Recensie 'Star Wars: The Old Republic': galactisch gevarieerde multiplayer
Er werd al over gepraat in sterrenstelsels lang, lang geleden, maar net voor Kerstmis was-ie er dan eindelijk: de nagelnieuwe online multiplayer die zich in het Star Wars-universum afspeelt. Geheel zonder fouten is 'The Old Republic' niet, maar qua jongensdroom (m/v) gaat er maar weinig boven je eigen heldenverhaal spelen in de wondere sterrenwereld van George Lucas.
Voor de kluizenaar die de voorbije 3,5 decennia op pakweg Tatooine doorbracht: 'Star Wars' behoort tot een van de succesvolste filmreeksen ooit, sinds deel één (eigenlijk deel vier, maar we gaan hier niet over details emmeren) in 1977 het sciencefiction-genre herdefinieerde middels een flinke injectie speciale effecten, schelmenromantiek en handig vage religieuze achtergronden. Volgden nog: vijf films die de saga compleet maakten, stapels speelgoed, flipperkasten, carnavalsoutfits, stripverhalen, tekenfilms, speelkaarten en een rist videogames waarvan 'Rogue Squadron', 'Empire At War' en 'Knights of The Old Republic' de geinigste waren.
Verrassing van formaat - eentje van het kaliber 'Darth Vader is uw vader!', 'Leia is uw zuster!' of 'Han Solo is Indiana Jones!' - is dat 'Star Wars' jarenlang de groeiende markt van de online multiplayer-spelletjes aan 'World of Warcraft' en consorten overliet. Niet dat men niet had geprobeerd. In 2000 lanceerde Microsoft samen met LucasArts en Sony 'Star Wars Galaxies', maar die MMORPG sloeg niet aan - een feit dat al lang pijnlijk duidelijk was vooraleer men in december besloot om de stekker uit 'Galaxies' te trekken. Er moest en zou iets anders en beters komen. Speculaties deden al lang de ronde, tot het langverwachte 'Star Wars: The Old Republic' op 22 december eindelijk in de schappen belandde. Door zo lang te wachten was er uiteraard enorm veel 'buzz' gecreëerd rond deze game, maar kreeg hij ook met hoge verwachtingen af te rekenen. Voor de ongeduldigaards: ja, er zijn zaken die beter hadden gekund en ja, het is een fantastisch spel geworden.
Kies je kant, kies je klasse
Het grootste appeal bij de start van het verhaal - dat zich overigens vele jaren voor de avonturen van Luke & Anakin Skywalker en co afspeelt - is de uitgebreide, gevarieerde keuze aan levenswandels die voor je ligt. Eerst beken je je tot de Republiek of het Keizerrijk (de goede versus de slechte, zeg maar), en binnen elk van die twee rivaliserende grootmachten kan je uit vier klassen kiezen. Bij de democratische Republiek word je soldaat, smokkelaar, Jedi-ridder of Jedi-consulair; bij het militaristische Rijk hebben ze premiejager, agent, Sith-krijger of Sith-inquisiteur in de aanbieding. De Jedi en Sith hebben het van hun vaardigheid met lichtzwaarden en mogelijkheden die ze uit de Kracht putten, agenten en smokkelaars moeten het van misleiding en sluwheid hebben, premiejagers beroepen zich op technologische spitsvondigheden enzovoorts. Het mooie is dat elk van de acht klassen zijn eigen verhaallijn volgt, die je als speler van bij het prille begin in een heel aparte spelervaring onderdompelt. Of je nu Sith of Jedi bent maakt overigens niet alles uit. Je keuzes in dialogen en handelingen geven je meer punten naar de lichte of donkere kant van de Kracht toe, wat dan weer leidt tot verschillende vaardigheden en items die je in de loop van het spel kan opbouwen.
Zo heeft 'Star Wars The Old Republic' je al van bij het begin bij je nekvel, en de overweldigende ervaring wordt nog versterkt door de straffe gesproken dialogen (meer dan 1.000 acteurs werkten daaraan mee!), een feature waar men bij concurrent 'World of Warcraft' wellicht jaloers staat naar te kijken. Er valt niet alleen iets te horen maar nog meer te zien. De personages die je kan customizen zien er geweldig uit, de cinematics zijn van bioscoopniveau, de veelheid aan werelden en ruimtetuigen zal echte rechtgeaarde fan van de saga aan het watertanden doen slaan. Het is dan ook bijna onbegrijpelijk
hoe slordig sommige andere visuele aspecten werden uitgevoerd. De manier waarop je personage springt is van een spijtige houterigheid, en een aantal monsters waarmee je in de clinch gaat lijkt zo weggelopen uit 'Duke Nukem' -we bedoelen helaas de incarnatie van die game uit 1996.
Snel op kruissnelheid
Qua besturing is het - zeker voor wie spelconsoles gewend is - toch wel even oefenen en zuchten geblazen als je weer met muis, pijltjestoetsen en muisknop de vijand tegemoet moet hollen. Maar eens je je de besturing en de menutoetsen eigen hebt gemaakt, blijkt het toch even traditioneel als logisch in elkaar te zitten. Geen gamerevolutie maar een keuze voor speelgemak, zodat je kan focussen op het verhaal en de ontwikkeling van je personage.
Tot slot nog een woordje over de servers die bij dergelijke grootscheepse onlinetitels wel eens voor vertragingen en tandengeknars durven zorgen. Op één of twee servers verloren we af en toe de verbinding, of ging het ineens heel langzaam waardoor het personage in een bepaald gebied bleef vasthangen, niet van uitrusting kon veranderen of er niet in slaagde om overtollige goederen te verkopen. Door zulke 'server lag' vernietigden we bijvoorbeeld in het midden van een gevecht onze eigen duurbetaalde lichtsabel, zoiets is uiteraard balen. Op de meeste servers verliep het spelen echter vlot tot heel vlot, en dat kan je zo kort na de lancering van zo'n grote titel - die op minder dan een week tijd al een miljoen spelers aan zich bond - alleen maar een sterke prestatie
noemen.
'Star Wars: The Old Republic' is kortom niet perfect, maar qua gameplay en spelplezier laat hij 'Galaxies' lichtjaren achter zich, in een tot de verbeelding sprekend universum met opvallend diep uitgewerkte verhaallijnen en memorabele dialogen. Er lijkt dan ook weinig twijfel over te bestaan dat uitgever Electronic Arts en ontwikkelaar Bioware het concurrent 'World of Warcraft', misschien wel voor het eerst, moeilijk zullen maken in de strijd om de speler van online roleplaying games. (tw)
