'Mario Golf: World Tour' geeft er een lel op
Als je er geen mirakels van verwacht, is 'Mario Golf: World Tour' een prima golfspelletje in snackformaat. Een waarin je je golfbal kunt veranderen in een kogel of een vuurbal, want het blijft tenslotte een Mario-vehikel. Maar de absolute basis - dat fysische spelletje dat golf heet - zit evengoed juist.
Gewoon voor de 'petite histoire': met een beetje goeie wil kun je stellen dat de 'Mario Golf'-reeks ondertussen al dertig jaar bestaat. Nintendo's allereerste golfspelletje voor de NES, gewoon 'Golf' genaamd, had Mario al als enige speelbare personage, en snorremans prijkte ook op de cover van daaropvolgende golfspelletjes, zoals 'NES Open'. Maar de echte reeks begon in 1999 met 'Mario Golf' voor de Nintendo 64-console, gevolgd door exploten voor de Game Boy Color, GameCube en Game Boy Advance. En nu slaat de reeks een volledige generatie Nintendo's over (er kwam geen 'Mario Golf' voor de DS) om meteen op de 3DS en 2DS op te duiken met een nieuwe game.
Het is duidelijk dat de eerste en belangrijkste drijfveer achter de productie van 'Mario Golf: World Tour' erin bestond een deftig golfspelletje te maken. De absolute basis van een goeie golfgame - of dat nu EA's 'Tiger Woods'-reeks is, Sony PlayStations 'Everybody's Golf' of deze Mario-serie - ligt in timing, afstand en impact, en die drie elementen heeft 'Mario Golf' perfect in de tengels. Het speelt quasi onmiddellijk lekker, zonder een al te hoge leercurve. Maar een doorgewinterde speler worden vraagt enige inspanning: het cartooneske uiterlijk van 'Mario Golf: World Tour' neemt niet weg dat je rekening moet houden met elementen als wind en samenstelling van het terrein (op zand is je bal bijvoorbeeld niet zo makkelijk weg als op gras, enzovoort).
Natuurlijk bouwt 'Mario Golf: World Tour' wel een paar farce-elementen bovenop die solide basis. De belangrijkste daarvan zijn de 'Item Shots', waarbij je je golfbal tijdens de vlucht kunt veranderen in een kogel of een vuurbal die door het gebladerte van de bomen kan vliegen. Het is eerder lol dan tactiek, maar er zijn situaties te bedenken waarin ze slim kunnen worden ingezet. Helemààl overbodig is echter het lichte rpg-element dat over de game werd gelegd: je hoeft je personage gelukkig niet te 'levelen', maar je kunt een klein verschil maken met bepaalde kleren en uitrusting, die je bepaalde handicaps helpen compenseren. De onlinesessies, een nieuw element voor de reeks, zijn dan weer een pluspunt, en hebben al heel wat volk klaarstaan om vanop afstand tegen te spelen.
