Nintendo spint garen met 'Yoshi's Woolly World'
Wat een originele, onweerstaanbare, instant-klassieke, niet-wollige ervaring is 'Yoshi's Woolly World', een nieuwe game rond Nintendo's huissauriër. Na het doorspelen van deze clever rond één visueel thema gesponnen platformgame weten we het wel zeker: wie de afgelopen jaren heeft afgehaakt bij Nintendo, had ongelijk.
Als je een klassieke platformervaring à la Nintendo zoekt, moet je bij de Super Mario- of Donkey Kong-games blijven. Maar wie niet vies is van een beetje vernieuwing kreeg die de afgelopen decennia altijd warm geserveerd met de games die rond Yoshi draaien, Snorremans' groene huisdinosaurus. In 'Yoshi's Universal Gravitation' (2004) werd er bijvoorbeeld al geëxperimenteerd met een (bij de game verkrijgbare) bewegingssensor voor de Game Boy Advance, en in 'Yoshi Touch & Go' (2005) doken de makers redelijk diep in touchscreenbesturing voor een platformgame.
Die lijn wordt nu doorgetrokken met 'Yoshi's Woolly World', dat je in een originele maar consequente wereld van wol en breigaren brengt, dat visuele thema bloedmooi en met oog voor detail weergeeft dankzij de semi-hd-capaciteiten van de Wii U-console, en die themakeuze ook doortrekt naar zijn gameplay.
Je wollige Yoshi kan alles wat hij in zijn vorige eigen games kon, zoals springen, klapwiekend in de lucht blijven hangen en tegenstanders opslokken met zijn reptielentong. Maar waar hij die opgeslokte vijanden in voorgaande afleveringen alleen maar weer kon uitspugen als projectiel, verandert hij ze hier niet in eieren maar in nieuwe garenbolletjes, die hij achter zich aan sleept en die hij kan gebruiken als projectiel. Of om een springplatform te maken waar er geen was. Of om een vleesetende plant in te snoeren. Het aantal verrassende toepassingen van deze nieuwe gamemechaniek groeit naarmate je verder vordert in 'Yoshi's Woolly World'.
De volledige game-ervaring blijft mooi binnen het thema: losse steken in het decor kunnen bijvoorbeeld worden uitgerafeld om geheime doorgangen te vinden, en platforms hebben de fysische kenmerken van een kussentje. Het klinkt allemaal misschien flink vergezocht en geforceerd, maar de Japanse studio Good-Feel (want neen: dit fijne pareltje is niét door Nintendo zelf ontwikkeld!) maakte er een solide game-ervaring van, die in tegenstelling tot het vijf jaar eerder door dezelfde makers in elkaar geweven 'Kirby's Epic Yarn' meer haalt uit de wollen gamewereld dan alleen maar een originele esthetiek.
Voor de rest volgt 'Yoshi's Woolly World', net als alle voorgaande Yoshi-games, ook zijn eigen, lichtjes gezapigere, tred. Verwacht niet de snedige gameplay van een Super Mario-game of de op precisie gerichte springgameplay van een 'Donkey Kong', maar iets wat ergens in het midden van dat spectrum zit. Een game die op bepaalde momenten het absolute uiterste van je aandacht en je controllervaardigheden vergt (vanaf de tweede wereld is het bij momenten al geen lolletje meer), maar die tegelijkertijd voldoende tijd en ruimte geeft om te exploreren, te verzamelen en te sparen.
De edelstenen die je verzamelt in de game kunnen namelijk worden gebruikt in een tactische laag: er kunnen badges mee worden gekocht die het spel binnen een bepaalde level een tikkeltje makkelijker te maken. 'Yoshi's Woolly World' beschikt ook over een van de slimst ontworpen 'Easy Modes' die we ooit in een game zagen: het belangrijkste wat de makers ervoor deden, was de tijd waarin je vleugels je in de lucht houden een heel stuk te rekken, wat meteen de druk om in de diepte te tuimelen na een slecht getimede sprong een eindje aflaat.
De technische nieuwigheden in 'Yoshi's Woolly World' voelen evengoed behoorlijk fris aan: een tweespeleroptie verplicht je om samen te werken (twee spelers die niet écht in een coöperatieve stemming zijn lopen elkaar alleen maar in de weg). En de aandoenlijke, eveneens uit breiwerk vervaardigde Amiibo-poppetjes die je bij de game kunt kopen voegen eveneens een extra gameplay-dimensie: ze introduceren een tweede, computergestuurde Yoshi, die je bijvoorbeeld als extra springplatform kunt gebruiken.
Of 'Yoshi's Woolly World' de redding zal betekenen voor Nintendo, dat is een vraag die voorlopig nog steeds onbeantwoord blijft: het zou nog altijd kunnen dat de gamemaker te laat heeft ingegrepen om een halt toe te roepen aan zijn commerciële vrije val. Maar dat het bedrijf inhoudelijk een nieuwe gouden periode heeft ingezet, dat wordt bij deze opnieuw duidelijk gemaakt: 'Yoshi's Woolly World' voelt, hoe ver zijn centrale gamedesign ook van de gewoonlijke Nintendo-meuk af lijkt te liggen, als een geestelijk vervolg op de klassieke 'Yoshi's Island'-games uit Nintendo's Super NES-dagen. En dus als een game met dat blijvende 'evergreen'-potentieel dat altijd al het ongrijpbare geheime ingrediënt van de gamemaker is geweest.
