Waarom je maar niet kan stoppen met chips eten

"Gewoon één klein kommetje," denk je elke keer opnieuw. Een halfuur later is de hele zak chips leeg. Het schuldgevoel krijg je er gratis bij. Hoe komt het dat we na een paar aardappelschijfjes de zak niet verstandig weer in de kast kunnen stoppen? Daily Mail onthult welke trucs fabrikanten toepassen om ons te doen blijven eten.

Dat je die zak chips zorgvuldig sluit, om binnen de minuut toch weer open te doen "voor een laatste handje" (en die actie dan op repeat), heeft alles te maken met drie boosdoeners: vet, zout en suiker. De combinatie van die drie maakt dat chips - en andere junkfood - soms moeilijk te weerstaan zijn. Zout zorgt voor een leuke sensatie als een chipje in contact komt met je tong, de zogenaamde "smaakexplosie" van de voedingsindustrie. Het vet van de olie waarin chips gebakken worden geven een reactie in het brein dat ons een goed gevoel bezorgt, en de suiker die vaak ook nog wordt toegevoegd zorgt voor het aanlokkelijke en verslavende effect.

De verslavende factor

Verontrustend genoeg hebben wetenschappers bij experimenten gelijkaardige processen waargenomen in de hersenen van iemand die drugsverslaafd is en iemand die dol is op chips. Wie chips eet, activeert de beloningscentra in het brein, waardoor we geneigd zijn om er later opnieuw van te eten. De ene persoon is hier gevoeliger aan dan de ander, wat verklaart waarom sommigen wél perfect die zak kunnen sluiten na een handje chips. Het leven is nu eenmaal oneerlijk.

Het kraken in je mond

Een paar chips kraken lekker in je mond, en ook dat gevoel zorgt ervoor dat we steeds handjes blijven bijnemen. Fabrikanten spenderen fortuinen aan het onderzoeken wat de perfecte "kraakfactor" is voor een chipje. Al eens een hele zak Cheetos gegeten zonder dat je het gevoel had te veel te hebben gegeten? Dat komt doordat die chips minder kraken, en in plaats daarvan lijken te smelten op je tong. Daardoor krijgen je hersenen niet het signaal dat je verzadigd bent. Als iets snel smelt, dan denkt je brein dat er weinig calorieën in zitten, en kan je er van blijven eten.

Verschillende smaken

Van mozzarella met pesto tot ham en kaas: tegenwoordig is er heel wat meer op de markt dan de klassieke chips met zoutsmaak. Onze smaakpapillen kunnen vijf verschillende smaken detecteren: bitter, zout, zoet, zuur en hartig. Door zoveel mogeiljk van die smaken te gebruiken, worden chips nog aantrekkelijker. Zo bevatten Pringles Texas Barbecue chips ook zurige smaken, in combinatie met hartig, zout en suiker, waardoor vier van onze vijf smaken getriggerd worden.

Meer honger

Volgens een studie aan Harvard Medical School zorgen de bewerkte koolhydraten in een pakje chips voor een verstoorde bloedsuikerspiegel, waardoor we ons minder vol gaan voelen en net meer honger krijgen. Daardoor gaan we behalve die chips ook nog meer andere dingen eten, met alle negatieve effecten voor onze gezondheid tot gevolg.