De vijf beste 'role playing games' voor beginners

Role playing games zijn tegelijkertijd de meest uitdagende en de minst toegankelijke videospellen die er bestaan: ze tot een goed einde brengen vereist een beetje tactisch inzicht, maar vooral een hoop voorkennis over concepten als XP-scores, 'leveling', 'loot' en andere spelmechanieken die alleen weggelegd lijken voor spelers die erg bedreven zijn in dit specifieke genre. Maar dat laatste lijkt alleen maar zo hermetisch: als je een rondje waagt in dit lijstje rpg's, ben je er - als je tenminste een paar tientallen uren vrije tijd op overschot hebt - zò mee weg.

Voor een speler die alleen actiegames en shooters gewend is, lijkt een game à la 'The Elder Scrolls',  'Final Fantasy' of 'Dragon Age' maar iets freakerigs: iets wat vooral is weggelegd voor nerds die zichzelf dagenlang opsluiten in hun zolder- of kelderkamertje. Gedeeltelijk klopt het nog steeds dat rpg's vooral iets zijn voor spelers die gek zijn van het genre, en heel wat titels zijn inderdaad zo 'hardcore' dat nieuwe spelers er terecht van wegrennen. Maar het goede nieuws is dat er de afgelopen jaren een aantal beslist toegankelijke rpg's op de markt zijn gekomen, en het genre zich zelfs heeft vermengd met andere, zoals de 'third person'-actiegame en de shooter. Het enige wat je eigenlijk nog moet doen om een rpg-speler te worden, is jezelf een beetje vertrouwd maken met een aantal gameplayconcepten waarop dat soort games draaien. Daarvoor hebben we hier een lijstje van de toegankelijkere rpg's gedistilleerd uit het aanbod van de recentste jaren, die het niet te lastig maken voor beginnende spelers, en waarmee je stapvoets kennismaakt met het genre. Aan het einde van de rit zul je jezelf dankbaar zijn dat je de stap hebt gezet, want wie de rpg's uit dit lijstje nog niét heeft doorgespeeld mist een paar formidabele verhalen en game-momenten die inmiddels al de geschiedenis van het medium zijn ingegaan.

1 / Borderlands

Laat ons met een heel gemakkelijke beginnen, waarin zeker spelers die 'first person shooters' à la 'Call of Duty' gewend zijn snel hun weg zullen weten. De 'Borderlands'-games bestaan ondertussen uit drie delen: 'Borderlands' (2009), 'Borderlands 2' (2012) en 'Borderlands: The Pre-Sequel' (2014), en brengen je als speler op een onherbergzame planeet waar fracties van inwoners elkaar 'Mad Max'-gewijs naar het leven staan met vuurwapens. Wie een beetje bedreven is in shooters geraakt dus een heel eind in het verhaal, maar gaandeweg zul je toch een paar nieuwe vaardigheden moeten oppikken om verder te geraken. Niet alleen het upgraden van je wapens zit daartussen, maar ook het verbeteren van de 'skills' van je personage. Bovendien leer je met deze games de verslavende kracht van 'loot': munitie, proviand en wapens moet je oppikken, en herschikken in je inventaris. Het zijn oerelementen in iedere rpg, die je letterlijk spelenderwijs oppikt met deze games. Speeltijd: 30 - 50 uur.

2 / Pokémon Omega Ruby / Pokémon Alpha Sapphire

De Pokémon-games leren je in de eerste plaats geduldig zijn. De gevechten die je levert tussen je eigen Pokémon en vijandige beestjes zijn 'turn-based', wat een belangrijke rode draad is in heel wat rpg's: je mag om beurt een aanval kiezen om de gezondheidsbalk van je tegenstander te draineren, en het is gewoon kwestie van de meest doeltreffende aanvallen te selecteren. Deze twee games (een vrouwelijke, een mannelijke) voor de Nintendo 3DS zijn relatief toegankelijk, waardoor je rustig de tijd kunt nemen om weg te geraken met absolute basisbegrippen uit de wereld van de rpg. Zoals de 'critical hit', een tijdelijk voordeel in de strijd dat de game je af en toe op volstrekt willekeurige basis toekent, of de correlatie tussen bepaalde toverdrankjes en hun uitwerking op je slagen of je gezondheid. Het is niet meteen de meest epische ervaring, maar wanneer 'Pokémon Omega Ruby' of 'Pokémon Alpha Sapphire' je in hun eenvoudige maar unieke gameplay hebben gezogen, leveren ze je een instap-rpg-ervaring in snackformaat, die je altijd weer kunt openklappen wanneer je eventjes een paar minuten dood te slaan hebt. Speeltijd: 25-40 uur

