CONSOLEREVIEW. Xbox Series X houdt het vizier op zijn kernpubliek
We hebben een week doorgebracht met de Xbox Series X, de nieuwe gameconsole waarmee Microsoft zijn rivaal Sony het vuur aan de schenen wil leggen. Hier is onze review van het toestel.
Eerst even dit: als je helemaal niemand in je omgeving kent die een Xbox-console in zijn woonkamer heeft staan, is dat niet zo vreemd. Microsofts videogamemerk heeft altijd al moeite gehad om rivaal Sony PlayStation bij te benen in West-Europa, en vooral in België, waar Xbox zeer weinig voet aan de grond heeft. Maar het merk heeft zijn ardente fans, en met de intrede van de Xbox One X drie jaar geleden is dat clubje toch stilaan wat aan ’t groeien geraakt. Iets meer volk dus dat ongetwijfeld zat uit te kijken naar de twee nieuwe gameconsoles die Microsoft volgende week in de winkelrekken ploft. Het gaat om de Xbox Series S (€ 300), voor gamers die niet het absoluut onderste uit de kan willen halen, en de variant die wij inmiddels een week aan het uittesten zijn geweest: de Xbox Series X (€ 500), die inderdaad – op papier alvast – de krachtigste gameconsole van het moment zal zijn, ook nadat rivaal PlayStation 5 een week later op de markt komt.
De games! (Of het gebrek daaraan)
Hoé krachtig de console is, merk je natuurlijk nog niet aan de games die ervoor verschijnen: het lanceringsaanbod voor eender welke console is - eenzame uitzonderingen als de originele Halo (2001) voor de eerste Xbox niet te na gesproken – traditioneel niet spectaculair op visueel gebied. De Xbox One X kampt bovendien met de handicap dat zijn grote lanceringsgame, Halo Infinite, inmiddels uitgesteld is, en niet meteen een andere titel klaar heeft staan die min of meer daarvoor in de plaats kan komen. Er zijn geoptimaliseerde versies van Gears 5, Gears Tactics, Forza Horizon 4, Ori and the Will of the Wisps en DiRT 5 te vinden voor het systeem, maar die allang op de voorgaande Xbox-consoles verschenen titels hebben niet de sprankel van een nagelnieuwe eigen game van het als een keurmerk beschouwde Xbox Game Studios. Op de gameklepper is het dus nog even wachten, maar wie een nieuwe console koopt doet dat natuurlijk altijd als investering in de komende jaren van zijn avondvullend plezier.
Visuele klepper
Hoe zien die games er dan uit? We zijn je nog een review verschuldigd van Yakuza: Like a Dragon, een door het Japanse spellenhuis Sega gemaakte nieuwe aflevering in de bekende misdaad-roleplaying-reeks, die gelijk met de lancering van de console (11 november) verschijnt. Om toch een goed idee te hebben van de visuele prestaties van de Xbox Series X hebben we daarom – naast lange speelsessies in de zonet aangehaalde games – ook een game gespeeld uit een voorlopig niet nader te noemen langlopende reeks van een zogeheten ‘third party’-uitgever, die dus zijn games voor verscheidene platformen uitbrengt. Vooral die game, maar ook de buitenscènes in Gears 5 bijvoorbeeld, liet zien dat er heel wat visuele kracht onder de motorkap van dit beestje zit die we op de huidige consoles nog niet zagen.
Vooral ray tracing, een techniek die - kort door de bocht - hyperrealistische reflecties op oppervlakken tevoorschijn tovert, is een opsteker voor gamers. Net zoals de consequente gezwindheid van de actie – voor de nerds: 120 fps met 4K-resolutie – een goede reden kan zijn om minstens eens naar de Xbox Series X te lonken.
Future-proof
Zo zitten er nog wel meer dingen in de hardware van de Xbox Series X om gamers die stilaan aan een nieuwe console denken warm te doen lopen voor het ding. De processor, die dubbel zo krachtig is als die van voorganger Xbox One X, is daarbij natuurlijk iets wat de console future-proof zal maken binnen enkele jaren, wanneer gamemakers echt alles uit de kan beginnen te halen. Net als het fors opgevoerde werkgeheugen.
Wat nù al mooi is, zijn de extreem korte laadtijden die de Xbox Series X presenteert. Daarbij is ook Quick Resume een opmerkelijke en welgekomen functie: start een game opnieuw op, en je komt in een oogwenk terug op het punt terecht waar je het verliet, zonder dat je terug door de hele mikmak van het opstarten van de software moet.
Muisstil
Psst… stil! Hoor je dat zoemende geluid? Dat moet dan je koelkast of wasmachine zijn, want de Xbox Series X hoor je alleen maar draaien wanneer je echt je oor ertegen te luisteren legt. Daar zorgt de muisstille ingebouwde ventilator voor, maar ook bijvoorbeeld het ‘ontdubbelde’ moederbord binnenin: alle interne hardware is erop gericht om je een zo snel mogelijke speelervaring te leveren, én het beest tegelijkertijd zo weinig mogelijk te laten heet lopen.
De Xbox Series X-controller levert weinig vernieuwing ten opzichte van die van de voorgaande console-edities, wat op zich ook niet zo hoefde: de Xbox-controller is altijd al een rolmodel geweest op gebied van hanteerbaarheid. Alleen zijn de handvatten en de trekkers nu voorzien van ribbels, wat de grip van je handen moet verbeteren, en is er een ‘share’-knop voorzien naar het voorbeeld van de PlayStation-consoles. Die laatste werkt wel veel vlotter dan die van de concurrentie: gewoon indrukken (kort voor een screenshot, ingedrukt houden voor een videoclipje) en je prestatie van daarnet is bewaard voor ’t nageslacht.
Klaar voor ecosysteem-oorlog
Opnieuw zijn we niet te spreken over de gebruikersinterface van de Xbox Series X, waarin een kat haar jongen weer niet terugvindt. Maar Microsoft heeft daar tegelijkertijd veel op te bieden: onder het Game Pass Ultimate-abonnement tref je bijvoorbeeld – eveneens geoptimaliseerd voor deze console – honderden games aan, waaronder titels van Microsofts recentste dochteronderneming Bethesda. De consoleoorlog zal Xbox ongetwijfeld weer verliezen van Sony’s PlayStation 5, maar voor de ecosysteem-oorlog om de gamer, die op eender welk toestel wil spelen, heeft Microsofts spellenmerk zijn troepen helemaal in lijn.
