'Shovel Knight' is een bloedernstige retro-hommage
Nieuwe games die in een retrojasje zitten worden je vandaag naar de oren geslingerd, maar er is er geen enkele die die homage zo op de spits drijft als 'Shovel Knight', een game die eerder lijkt alsof hij na vijfentwintig jaar is opgegraven. Zelfs de schandalige moeilijkheidsgraad komt zo uit de prehistorie van de gamesector.
We weten het: refereren aan het rijke verleden van de videogame-industrie, vooral dan het tijdperk van de Nintendo NES, Sega Genesis en Commodore 64, is modieus vandaag. Zie bijvoorbeeld titels als 'Hotline Miami', 'Broforce', 'Fez' en 'Pixeljunk Shooter'. Op zich kon 'Shovel Knight', een nieuwe game die door onafhankelijke handen is gemaakt, zo in dat rijtje worden bijgeschoven, maar er is toch een belangrijk verschil: deze game neemt het tijdperk waaraan hij refereert - in tegenstellig tot de eerder naar parodie neigende andere titels die ik zonet noemde - au sérieux.
'Shovel Knight' probeert geen nieuwe game in een oud jasje te zijn, mijdt het experiment, en de makers zorgden ervoor dat alles in de game 'klopt' met hoe games in hun jongste dagen werden gespeeld. De afstand van je sprongetjes, de impact van slagen, de animaties, het vakkundig repetitieve gedrag van de tegenstanders die je pad kruisen: 'Shovel Knight' lijkt niet op een hedendaagse game die om wat voor reden ook in een retrojasje werd gehesen, maar eerder op een spel dat een kwarteeuw lang begraven heeft gelegen, en na zijn vondst op miraculeuze wijze blijkt te werken op de hardware van vandaag. Zelfs de belachelijke moeilijkheidsgraad, van het soort dat hedendaagse gamers niet meer gewend zijn, komt zo uit die hoogdagen van de 'hardcore'-gamer.
Die gestoorde moeilijkheidsgraad doet het potentiële publiek voor 'Shovel Knight' natuurlijk een eindje krimpen: dit is een game wier finesses alleen maar zullen worden geapprecieerd door spelers die destijds al op een controller of joystick zaten te rammelen. Maar de Californische ontwikkelaars van deze game propten ook heel wat moderne concepten in hun productie. Net zoals de meeste moderne games heeft 'Shovel Knight' een paar (lichte) rpg-elementen, bijvoorbeeld: je kunt je krachten en vaardigheden een eindje bijvijzen. Ook zit er een meer dan deftig checkpointsysteem in de game, zodat je na een epische nederlaag (en die kom je geheid tegen in deze game) niet de hele level opnieuw hoeft te spelen. En het verhaal dat de gebeurtenissen wordt verteld - compleet met droomsequenties en dubbelzinnige omschrijvingen van de relatie tussen de Shovel Knight en diens verdwenen schildknaap - is niet van het soort dat je vroeger op het achterplat van een NES-spelverpakking terugvond.
