'Trackmania Turbo' draait de kilometerstand terug **
Met 'Trackmania Turbo' wil Ubisoft terugkeren naar de klassieke vibe van de racegames die je vroeger in lunaparken aantrof. Maar het genre is de afgelopen jaren zo sterk geëvolueerd dat die nostalgiefactor wordt overstemd door een groot gemis aan dingen die spelers vandaag vanzelfsprekend vinden in een racespel.
De portfolio van games die Ubisoft uitbrengt gaat zo'n beetje alle richtingen uit. Er zijn epische, verhaalgedreven reeksen als 'Assassin's Creed' en 'Far Cry', er zijn 'gamergames' zoals de meeste die onder de Tom Clancy-franchise op de markt komen, en er zijn producten voor de niet-echt-gamer, zoals de 'Just Dance'-bewegingsspelletjes. Ook 'Trackmania Turbo', een racegame waarin je fantasiecircuits met veel sprongen en loopings rijdt, laat zien dat het Franse gamehuis niet echt een lijn trekt in de dingen die het uitbrengt: de game lijkt zo perifeer in het Ubisoft-aanbod dat het nauwelijks te bevatten is waarom het bedrijf er überhaupt in geïnteresseerd was.
Rollercoaster Tycoon
De kans is bovendien klein dat de uitgever met 'Trackmania Turbo' een nieuwe pijler in zijn portfolio aan het bouwen is. De game haakt in op het succes van de ondertussen al dertien jaar oude 'Trackmania'-reeks, die in zijn prille begin een klein succesje was en sinds enkele jaren door Ubisoft wordt uitgegeven. Dat initiële succes was vooral gedreven door het 'old school'-speelhallensfeertje dat de games uitdragen, met vlammende pancartes en uitdagingen die vooral op snelle bekrachtiging zijn gericht. Dat is ook precies de lijn die 'Trackmania Turbo' wil doortrekken: luid, heftig, vol baldadig plezier.
En we snappen het: 'Trackmania Turbo' probeert geen 'Forza Motorsport' te zijn. Dat de upgradebaarheid van je auto bijvoorbeeld beperkt is, is niet abnormaal voor het soort game dat Nadeo, het Franse ontwikkelingsbedrijf dat de games maakt, wil brengen. Alle aandacht gaat naar de circuits, die volgestouwd zijn met springschansen en loopings, en die er een soort mix tussen een racegame en 'Rollercoaster Tycoon' van maken. We zouden liegen als we zeiden dat deze game geen kortstondig plezier oplevert. Het wordt ook al snel vrij pittig om sommige circuits te ronden, dus de uitdaging wordt gaandeweg groter.
Houterige besturing
Maar toch. 'Trackmania Turbo' behoort, ondanks zijn arcade-achtige pedigree, tot het racegenre, en daar zijn de afgelopen jaren een paar innovaties in gebeurd die spelers ondertussen voor lief nemen. Zelfs bij een zeer toegankelijke racegame als 'Need for Speed' of 'Forza Horizon' zorgt een accurate voertuigfysica ervoor dat de bolides die je bestuurt 'juist' aanvoelen. Makers van racegames zijn, zeker de afgelopen vijf à zeven jaar, geobsedeerd geraakt door de fysische aspecten van hun product, zonder daarvoor noodzakelijk de toegankelijkheid van hun product te veronachtzamen. Dat heeft een nieuwe standaard gezet die zelfs liefhebbers van leutigere racegames niet onder willen gaan. Dat is het belangrijkste dat scheef zit in 'Trackmania Turbo': de besturing van je auto voelt bijzonder houterig aan.
Het kortstondige plezier van de game kan nog een beetje gerekt worden door de onlinecomponent en de 'track builder', maar ook daar hapert er wat: bij een op korte uitdagingen gerichte game als deze levert de krachtmeting met andere spelers nauwelijks meerwaarde, en de component waarmee je je eigen circuits kunt bouwen geraakt moeilijk in de vingers.
'Trackmania Turbo' is uit voor PlayStation 4, Xbox One en Windows.
