Dit zijn de beste 'indie'-games van het moment

Een goeie game hoeft niet per se ontwikkeld te zijn met een budget van tientallen miljoenen euro's. Of dat is althans niet langer het geval: het afgelopen decennium maakten kleinere, onafhankelijke gamemakers een opmerkelijke remonte. Hier is een kwartet van de beste games die de afgelopen tijd in dat circuit zijn geproduceerd.

Westerado: Double Barreled

De terugkeer naar oubollige 'pixel'-graphics is een gimmick die maar al te vaak terugkeert bij de recentste lichting onafhankelijk gemaakte videogames, en dat heeft twee oorzaken: ten eerste is het een forse duit goedkoper dan de überrealistische graphics die games met een Hollywoodiaans budget vertonen, en ten tweede raakt het handig een nostalgische snaar bij grote drommen van het publiek.

De truc wordt zelfs een beetje te vaak gebruikt de laatste tijd, waardoor hij veel van zijn effect verliest. Maar de Amerikaanse makers van de westerngame 'Westerado: Double Barreled' gooiden een uitzonderlijk creatief veneer over de de blokkige graphics van hun game door vaardig te werken met kleurcombinaties.

Ook inhoudelijk is deze game, die nog het beste doet denken aan meer dan twintig jaar oude adventuregames als 'Leisure Suit Larry', een klepper. In de zoektocht naar de moordenaars van je familie moet je vooral converseren met verdachten en potentiële medestanders. Bij al die gesprekken - waarbij het antwoord uit een lijstje is te kiezen - zijn er altijd twee mogelijkheden om druk op de ketel te zetten. Ofwel span je de haan van je vuurwapen aan tijdens het gesprek, of - maar dan stel je de boel écht op scherp - duw je de loop in de snuit van je gesprekspartner.

Wat u ook doet of zegt tijdens zo'n gesprek kan verregaande implicaties hebben in het latere verloop van de game. 'Westerado' is een beetje lastig om te besturen tijdens de vuurgevechten, maar het hele opzet van de game is dat u die net probeert te vermijden.

Op pc en Mac, via downloadwinkel Steam

Broken Age

In 2013 wilde gamemaker Tim Schafer, bekend van onderschatte kleppers als 'Brütal Legend' en 'Psychonauts', terugkeren naar het genre waarmee hij twintig jaar geleden groot werd in de videogame-industrie: de inmiddels zo goed als vergeten adventuregame, waarin het verhaal en de speler zijn vaardigheid in probleemoplossend denken centraal stonden. Dit was namelijk de man achter adventureklassiekers als 'The Secret of Monkey Island' en 'Grim Fandango': als er iemand is die het genre weer nieuw leven kon inblazen was hij het wel. En warempel: het is hem gelukt.

Schafer schaarde wat geld bij elkaar door middel van een Kickstartercampagne, en het resultaat daarvan werd - in twee delen - respectievelijk eind vorig jaar en eind vorige maand op de markt gebracht. Het resultaat is een dromerige, sprookjesachtige game uit het zogeheten 'point and click'-genre, waarin u bepaalde elementen in de decors op een creatieve manier moet zien te combineren met eventuele objecten die uw hoofdpersonage bij zich draagt, en de logische puzzels die u op die manier oplost het verhaal voortstuwen. Die logica ligt soms in het surreële, maar dat is tegelijkertijd net het grote appeal van 'Broken Age': Schafer schiep hier een consistente fantasiewereld, die dus ook zijn eigen wetten heeft.

Het verhaal houdt u aan de rol tot het einde van de game, het surrealisme van het spel gaat zo ver dat personages halfweg de game plotseling een compleet andere persoonlijkheid hebben, en de semi-bekende stemacteurs (onder meer Elijah Wood uit 'The Lord of the Rings' en Wil Wheaton uit 'Star Trek: The Next Generation') doen goed hun best. 'Broken Age' is misschien een van de duurdere 'indie'-games die er momenteel op de markt zijn (Schafer verzamelde meer dan drie milljoen euro aan Kickstarter-fondsen!), maar de onafhankelijke creatieve geest waarmee deze game is gemaakt is onmiskenbaar.

Voor pc, Mac, PlayStation 4, PlayStation Vita, iOS en Android.

4PM

Het is vier uur in de namiddag. U bent bezopen op het werk. Uw baas is een lul. En van naar huis gaan is er meteen nog geen sprake. Het vrouwelijke hoofdpersonage in '4 P.M.', een alleen voor de pc en de Mac downloadbare niemendalletje dat we onlangs toevallig ontdekten in de allerdiepste krochten van downloadwinkel Steam, is slecht bezig. Ze procrastrineert zich te pletter op haar werk, vliegt 's avonds veel te zwaar in de drank, en doet keihard haar best om haar baas - maar ook haar verantwoordelijkheid - te ontlopen.

Videogames hoeven niet altijd over levensbedreigende dingen te gaan, lijken de makers van deze nauwelijks een uur durende kortgame te willen zeggen. Waarom kunnen ze niet over iets heel persoonlijks gaan, zoals de ennui van een personage dat het allemaal een beetje beu is?

'4 P.M.' is niet eens een noemenswaardige goeie of mooi gemaakte game, maar intrigerend is hij wel. Dit is het soort game waarin één van de missies erin bestaat om zwalpend van de drank de toiletten van een discotheek te vinden voordat u moet overgeven. Om maar te zeggen: u hoeft niet altijd in het keurslijf van een held te worden geduwd in een game.

Voor pc en Mac, via Steam

Not a Hero

Tot slot keren we terug naar de zonet al genoemde pixelgraphics-decors met 'Not a Hero', een schietgame met personages en achtergronden die uit ouderwetse blokjes zijn opgetrokken, en ook bloed dat in blokkige geisers over het scherm spuit.

Van een effectje meer of minder is Roll7, de Britse ontwikkelaarsstudion die ook al de skateboardklepper 'OlliOlli' maakte, absoluut niet vervaard. Ook hier primeert het surrealisme: uw hoofdpersonage, de BunnyLord, is een piekfijn gekleed wit konijn met zware vuurwapens en schietgrage handjes, dat handig gebruik moet maken van zijn omgeving (er kan, zoals in de betere 'grote' schietgames, dekking worden gezocht) om heel te blijven in de strijd. Die laatste ziet er misschien uit alsof hij zich dertig jaar geleden ook op een Commodore 64-huiscomputer had kunnen voltrekken, maar beantwoord wat de fysieke impact, de geluidseffecten en andere elementen wél mooi aan hedendaagse vereisten van goed gamedesign.

Voor pc, PlayStation 4 en PlayStation Vita.