'Counterspy' infiltreert je gamerhart niet

Een sluipvideogame die zich grotendeels in 2D voltrekt, en die de Koude Oorlog met een soort Looney Tunes-achtige scherts bewerkt: 'Counterspy' klinkt op papier zo maf dat het wel eens had kunnen werken. Helaas zijn de makers vergeten om een deftige game te parkeren onder dat omhulsel.

Goeie gameplay voel je in je vingers, ook nadat je de controller al eventjes naast je hebt neergelegd. Een memorabele game-ervaring nestelt zich in je lichamelijk geheugen, en zorgt ervoor dat je al snel weer snakt naar meer. De juiste impact voor de actie die je uitvoert, voldoende positieve bekrachtiging wanneer je de doelstellingen bereikt, wat spektakel en het juiste geluidje erbij: als die elementen allemaal juist zitten, dan is je lijf verknocht geraakt aan de game die je net hebt zitten spelen. Potentieel voor eeuwig, maar minstens tot je de game hebt uitgespeeld.

'Counterspy', een downloadbare game die op alle drie de momenteel in de winkel verkrijgbare PlayStationconsoles draait, ga je echter niet meteen in je dromen zitten doorspelen. De game is een toonbeeld van hoe de meest basale designelementen, zoals sluipen en schieten, zodanig verkeerd kunnen worden ontworpen, en een reeks gimmicks zodanig in de weg van de speler zijn plezier kan komen te staan, dat het de volledige ervaring van de game ten onder doet gaan. En dat is jammer, want het begon redelijk goed met 'Counterspy': de game brengt je in het tijdperk van de Koude Oorlog, een potje geopolitiek spierballengerol tussen de Verenigde Staten en de Sovjetunie dat de volledige wereld tussen de jaren '60 en '80 in een wurggreep hield, maar sublimeert dat door middel van zijn cartooneske graphics.

In die visuele opdracht is ontwikkelaar Dynamighty zelfs min of meer geslaagd: de naamloze infiltrant in het zwarte pak ziet er zo cartoonesk uit dat hij zo uit een zaterdagmiddaganimatie kan zijn weggerend, en ook de decors en de tegenstanders ademen een komieke vibe uit. Maar 'Counterspy' is natuurlijk geen animatiefilm: er moet geschoten, geëxploreerd en geslopen worden in deze game, en geen van die drie handelingen geven je ook maar een morzel aan genoegdoening. 'Counterspy' is een stuitend onvoldragen game, vol vreemde designkeuzes (waarom in godsnaam moet de actie vanuit dekking ineens naar een 3D-gezichtsveld worden gedraaid?), tamme dialogen (de interactie tussen je opdrachtgever en jezelf zijn om van te janken), en slecht ontworpen levels. Hij is misschien ongezien onze huiskamer binnengeraakt, maar als we hem blijven negeren zal hij misschien weer weggaan ook.