De beste Japanse 'role playing games' voor westerse spelers
Ze zijn complex, langdradig en eentonig, en missen de onmiddellijke bekrachtiging die westerse 'role playing games' als 'Mass Effect' en 'Fallout 3' leveren. Japanse 'role playing games', ook wel jrpg's genoemd in het boeventaaltje van de gamer, zijn nog een categorie erger dan de ook al op een klein nichepubliek gerichte westerse rpg's. Maar toch hebben ze ook aan deze kant van de wereld hun ardente fans, die beweren dat niet-jrpg-spelers heel wat missen. Hier zijn vijf min of meer toegankelijke games uit het minigenre, waarmee je meteen de proef op de som kunt nemen.
Met de lancering van 'Xenoblade Chronicles' (3DS) en 'Oreshika Tainted Bloodlines' (Vita) zijn er de afgelopen twee weken weer nieuwe kleppers van japanse rpg's op de westerse markt gedruppeld. Vaak wachten de makers van dat soort games maanden of jaren voordat ze een versie voor de westerse markt lanceren, omdat dat soort games bij ons toch niet zo in de smaak valt bij een breed publiek. Role playing games als 'The Elder Scrolls V: Skyrim' of 'Dragon Age: Inquisition' hebben hun vaste publiek in Europa en de V.S., maar titels als de twee eerstgenoemde doen het hier door de band minder goed. Dat heeft een aantal redenen.
Naast hun meestal zwaar afwijkende visuele stijl zijn ze om te beginnen vaak erg langdradig: ze zitten tjokvol gerecycleerde tegenstanders en andere elementen, je moet urenlang 'grinden' (dingen verzamelen om je personage sterker te maken) voordat je vijanden van een klein beetje kaliber aankunt, en de dialogen zijn ellenlang. Bovendien lopen de games vaak gebukt onder lang meanderende verhaallijnen (terwijl westerse rpg's meestal de driebedrijvenstructuur van een film of de vijfaktenopbouw van een toneelstuk hebben), en spelers die nieuw zijn in het minigenre lopen verloren in hun gebruikersinterface. Maar, zeggen jrpg-fans, zet je daar overheen, of kies een game waarin de zonet genoemde elementen iets minder in de weg lopen, en je zult een genre leren kennen waarin zowel het plezier als de thematische diepgang eindeloos is. Vandaar deze korte gids, ons aangeraden door een aantal liefhebbers van het genre: misschien kan een van deze games ook jouw opstapje zijn.
Xenoblade Chronicles
Zopas verscheen er een nieuwe versie van deze game, die enkele jaren geleden al uitkwam op de Nintendo Wii, voor de New Nintendo 3DS-zakconsole (opgelet: werkt dus niet op een eerstegeneratie-3DS!) Opnieuw wordt er hier een jrpg geserveerd met een niet al te onbegrijpelijk verhaal, en met een gevechtsmechaniek die bijzonder behapbaar is voor spelers die nieuw zijn in jrpg's, of zelfs in het rpg-genre in het algemeen. De basis is in ieder geval simpel, met complicaties die je gaandeweg (je moet toch enkele tientallen uren rekenen om de verhaallijn door te spelen) wel aanleert. Bovendien is de spelmechaniek die 'Xenoblade Chronicles' bij uitstek uniek maakt, 'Aggro', op zich erg makkelijk te begrijpen: het monster waar je met meerdere personages op inhakt zal altijd eerst terugslaan bij het personage dat het de meeste schade toebrengt. Zo klaar als een klontje, toch? Verkrijgbaar op New Nintendo 3DS en Nintendo Wii.
The World Ends with You
Square Enix, het gamehuis achter het duistere maar plezierige 'The World Ends with You', zul je vaker tegenkomen in dit overzicht. Het is het bedrijf achter befaamde reeksen als 'Final Fantasy' en 'Dragon Quest', maar is er tegelijkertijd ook niet vies van om af en toe eens iets compleet nieuws op de markt te gooien. Zoals de apocalyptische 'urban' jrpg 'The World Ends with You', waarin de weidse steppen van een fantasywereld werden vervangen door de jungle van een hedendaagse of toekomstige grootstad. De visuele stijl doet denken aan graffiti, en de soundtrack is een mix tussen hiphop, rock en popdeuntjes. Een ideale instap-jrpg voor spelers die zo'n typische fantasysetting maar niks vinden. Al zullen ze wel vloeken op de redelijk zware gevechtsmechanieken, die eventjes tijd nodig hebben om ze onder de knie te krijgen. Verkrijgbaar op Nintendo DS en iOS.
Bravely Default: Where the Fairy Flies
Uit dezelfde stal als 'The World Ends with You' komt deze eerste episode uit wat een langlopende 'Bravely Default'-reeks moet worden, die Square Enix als een nieuwe rpg-serie ziet. Het is opnieuw typische fantasymeuk, maar het mooie is dat de makers de overbekende repetitie van een Japanse rpg een beetje proberen te breken in het gevechtssysteem, waarin aanvalspunten op krediet kunnen worden gebruikt: je kunt ze opsparen of alvast op de pof gebruiken, maar dat heeft natuurlijk zijn invloed op je volgende gevecht. De lange speeltijd en het ellendig traag vertelde, stroperige verhaal zijn dan weer helemaal op de leest van een doorsnee jrpg. Verkrijgbaar op 3DS.
Kingdom Hearts HD 2.5 ReMIX
Wat ook altijd werkt bij een westers publiek, ook al ziet een game er nog zo 'Japans' uit en zit hij nog zo vastgeroest in zijn fantasytraditie, zijn Disneyfiguren. Square Enix (want daar heb je ze weer) bouwde meer dan een decennium geleden een spin-offreeks, waarin een mix van 'Final Fantasy'- en Disneypersonages opdraven, uit tot een serie die op zichzelf staat. Bovendien is het gevechtssysteem lekker toegankelijk: het is een zogeheten 'actie-rpg', waarin iedere slag van je personage onmiddellijk kan worden opgewekt door een corresponderende knop op je controller. Inderdaad net als in een gewone actie- of gevechtgame, alleen moet je hier de kracht van je aanval, je magische krachten en je incasseringsvermogen constant bijspijkeren om de moeilijker en moeilijker wordende vijanden het hoofd te bieden. Verkrijgbaar op PlayStation 3.
Ni no Kuni: Wrath of the White Witch
De allergrootste verrassing houden we echter tot het allerlaatste. De meest toegankelijke én interessante jrpg die de afgelopen jaren op de markt is gekomen is deze 'Ni no Kuni', een game van het Japanse huis Bandai Namco, die zowel visueel als qua gameplay de deur wagenwijd openzet voor voor westerse leken in dit subgenre. De game ziet eruit als een doorsnee Japanse animatiefilm: je weet wel, personages die grote oogjes hebben, en decors die er sappig groen en lieflijk uitzien. En de gevechten vragen niet al te veel finesse van je: ze blijven 'turn-based'. Tegelijkertijd is de actie nog steeds een beetje repetitief, en de verhaallijn vergt toch zo'n 60 uur van je tijd. Maar voor een game die vooral gericht is op veel beter tegen repetitie bestand zijnde spelers aan het oosten van de wereld, doet hij je als westerling niet teveel als een halve zool voelen. Verkrijgbaar op PlayStation 3.
