'Doom' in virtual reality: een match made in hell
Anderhalf jaar geleden aangekondigd en nu eindelijk gearriveerd: Doom VFR laat gamers de beruchte schietklassieker uit de nineties in virtuele realiteit herbeleven. Tenminste: als ze beschikken over een PlayStation VR of een HTC Vive.
Wat betekent die 'F' in Doom VFR, vraagt u? Het is een knipoogje van de makers naar de BFG, de Big Fucking Gun: het krachtigste vuurwapen dat in de originele game uit 1993 zat. Doom Virtual Fucking Reality. Het klinkt bruut omdat de game dat ook is.
De pedigree van de originele editie, een mannelijke alfafantasie waarin de speler gedrochten uit de hel aan tripjes moet schieten en zagen, werd namelijk goed bewaakt in deze VR-versie. Het is niet de meest fijnzinnige game, maar hij speelt onwaarschijnlijk lekker. Met kliederend bloed en ingewanden die u alle windrichtingen op laat spuiten, en vijanden die de wildste buitelingen maken door de impact van uw kogels. Speel hem het liefst met de bewegingscontroller (ondergetekende gebruikte er een PlayStation Aim-controller voor, die de grip van een vuurwapen simuleert) voor een optimale zintuiglijke bekrachtiging.
Voor de tere zielen: het klinkt allemaal veel erger dan het is. Doom VFR is géén horrorgame die u schrik probeert aan te jagen, maar een brok sfeervolle grand guignol, waarin u een virtueel 'bloedbad' kunt aanrichten.
Niet ziekjes
Voor de release van Doom VFR waren we sceptisch. Er was de vrees dat het wat te magertjes zou uitvallen als ervaring, zeker voor een gametitel die zo'n resonantie heeft als Doom. Bovendien zat je met het feit dat id Software een vrij frenetieke first person shooter naar VR moest overbrengen, met alle risico's op misselijkheid van dien. De besturing van de game, die drijft op teleportatie en snelle zijdelingse bewegingen, geeft echter opvallend weinig fysiek ongemak.
De aanvallerschoreografie is wel wat tammer dan in de originele game, waarin u als speler pijlsnel alle vier hoeken van de kamer zag tijdens het knallen, maar dat is een kwestie van designkeuze: liever wat kalmer aan dan dat spelers er binnen luttele minuten er doodziek van worden.
Grote grutten
Bovendien bevat die virtuele wereld ook een enorme meerwaarde voor Doom VFR. De game toont pas écht zijn rauwe pit wanneer u de tegenstanders tegenkomt die veel groter zijn dan een gewone manshoogte, zoals de bolvormige zwevende Cacodemons of de gehoornde Barons of Hell. Ze torenen episch boven u uit, wat het alleen nog maar spectaculairder maakt wanneer u ze aan barrels schiet.
Doom VFR is de derde Doom die in VR verschijnt. In 1995 was er al een geoptimaliseerde versie van de oergame voor de mislukte VFX1-helm, en in 2012 ondersteunde de speciale editie van Doom 3 al de ontwikkelaarsversie van de Oculus Rift. Maar dat waren experimenten. Dit videospel is dat stadium voorbij. De speelduur is kort, maar qua ervaring voelt hij als een volwaardige game aan.
Doom VFR verscheen voor PlayStation 4 (met PlayStation VR) en Windows (met HTC Vive).
