Recensie 'Prince of Persia Classic HD': origineel platformspel in nieuw jasje
Ubisoft heeft de oerversie van 'Prince of Persia' in een nieuw jasje gestoken voor de iPad. Hoewel de graphics zijn opgepoetst en er nieuwe tussenfilmpjes werden toegevoegd, zijn de levels van het platformspel helemaal hetzelfde gebleven. Dat betekent dat de hoofdrolspeler weer uit een paleiskerker moet ontsnappen en daarbij vlijmscherpe pinnen, diepe putten, inzakkende vloeren en lelijke wachters moet trotseren om zijn lief uit de handen van slechterik Jaffar te redden.
Net als in het originele spel kan je de uitdaging aangaan heel het avontuur in een uur af te werken, terwijl je nu ook een normale modus hebt zonder tikkende klok. Masochisten kunnen in de survivalmodus zelfs proberen heel de game uit te spelen zonder een keer dood te gaan. Gelukkig kan je vanuit het hoofdmenu steeds opnieuw starten in levels die je al hebt bereikt, en heb je in deze versie een vlindertje dat je door het doolhof gidst.
Aanraakbesturing
Naast de visuele opfrisbeurt zijn echter vooral de controls van de nieuwe 'Prince of Persia' verschillend van het origineel, aangezien je op de iPad bent aangewezen op de virtuele knopjes op het aanraakscherm. Dat is flink wennen, en we donderden dan ook iets te vaak een put in. Nu, ook in het origineel was de besturing gevoelig, en moest je met afgemeten toetsenbordtikjes en korte pasjes ook oppassen jezelf niet in een kebab te veranderen in de buurt van omhoogfloepende pinnen. Wanneer je dan toch de mist in ging, was het wel duidelijk je eigen schuld, terwijl je met die aanraakbesturing sowieso wel een paar keer net dat stapje te veel zet, met frustratie tot gevolg. Ook in de gevechten voelt de besturing wat ongemakkelijk. In het origineel moest je je aanval en verdediging goed timen, terwijl je in de remake met 'knoppen'rammen de boel wel voor elkaar lijkt te krijgen.
Charme
Ons grote probleem met de remake is echter dat we de charme van het origineel missen. Dat was destijds revolutionair, omdat de vloeiende acties van het hoofdpersonage gemodelleerd waren op de gefilmde bewegingen van een acteur. De jongeman in de remake springt wel prachtig achterwaarts, maar wanneer je bv. ver springt na een aanloop, lijkt de held tijdens het landen nog even verder over de grond te schuiven. Dat is jammer, maar speelt waarschijnlijk geen rol voor spelers die nooit het origineel hebben gespeeld op een '286' of '386' zonder geluidskaart. Die krijgen voor slechts een paar euro een opgefriste klassieker op hun tabletcomputer.
