Nieuwe lichting schietgames probeert er vooral prettig uit te zien
Met 'Battleborn' en 'Overwatch' verschijnen er deze maand twee first person shooter-games die breken met het sérieux van andere titels in hun genre. Ze hanteren eerder de toegankelijke aanpak van 'Super Mario Kart': de speler kiest een cartoonesk personage dat hem aanspreekt, en gaat daarmee online ten strijde tegen anderen.
Er is de militaire sérieux van een 'Call of Duty' of een 'Battlefield'. Het space opera-sfeertje van 'Halo'. Het surrealisme van 'Bioshock'. De horror van 'Doom'. First person shootergames, die zeker de afgelopen tien jaar een enorme opmars hebben gemaakt, komen er in alle maten en gewichten. Alleen een ludieke omgeving werd tot nu toe nog niet erg vaak gepresenteerd in dit genre.
Tot deze maand, waarin zowel 'Battleborn' als 'Overwatch' in de handel komen: twee games waarin het decor er behaaglijk lollig uitziet, en de speler uit een heel rooster van cartooneske personages datgene kan uitkiezen dat hem het meeste aanspreekt. Waarmee hij vervolgens, in een team met medespelers, online schietpartijen tegen een troep andere spelers kan aanvatten.
Zootje ongeregeld
Die shootouts beantwoorden natuurlijk aan heel andere wetten dan degene die bijvoorbeeld worden uitgeknokt in de onlinecomponent van 'Call of Duty'. Er is geen bloed, en de destructie die wordt aangericht aan het decor is vooral komisch bedoeld.
Het is in zekere zin de aanpak van 'Super Mario Kart', maar dan toegepast op een genre dat tot nu toe vooral een grote niche van hardcoregamers aansprak. De twee nieuwe shooters hebben een breed assortiment aan personages die altijd wel onmiddellijke aansluiting zullen vinden bij een speler.
'Battleborn', een game die vorige week verscheen van het Amerikaanse gamehuis 2K Games, heeft bijvoorbeeld personages die eruitzien als een Mexicaanse worstelaar, een sluipmoordenares of een robotpunker. En 'Overwatch', een nieuwe game van 'World of Warcraft'-maker Blizzard Entertainment, levert een soortgelijk zootje ongeregeld: een revolverheld uit een spaghettiwestern, een robot die eruitziet als een middeleeuwse ridder, een blauwe gorilla, of een personage dat lijkt op Pietje de Dood.
Iedere speler vindt wel een personage waarvoor hij meteen 'valt'. Maar het onmiddellijke appeal van een bepaald personage gaat dieper dan die oppervlakkige visuele karakteristieken, zegt Aaron Keller, assistant game director van 'Overwatch'. "Al onze personages hebben een subtiele psychologie. Onze 'heldendesigners' ontvouwen hun concepten vanuit dat psychologische aspect, door intern een 'verhaal' te verzinnen rond alle personages. Waaruit ze vervolgens het uitzicht en de vaardigheden van het karakter verder uitbouwen."
Tactische keuzes
De onlinegevechten waarin spelers hun personage uiteindelijk moeten uitzetten, zijn gericht op teamwerk, maar de games zijn zo slim ontworpen - door de architectuur van de decors en de 'vlaggen' die de groepen moeten veroveren - dat zelfs Einzelgängers automatisch tot teamwerk worden verplicht: de enige plaats waar pret te beleven valt, is waar de andere spelers ook zijn.
En door vaker en vaker te spelen, in rondjes van enkele minuten, ontdekken spelers al snel dat de selectie van hun personage een tactische keuze wordt. Het personage dat de speler kiest wordt ook sterker en sterker naargelang het aantal gevechten waaraan hij heeft deelgenomen en de successen die hij heeft geboekt.
"Onze game behoort eigenlijk tot een ander genre dan 'Call of Duty' of 'Halo'", zegt Randy Pitchford, studiohoofd van Gearbox Software, het Texaanse bedrijf dat 'Battleborn' maakte. "De meeste games laten hun speler niet de volledige impact van zijn personage zien. Je personage in onze game maakt een enorme groei door."
