Alles wordt kneedbaar in 'The Sims 4'
Met 'The Sims 4', de vierde game in de populaire reeks levenssimulatorgames, wil gamehuis Electronic Arts komaf maken met schuifregelaars. Alles wat je 'maakt' in de game, van personages tot hun woningen, is op een natuurlijke manier kneedbaar met de muis.
Wie al eens een videogame speelt waarin je je hoofdpersonage zijn beeltenis naar je eigen wens mag maken, zoals een game uit de reeks 'The Sims', een 'role playing'-game of een onlineshooter, heeft in zijn leven al meer schuifbalkjes verschoven dan hem lief is. Voor ieder kenmerk dat te veranderen valt, van de kleur van de ogen tot de dikte van het neusbeentje, verschuif je dan een punt op dat balkje tot de corresponderende beeltenis die je links of rechts van die balkjes ziet naar je wens is. In 'The Sims 4', de vierde aflevering in de inmiddels bijna 15 jaar oude levenssimulatorreeks, werd er echter voorgoed komaf gemaakt met dat beproefde element: de makers van de game, een afdeling van de Amerikaanse gamegigant Electronic Arts, verplaatsten het schuifwerk rechtstreeks naar het lichaam van je 'Sim' zelf, die dus naar eigen wens kneedbaar is met de muis. Om het vooruit te laten gaan kunnen er lichaamstypes worden geselecteerd, van 'sportief' tot 'teveel Taco's', maar de kern van het werk zit in het verslepen van het personage tot het precies juist zit in je ogen. Dat geldt ook voor de miniemste details: er kan worden doorgeklikt naar een 'Detail Mode', waarin je ieder deel van het gelaat of lichaam nog eens apart kunt bewerken.
Die kneedbaarheid gaat ook verder naar het huis dat je bouwt voor je Sims. Dat kan op ieder moment worden verplaatst binnen zijn kavel, en alle elementen kunnen worden verschoven. Wil je er eerder een Spaanse villa van maken? Gewoon eventjes het dak in die richting boetseren. Een raam te hoog of te laag? Dan verplaats je het gewoon. Die kinderkamer heb je liever aan de andere kant van het huis? Dan wordt ze simpelweg verschoven. Het voegt een onwaarschijnlijke vrijheid toe aan een game die al grotendeels op dat principe draait.
Die grote vrijheid vind je ook terug in de manier waarop je personage zich op straat gedraagt. Je hebt zelfs zeggenschap in de manier waarop ze wandelen (één van acht vaste loopjes), en kunt hun aspiraties in het Sims-leven naar eigen wens aanpassen. Dat gaat zelfs erg diep. Je kunt één van je Sims bijvoorbeeld het talent geven om met voedsel te werken, maar dan moet je nog steeds kiezen of hij/zij een kok of een cocktailvirtuoos wordt. Verder zijn er persoonlijkheidskenmerken die een invloed hebben op het energieniveau - zeg maar het enige echte gameplay-element in 'The Sims' - dat je Sim erop nahoudt. Kies je bijvoorbeeld voor een actieve Sim, dan draineer je nog meer van zijn energie door hem te laten luiwammesen.
Het voorgaande is natuurlijk maar een kleine greep uit de nieuwigheden. De wereld van 'The Sims 4' wordt ook groter, en conversaties met andere Sims worden ingewikkelder: de emotionele respons die je keuze van antwoord veroorzaakt, is spontaner en dwingender. Voor heel wat van de vernieuwingen in 'The Sims 4' waren de makers aan het wachten op de krachtigere hardware die in hedendaagse pc's zit. De game stelt geen ultrahoge systeemvereisten (gewoon de minst krachtige 'dual-core'-processor en een videokaart met 128 megabyte aan videogeheugen volstaat), maar de gemiddelde pc uit het rek is sinds 2008, het jaar waarin voorganger 'The Sims 3' uitkwam, automatisch een heel eind krachtiger geworden.