3 / Fallout 3

Met zijn zeven jaar op de teller is het postapocalyptische epos 'Fallout 3', op de gedateerde graphics na, nog steeds een prima game om tientallen uren mee te verdoen. Bovendien is het, voor kakelverse rpg-spelers, een uitstekend opstapje naar het betere werk: de game heeft de volledige compexiteit van een grote rpg, met de mogelijkheid om wapens en uitrusting te 'craften' (verscheidene objecten die je in de gamewereld vindt kun je combineren tot één nieuw, 'badass' wapen of een ondoordringbaar stuk harnas), wapens die na een bepaalde gebruikstijd minder efficiënt worden zodat je eraan moet sleutelen, en tegenstanders die naarmate je verder vordert in het verhaal sterker en sterker worden. Het belangrijkste verschil is dat je, in plaats van middeleeuwse zwaarden en maliënkolders, over twintigste-eeuwse wapens en uitrusting beschikt. Dat maakt het bijvoorbeeld meteen makkelijk om de onwaarschijnlijk belangrijke rol van pantser te onderkennen: je weet bijvoorbeeld zò dat een leren jasje betere bescherming biedt dan de lompen die je in het begin van de game draagt. De actie bestaat ook vooral uit schieten, wat opnieuw niet tè ver van de bekende 'Call of Duty'-registers zit. Maar minstens even impactvol is het V.A.T.S.-systeempje (Vault-Tec Assisted Targeting System), dat je bij een goed gevulde puntenmeter toelaat om - met de tijd gepauzeerd - bepaalde ledematen van je tegenstander te viseren. En je zult zien: na een paar uur spelen doe je het liever op die manier dan door kogels in de rondte te laten vliegen. Speeltijd: 30-80 uur

4 / The Elder Scrolls V: Skyrim

Als je de hiervoor genoemde games een beetje hebt verteerd, ben je helemaal klaar voor het betere werk. We hielden rpg's in een fantasysetting opzettelijk tot het einde van dit overzicht, omdat spelers die de overstap van grote publieksgames naar rpg's wagen een echte fantasysetting meestal minder behapbaar vinden. Maar op een bepaald moment zul je de sprong toch eens moeten wagen, en dan is een game als 'The Elder Scrolls V: Skyrim' nog de kwaadste niet. Het geweldigste aan de game is de vrijheid die je krijgt. Waar minder toegankelijke rpg's je ertoe verplichten om een personageklasse te kiezen in het begin van de game en je vervolgens na tientallen uren spelen confronteren met het feit dat vechten met watermagie toch niet je ding is, draait 'Skyrim' het helemaal om: je gebruikt gewoon de wapens en de magie die je wilt, en naargelang van die keuze plaatst de game de karakteristieken van je personage aan. Speelduur: 50-150 uur.

5 / Dragon Age: Inquisition (of de Mass Effect-trilogie)

Nu je alle componenten van een doorsnee rpg kent, en je ook je allereerste stap naar een fantasysetting hebt gezet, is het tijd om ook in te zien dat een rpg-verhaal ook gewoon een brok onwaarschijnlijk huiskamerentertainment kan zijn. Met een verhaallijn die je personages meedogenloos doorheen dilemma's en snerpende gebeurtenissen slepen, een hoofdqueeste die zich kan meten met die van de grote Tolkien-verhalen, en karakters die hotsen, botsen en seks met elkaar hebben. Het is het handelsmerk van Bioware, de Canadese studio die naast het Amerikaanse Bethesda (zie de twee games hierboven) een soort keurmerk is geworden voor rpg's. 'Dragon Age: Inquisition' brengt je ook een allerlaatste nieuwe rpg-mechaniek bij die we nog moesten aansnijden in dit lijstje: je hoeft in tegenstelling tot de meeste verhalende games niet één personage te besturen, maar een 'party' van maximum vier vechtjassen. En als de fantasysetting je nog steeds maar niks lijkt, kijk dan eens naar de 'Mass Effect'-serie: zelfde concept, alleen toegepast op een 'space opera'-setting. Speelduur: 80-200 uur.