Nieuwe 3DS bewijst dat handheldconsoles nog een toekomst hebben
Wat waren we er allemaal heilig van overtuigd dat de tijd van de zakgameconsole, met de opmars van smartphonegames, voorbij zou zijn. En hoe lelijk bleken we ernaast te zitten. Vijf jaar na de doorbraak van de mobiele game brengt Nintendo nog een nieuwe versie van zijn 3DS-console op de markt, en hij levert een register van gameplezier dat je simpelweg niet krijgt op een gewoon touchscreenapparaat.
Onder zijn volstrekt onspectaculaire naam herbergt de New Nintendo 3DS heel wat vernieuwingen. Ze zijn niet van die aard dat ze het complete design van Nintendo's zakspelconsole omgooien: daarvoor lijkt het ding op het eerste gezicht inderdaad gewoon op de vorige versies. Maar gun het toestel één blik nader, en je zult merken dat deze vierde generatie van Nintendo's gameconsole (na het stopzetten van de Game Boy-lijn kwamen er eerder de DS, de DSi en de 3DS) om te beginnen over een paar nagelnieuwe knopjes beschikt. Achteraan zitten twee nieuwe Z-schouderknoppen, die momenteel nog door geen enkele game worden gebruikt, en de actieknoppen hebben ondertussen kleurtjes gekregen, wat ondertussen iets van een universeel gegeven is op gamecontrollers (al positioneert Nintendo die kleurtjes koppig in een andere lay-out dan degene die bijvoorbeeld op de PlayStation 4- of Xbox One-console staan). Maar de belangrijkste nieuwigheid is de tweede analoge controller, die rechts van het aanraakschermpje staat. Die brengt eindelijk een element dat eigenlijk allang een must had moeten zijn voor handheldconsoles - twee aparte analoge besturingspookjes voor richting en beweging - naar de 3DS.
Het is een mooie en noodzakelijke evolutie voor een gamebedrijf dat zijn games voor in de broekzak in een hoger segment positioneert dan een doorsnee smartphonespelletje, en daarvoor miste het toestel dus een fysieke besturing die zich kan meten met die van een consolecontroller. Nintendo gaf al een eerste schot voor de boeg met een 3DS-uitbreiding, die een tweede analoge stick en de twee zonet genoemde schouderknoppen toevoegde aan het originele toestel, en deze nieuwe versie van de 3DS is dus de eerste waarin die ingebouwd zitten. Alleen laat de implementatie ervan te wensen over: in 'Monster Hunter 4 Ultimate' en 'The Legend of Zelda: Majora's Mask 3D', twee 'lanceringsgames' voor de New Nintendo 3DS, kwam die tweede stick goed van pas, maar hij is een pak kleiner en minder meegaand dan de al bestaande analoge stick die op de originele 3DS zat. Zeker voor een cruciaal element als camerabesturing was een iets minder stugge stick zeer welkom geweest.
Er zitten zo nog een aantal vreemde designkeuzes in de New Nintendo 3DS. De overstap van de SD- naar de Micro SD-standaard voor het inbrengen van geheugenkaartjes, bijvoorbeeld: dat laat inderdaad een pak extra ruimte, en met de meegeleverde kaart van 4 gigabyte kom je wel eventjes toe, maar het betekent in de eerste plaats dat je niet zomaar je opgeslagen spellen uit je oude 3DS kunt overhevelen naar het nieuwe toestel. Er is een procedure om data over te zetten, maar die is een pakje ingewikkelder dan de initialiseringssoftware van het ding je in eerste instantie doet vermoeden. Ook de styluspen is balen: het veel te korte, broze ding is een heel eind verwijderd van de mooi ontworpen uitschuifbare pen die ooit in de DSi zat. En dan is er die volstrekt onbegrijpelijke keuze van Nintendo om geen stroomadapter meer mee te leveren met het toestel. Lees die laatste zin voor de zekerheid nog eens opnieuw: inderdaad, er zit géén oplader bij de console. Nintendo gokt erop dat heel wat spelers met de New Nintendo 3DS gewoon de upgrade maken van een vroegere versie van het toestel (maar vergeet het dan wel om je oude te verkopen op een kloddenmarkt), en voor verse gebruikers laat het alles over aan 'third-party'-accessoirefabrikanten (de prijs zit ergens tussen 10 en 12 euro). Het is duidelijk een bedrijfsmatige beslissing, die simpelweg resulteert in een product dat van bij de aanschaf onvolledig is.
En toch schieten we de New Nintendo 3DS niet af. Daarvoor is de technische sprong die het ding heeft gemaakt te groot: de nieuwe grafische processor in het toestel zorgt ervoor dat de games die je erop speelt er een pak mooier uitzien én zich bijzonder vlot laten inladen. Dat laatste was in het verleden altijd een probleem met 'Monster Hunter'-games, wier wereld gezien het beperkte geheugenbudget van een zakspelconsole uit afzonderlijke 3D-schermen bestaat in plaats van één open omgeving, maar niet op de New Nintendo 3DS: de overstap van het ene gedeelte van de plattegrond naar het andere was zo goed als naadloos. Ook de verbeterde 3D is zoveel beter geworden dat hij bijna zijn gimmickgehalte overstijgt: door de camera bovenaan het scherm te laten lezen waar de ogen en de mond van de speler zich bevinden, zodat de kijkhoek van de derde dimensie daaraan kan worden aangepast, introduceert Nintendo een brokje technologische 'mojo', maar wel eentje die werkt. Nu nog games uitbrengen die eindelijk wat functioneel of artistiek nut koppelen aan die 3D, en we zijn er.
Met de New Nintendo 3DS belanden we weer bij de discussie die ook al oplaaide toen concurrent Sony PlayStation zijn PS Vita op de markt bracht: hadden die nieuwe features, en die opgevoerde paardenkracht, niet al in het originele model moeten zitten? Natuurlijk had dat gemoeten. Maar de technologie - of de mogelijkheid van de fabrikant om ze goedkoop genoeg in een toestel te implementeren - stond toen misschien nog niet zo ver als hij vandaag staat. Vandààg is de New Nintendo 3DS een bijzonder relevante zakgameconsole, die een klassieke game-ervaring biedt waarvoor allround-touchscreenapparaten als een smartphone of een tablet nog altijd moeten passen. Geen snack uit de automaat, maar een stevig vieruurtje, zeg maar. Laatste opmerking, en niet onbelangrijk: de opgevoerde rekenkracht zorgt er vandaag gewoon voor dat bestaande 3DS-games sneller inladen, en 'Monster Hunter 4 Ultimate' en 'Majora's Mask' draaien ook nog gewoon op de vorige 3DS, maar op termijn moet dit nieuwe toestel in essentie een compleet nieuw platform worden. Vanaf een bepaald moment zullen toekomstige games wellicht zodanig gebruik maken van de extra kracht in de grafische chip dat ze niet meer op de oudere versie draaien, wat misschien wel wat verwarring aan het winkelrek kan veroorzaken. Hadden ze dit ding dus toch niet beter een iets spectaculairdere naam gegeven, een die deze 3DS wat meer distingeert van de vorige?
