'Tom Clancy's The Division' toont een gruwelijk realistische apocalyps
Een wereld na het instorten van de geordende samenleving vormt wel vaker het decor van een videogame, maar hij voelde nog nooit zo gruwelijk echt als in 'Tom Clancy's The Division'. De makers baseerden hun verhaal, en het vrij doorkruisbare Manhattan dat ze namaakten als decor van de game, op meticuleuze research over de gevolgen van een door een biologisch wapen veroorzaakte pandemie.
MET ZWARE OORLOGWAPENS MOET HET UITEENGEVALLEN MANHATTAN WORDEN HEROVERD OP DE TOTALE ANARCHIE
In 2007 ondertekende de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush het 'National Security Presidential Directive 51', dat voorziet in de continuïteit van de overheid wanneer er zich een ramp op nationale schaal voordoet.
De inhoud van het plan is geheim. Maar de makers van 'Tom Clancy's The Division', een nieuwe videogame die het Franse gamehuis Ubisoft op 8 maart in de winkels brengt, fantaseerden dat een deel van dat 'contingency plan' bestond uit een supergeheime groep burgers met welbepaalde vaardigheden, die na het uiteenvallen van de kritieke infrastructuur de boel weer op gang moeten helpen terwijl het leger andere katjes geselt.
Stad heroveren
Die 'Division' wordt gewekt wanneer een onbekende terroristische groepering een biochemisch wapen loslaat op de bevolking van New York, via een pathogeen op dollarbiljetten, uitgerekend op 'Black Friday': de dag waarop de meeste Amerikanen hun eindejaarsaankopen doen. Er ontstaat snel een pandemie, waarbij het volledige eiland Manhattan onder quarantaine wordt geplaatst.
De speler moet, als lid van een team Division-strijders, een noodstructuur op poten zetten en de bevolking beschermen tegen gewapende roverbendes. Met zware oorlogwapens moet het uiteengevallen Manhattan, dat vrij kan worden doorkruist, worden heroverd op de totale anarchie.
Clancy's stempel
Postapocalyptische woestenijen worden wel vaker opgevoerd als decor voor videogames: vorig najaar was 'Fallout 4' een mooi voorbeeld, eerder waren er games als 'Destiny', 'Metro: Last Light' en 'The Last of Us'. Maar waar die titels telkens een door de makers gestileerde na-de-bomfantasie naar het scherm brengen, pompte Massive Entertainment, het Zweedse dochterbedrijf van Ubisoft dat de game maakt, een documentair vérité-sfeertje in zijn game.
Dat moest ook, aangezien de game het stempel van de in 2013 overleden spionageschrijver Tom Clancy draagt. Die bestsellerauteur, bekend van verfilmde boeken als 'The Hunt for Red October' en 'Patriot Games', verkocht in 2008 de rechten op zijn naam aan Ubisoft, dat de naam als een 'keurmerk' hanteerde voor gamereeksen als 'Splinter Cell' en 'Rainbow Six'. Games die, in de trant van Clancy's romans, gestoeld zijn op gedetailleerde research over de stand van de wereld en het militair-industriële complex.
Muren beklad
"Alle Tom Clancy-games leveren een fantasie die geworteld zit in de realiteit", zegt Julian Gerighty, 'creative director' van 'The Division'. "De intensieve research die we hebben gedaan kwam niet alleen het verhaal ten goede, maar is ook te zien in het Manhattan dat we hebben nagemaakt. Het inklappen van de samenleving is, in verschillende lagen, te merken aan het decor."
Er werden zelfs graffiti-artiesten ingehuurd om virtuele muurschilderingen te maken in het verlaten Manhattan, omdat de grootstedelijke undergroundcultuur waartoe ze behoren in de fictie van de game ineens alle vrijheid krijgt. Ubisoft riep daarvoor de hulp in van Monorex, een Britse 'design boutique' die straatkunstenaars inhuurt voor betaalde projecten. "De artiesten die we op het decor van de game loslieten, wisten meteen waar ze naartoe moesten", zegt Terry Guy, oprichter van het bedrijf. "Naar Times Square en andere plaatsen waar ze normaal gezien nooit geraken."
