"In deze game moet je voor het eerst nadenken waaróm je doodt"
Dontnod Entertainment, de Franse studio achter de culthit 'Life is Strange', is bezig aan een nieuwe game waarin het hoofdpersonage een vampier is. Een redelijk uitgewoond thema, maar het wordt in 'Vampyr' op een aparte manier aangepakt. "Dit is misschien wel de eerste game waarin je moet nadenken over waaróm je doodt", zeggen de makers.
Als er ooit een prijs wordt uitgereikt voor de ellendigste videogamewereld die er ooit is ontworpen, maakt de Franse videogamestudio Dontnod Entertainment een uitstekende kans met zijn nieuwe game 'Vampyr'. Het Londen van 1918 dat de studio probeert neer te zetten in het spel, een stad die tegelijkertijd de naweeën van de Eerste Wereldoorlog én de gruwelijke uitbraak van de Spaanse Griep moest incasseren, ziet er vuil, duister en troosteloos uit.
En met het door de speler bestuurde hoofdpersonage is het al niet veel beter gesteld: Jonathan Reid was tijdens WOI een arts bij het Britse leger die in een vampier is veranderd, en daardoor ineens zelf een wezen van de nacht werd. Het levert meteen een interessant conflict tussen twee werelden op, zei Stéphane Beauverger, 'narrative director' van de game, toen we er vorige week een vroege demo van kregen in Parijs.
"In het begin van de twintigste eeuw maakten de moderne wetenschap en geneeskunde een onwaarschijnlijke groei door, maar ze moesten de wereld van de mystiek nog ontgroeien. De held van ons verhaal geloofde daar nooit in, maar maakt nu, sinds hij zelf veranderd is in een vampier, ineens deel uit van die schaduwwereld."
Slachtofferen
Maar interessanter worden de morele dilemma's waarvoor de game zijn speler plaatst. De protagonist uit 'Vampyr', dat in de maak is voor de PlayStation 4-, Xbox One-consoles en de pc, is namelijk een arts, die dus zijn plotse drang naar mensenbloed moet zien te rijmen met de Hippocratische eed die hij ooit heeft afgelegd en zijn nog steeds intacte morele kompas. En dus is het zaak om je slachtoffers zorgvuldig uit te kiezen: heel wat spelers zullen alleen degenen kiezen die zelf smadelijke dingen op hun geweten hebben.
Door inwoners van de geteisterde stad te ondervragen, komt de speler erachter wie er wat heeft uitgevreten. Vervolgens kunnen die welbepaalde doelwitten worden geslachtofferd. Of niet, en u begint willekeurig te moorden. In dat laatste geval krijgt u wel de rekening gepresenteerd: iemand een fatale beet toedienen gaat namelijk gepaard met gruwelijke doodsreutels van het slachtoffer. "Een vampier is geen hersenloos creatuur, zoals een zombie", zegt 'art director' Grégory Szucs. "Hij kan zijn natuur omarmen, of eronder lijden."
Spelen met uw geweten
Uw geweten speelt dus weer een krachtige rol in 'Vampyr'. Het is een element dat, zeker de afgelopen tien jaar, wel vaker opduikt in videogames. En Dontnod Entertainment maakte er zo'n beetje zijn handelsmerk van. Hun vorige titel, het in tiener-Weltschmerz gedrenkte 'Life is Strange' dat vorig jaar in vijf episodes op de markt kwam, draaide ook al quasi volledig rond spelerkeuzes.
Dontnod Entertainment omarmt dat soort dingen, zegt Beauverger, omdat ze uitgerekend de unieke verhalende kracht van het medium naar boven woelen."Keuzes en consequenties, dat is een motief waar al onze games op draaien. Ze vormen ook het dna van dit medium. Het is een van die zeldzame media waarin niet de verteller maar diens publiek, de speler dus, de touwtjes in handen heeft. Teveel games leggen je regels en missies op die voor de rest weinig betekenis hebben: ga daarheen, en dood die persoon. Dit is wellicht de eerste game waarin we de speler zichzelf doen afvragen: waaròm dood ik eigenlijk?"
