'Luftrausers' vindt de oergame opnieuw uit
De Nederlandse gamestudio Vlambeer - vooral bekend van de mobiele topper 'Ridiculous Fishing' - heeft een nieuwe game uit, en hij is ambitieuzer dan ooit: het centrale concept van 'Luftrausers' gaat zelfs terug naar 'Spacewar!' uit 1962, de allereerste noemenswaardige videogame. Maar het zijn de dingen die ze eraan toevoegden die het verschil maken.
'Waarom kan mijn vliegtuig onder water?', was een vraag die me bezighield tijdens het eerste kwartier dat ik 'Luftrausers' aan het spelen was. Toen pas kwam het besef dat die vraag even onzinnig was als 'Waarom zit die gast zijn vissen aan gort te schieten?' tijdens 'Ridiculous Fishing', de vorige game van de Nederlandse studio Vlambeer: het tweekoppige gamebedrijfje maakt games die hun eigen regels hanteren, en dat maakte hen - ondanks de soms ontstemmende eenvoud van hun games - in geen tijd een goed bekkende naam in de videogame-industrie.
Tegelijkertijd beginnen er met 'Luftrausers', hun nieuwe game die ze lanceren op de PlayStation-consoles en de pc/Mac, ook de contouren van een formule zichtbaar te worden: de twee leveren pure, onversneden arcade-actie met een retrocachet, maar voegen daar de allermodernste upgrade-, trofee- en uitdagingsmechanieken aan toe. Zo gebeurde het ook met 'Luftrausers', dat letterlijk vertrekt vanuit het alleroudste videogameconcept dat er bestaat: een vliegtuig / raket / schip vliegt door een luchtledige omgeving, met alleen een achteraandrijving die voor richting zorgt, en een geschut dat door het rondtollen van het tuig zijn projectielen in alle richtingen blaast. Het zat al in 'Spacewar!', de allereerste videogame, die in 1962 alleen maar kon worden gespeeld op een mainframecomputer aan het Amerikaanse Massachusetts Institute of Technology, en pas zeventien jaar later werd nagevolgd door Atari's 'Asteroids'. Het subgenre kreeg toen een naam, die meteen ook geldt voor 'Luftrausers': het is - nu weet u dat ook - een 'multidirectionele shooter'.
Luftrausers
Graphics
Het genre in kwestie werd de afgelopen jaren wel een paar keer opnieuw opgevist, met games als 'Pixeljunk Shooter' en 'Geometry Wars', maar 'Luftrausers' zoekt het toch een stukje verder dan die titels. De game breekt bijvoorbeeld voor een groot stuk met strikt lineaire progressie: levels worden vooral bereikt op niveau van uw 'personage' om uw rondknallende tuigje te verbeteren, en de score wordt bepaald door de meest uiteenlopende uitdagingen: van 'Doe zes boten zinken' tot 'Haal zes vijanden al brandend neer'. Ook het upgradesysteem is praktisch even diep als in 'Ridiculous Fishing', waarin het de eigenlijke ster van de game was.
En toch: het flukse ritme van 'Ridiculous Fishing', de instapklare lol die die vorige game leverde, het zit niet écht in 'Luftrausers'. U wordt in de game gehouden dankzij het bekwaam ontworpen systeem van uitdagingen en upgrades, maar de centrale actie speelt minder 'lekker' dan 'Ridiculous Fishing'. Het duurt eventjes voor u de besturing van uw tuigje helemaal onder de knie hebt en zelfs daarna voelt het bij momenten niet echt intuïtief aan, en de projectielen die u afvuurt missen de bevredigende impact die zo cruciaal is in een arcadegame.
'Luftrausers' speelden we op PlayStation 3 en PS Vita, waarvoor het een downloadtitel is. De game is ook beschikbaar op pc en Mac.