XCom 2: oorlogsgame zonder kanonnenvlees ****
Tactische actie waarin je op enkele seconden tijd keuzes van levensbelang moet maken, en een troep soldaten waarmee je snel een emotionele band smeedt: de centrale ingrediënten van de verrassende hitgame 'XCom: Enemy Unknown' zitten ook in de opvolger 'XCom 2'. En door de juiste dingen uit te vergroten, te perfectioneren en op snee te brengen, slaagden de makers erin een vervolg te maken dat het origineel in ieder opzicht overtreft.
Als je een povere missie achter de rug hebt in 'XCom 2', het soort waarin één of meer van je soldaten het leven hebben gelaten, zul je dat geweten hebben: de overlevenden zitten met gebogen hoofd, verdrietig neeschuddend, in het tuig dat hen is komen oppikken.
De nieuwe tactische game drijft op precies dezelfde emotionele grondlaag die ook van 'XCom: Enemy Unknown', de voorloper uit 2012, een pakkende hit maakte: de band tussen de speler en de vier tot zes soldaten die hij uitzet over het slagveld, die op de subtielste manieren wordt gesmeed. Zoals met de zonet genoemde visuele 'cue', of door de personages na enkele missies een bijnaam toe te kennen, waardoor ze uit de anonimiteit worden gehaald. In de meeste tactische oorlogsgames gooien spelers hun soldaten als kanonnenvlees in de strijd, zonder ommezien voor hun leven en welzijn. Maar niet in 'XCom 2'.
Guerrilla-oorlog
Het gebeurt niet snel dat een onverwachte hit als 'XCom: Enemy Unknown' een vervolg krijgt dat het origineel overtreft: meestal slagen de makers er geen tweede keer in om dezelfde magie naar het scherm en de knoppen te brengen. Maar Firaxis Games, een Amerikaanse gameontwikkelaar die ook verantwoordelijk is voor de iconische reeks 'Civilization', weet precies waarop het succes van hun voorganger dreef en veranderde niets aan de winnende formule: de warme band met de comando's die je bestuurt, en de kliklugge dynamiek waarbij je alleen al in het uitmeten van je passen belangrijke beslissingen moet nemen.
De troepen moeten opnieuw uitrukken in een verbeten oorlog tegen de aliens uit 'XCom: Enemy Unknown', die na een initiële overwinning van het mensdom aan het einde van de vorige game zijn teruggekeerd, en in de verhaallijn van 'XCom 2' twintig jaar geleden al het boeltje overnamen op planeet Aarde. De speler vecht nu een guerrilla-oorlog uit, die ook zijn exponenten heeft in de manier waarop het spel wordt gespeeld: een aanval kan nu vanuit verdoken positie worden ingezet totdat het eerste schot valt, waardoor je je aanvallen beter kunt plannen.
Tweaks
Het is slechts één voorbeeld van de vele 'tweaks' die Firaxis Games toevoegde aan het arsenaal van mogelijkheden dat je als speler tot je beschikking krijgt. Deuren kunnen nu worden gehackt. Verslagen soldaten kunnen worden gedragen. Nieuwe personageklassen, zoals de met zwaarden uitgeruste 'Ranger', geven nieuwe, krachtigere mogelijkheden om de buitenaardse vijand te lijf te gaan. De algemene moeilijkheidsgraad van de game is een beetje opgekrikt ten opzichte van de vorige, maar je opties om de strijd naar je hand te zetten stegen in evenredige mate.
