony's serie racegames, komt vooral omdat de slipcorrectie heimelijk is aangezet in de instellingen. Bovendien wordt u in het begin van de carrièremodus wel héél erg bij het handje geleid door de game: u begint in een soort competitie voor zondagsrijders met alleen een slappe Toyota in uw wagenpark, die u niet eens kunt tunen om wat wegvaster te geraken of wat meer snelheid te maken wanneer u het gaspedaal induwt. Het duurt minstens een uur voordat er iets min of meer spannends gebeurt in 'Gran Turismo 6': de game verplicht u zelfs om eerst een paar kwalificatietests te doen voordat u aan het echte werk kunt beginnen.
Maar er zit een reden achter die uitgebreide 'tutorial': 'Gran Turismo 6' wordt, zeker wanneer u aan de nationale en internationale competities begint, snel een pittige racegame, waarin u stevig wat tegenstand ondervindt en u buiten de circuits redelijk wat managementvaardigheden aan de dag moet leggen om in het spel te blijven. Het kopen van een nieuwe bolide gebeurt (met liefst 1.200 modellen tot uw beschikking) nog voor een groot stuk vanuit de onderbuik, maar voor het kiezen van de winnende tuning-onderdelen moet u volledig bij uw zinnen zijn. Er is geen 'easy mode' in 'Gran Turismo 6': de game is, met zijn krachtige fysicasimulatie en de slimme artificiële intelligentie van uw tegenstanders in de race, vooral gericht op hardcore racespelers. De enige manier om echt succesvol te worden in de game is dus door er zelf zo een te worden.
Die nadruk op superieure fysica komt op een paar momenten ook tot uiting in een paar verrassende tussendoortjes, zoals de mogelijkheid om met een maanbuggy (jawel: òp de maan) rond te karren. Maar er zijn evengoed elementen die de game, zowel voor nieuwbakken spelers als voor geroutineerde racers, stevig ontsieren. Er zijn ten eerste de vervelend lange laadtijden, die al een pak tijd hebben gewonnen op die van voorganger 'Gran Turismo 5', maar nog steeds op de zenuwen werken. Ook de interface van de game is geen pretje om doorheen te navigeren - zeker niet voor een game waarin keuzes maken uit het menu zo'n grote rol speelt. En dan is er de visuele presentatie, die niet eens een stap vooruit betekent op die van de vorige 'Gran Turismo', en behoorlijk ondermaats is voor een console aan het einde van zijn levensduur. Op dit moment zouden ontwikkelaars echt àlles uit de rekenkracht van de PS3 moeten geperst hebben (wat sommige - zie bijvoorbeeld 'Grand Theft Auto V' - wellicht ook hebben gedaan). Uiteindelijk zal 'Gran Turismo 6' onder heel wat kerstbomen terechtkomen, en aan de raceactie zelf scheelt gelukkig niets. Maar een klein icoon als de PlayStation 3 verdient een betere afscheidsgame dan 'Gran Turismo 6'. Hopelijk heeft Sony wat dat betreft dus volgend jaar nog iets in zijn mouw zitten.
