De mooiste videogamesteden
Ondertussen staat ook de pc-versie van 'Grand Theft Auto V' in de rekken, wat betekent dat vanaf vandaag iedere gamer - maakt niet uit op welk platform hij speelt - het ersatz-Los Angeles van de game kan doorkruisen. Gamemakers hebben daar ondertussen een grote traditie in het natuurgetrouw doorkruisbaar maken van een wereldstad: zie bijvoorbeeld deze vijf voorgangers.
Met de zopas gelanceerde pc-versie van 'Grand Theft Auto V' krijg je - mits een beetje krachtige pc - een nog knapperiger versie van Los Angeles zoals dat door de bril van GTA-makers Rockstar Games wordt ervaren. Alles is een beetje anders (de auto's, reclameborden en andere elementen zijn bijvoorbeeld allemaal van een gefingeerd merk), maar de volledige geleding van de stad - van Santa Monica Beach over Malibu tot het Hollywood- (pardon: Vinewood-) bord - zit erin. Het is een waarachtig huzarenstuk, waarmee Rockstar zelf begon door in 2001 een eveneens gesublimeerde versie van New York volledig doorkruisbaar te maken in 'Grand Theft Auto III', en andere gamemakers volgden die traditie. Hier zijn vijf van die 'stedelijke' games die meteen eruit springen.
Jeruzalem ('Assassin's Creed', 2007)
We zijn ondertussen zo verwend geraakt dat we vergeten zijn welk een huzarenstuk de eerste 'Assassin's Creed' was. De ware kracht van de game werd pas duidelijk toen je - opgezweept door dat epische muziekje - de heuvel boven Jeruzalem afdaalde op je paard, en alvast een panoramisch overzicht kreeg van de stad die je zo dadelijk in al haar hoeken zou kunnen verkennen. Met het betere sluip- en klimwerk bekroop je vervolgens tot in het kleinste detail nagemaakte trekpleisters als de Rotskoepelmoskee en de Tempel van Salomon, en met de handig ingebouwde Sync-gameplay (een gebouw beklimmen tot aan zijn top, en vervolgens het uitzicht gebruiken om je kaart van de stad te vervolledigen) moedigde de game je aan om effectief zo veel mogelijk van de stad in je op te nemen. En dan was er de manier waarop je de stad kon gebruiken om de game te winnen: alle daken en corniches waren beklimbaar, waardoor je letterlijk de stad in kon vluchten nadat je een geslaagde aanslag had gepleegd.
New York ('The Godfather: The Don's Edition', 2006)
Het New York uit de jaren '40 zoals dat werd weergegeven in 'The Godfather', EA's game gebaseerd op de filmklassieker van Francis Ford Coppola, had op zich iets belachelijks: de booswichten van andere clans hadden bijvoorbeeld handig een kostuum in een andere kleur aan, waardoor je je nooit vergiste in wiens zaakje je nu met de harde hand ging overnemen. Maar de geleding van de stad werd wél volledig natuurgetrouw weergegeven, met inbegrip van de belangrijkste monumenten, straten en wijken. De Brooklyn Bridge, Bowery Street, Little Italy, Broadway, Battery Park: heel wat echte locaties werden op een natuurgetrouwe manier weergegeven in de game, en kregen een vibe van het New York uit de jaren '40 mee. Uiteindelijk konden de makers van de game, een intern team in EA's hoofdkwartier in Redmond, California, echter een belangrijke ambitie niet waarmaken: eigenlijk wilden ze de stad mee laten evolueren met het verhaal van de game, dat enkele decennia overspant. Nu ben je aan het einde van de jaren '60 nog steeds in het New York van de jaren '40 aan het rondtoeren. Maar toch: een schromelijk onderschatte game, achteraf gezien, met een zeer eerbiedige omzetting van de stad naar een gamewereld.
Washington D.C. ('Fallout 3', 2008)
Het uitgestrekte gebied dat je kunt exploreren in de verscheurende postapocalyptische rpg 'Fallout 3' (2008) besloeg een relatief grote hoek van de Amerikaanse staten Virginia en Maryland, maar het interessantste gebied van de game bevond zich ten zuidoosten van de kaart: een fiks stuk van de Amerikaanse hoofdstad Washington, D.C., weliswaar met een groot aantal voormalige monumenten die aan gruzelementen waren geknald. Vergeet het bijvoorbeeld om door het Witte Huis te kunnen rennen: in een allesvernietigende atoomoorlog is dat natuurlijk een van de eerste dingen die eraan zijn gegaan. Maar je kunt wel het standbeeld van Abraham Lincoln bezoeken, een trip door de Mall en de belendende Smithsonian-musea wagen (de Supermutanten verpesten er de sfeer wel een beetje), of het Washington Monument beklimmen. Bethesda Softworks, de maker van 'Fallout 3', maakte het zichzelf natuurlijk een beetje gemakkelijk door de stad te verwoesten, waardoor ze zich niet meer noodzakelijk aan het plannetje hoefden te houden. Maar de delen die ze laten zien zijn, in hun vernielde pracht, stuk voor stuk memorabele locaties. Wel eerst die supermutanten, ghouls en raiders van de kaart vegen, maar na dat noeste werk heb je een mooie virtuele citytrip.
Rome ('Assassin's Creed: Brotherhood', 2010)
De manier waarop Jeruzalem, Damascus en Akko werden weergegeven in de eerste 'Assassin's Creed'-game zette een blauwdruk die Ubisoft Montréal vier jaar later perfectioneerde in 'Assassin's Creed: Brotherhood'. Deze keer werd de aandacht niet verdeeld over verscheidene steden zoals in voorgangers 'Assassin's Creed' en 'Assassin's Creed II' (waarin het Firenze en Venetië uit de Renaissance beklimbaar waren), maar kreeg je één grote stad onder je voeten: het Rome uit de late Renaissance, met een zeer natuurgetrouwe game-interpretatie van de monumenten zoals ze eruitzagen in die tijd. De stad werd opgetrokken op basis van foto's en video's die de productiemedewerkers namen tijdens een studiereis naar Firenze, Venetië en Rome (voor 'Assassin's Creed II' en 'Assassin's Creed: Brotherhood' samen), maar er werd ook een hoop historisch bronnenmateriaal bijgesleurd om ervoor te zorgen dat de steden er precies hetzelfde bij lagen als in het tijdperk waarin de games zich afspelen. Van grote delen van het Colosseum, zoals het momenteel in Rome te bezichtigen is, staan vandaag bijvoorbeeld alleen nog maar de binnenmuren recht. De rest werd afgebroken tijdens de middeleeuwen om nieuwe gebouwen op te trekken, of leed onder bombardementen tijdens Wereldoorlog II. De ploeg die 'Assassin's Creed: Brotherhood' maakte, baseerde zich op schilderijen uit de vroege Renaissance om zich een beeld te vormen van hoe het gebouw er op dat moment in zijn geheel zou uitzien.
Los Angeles ('L.A. Noire', 2011)
We maken de cirkel rond met nog een andere renditie van Los Angeles, door dezelfde makers nog wel. Rockstar Games had ook voor 'L.A. Noire' al (delen van) Los Angeles nagemaakt in 'Grand Theft Auto: San Andreas'. Zeven jaar na die game lieten ze de Australische studio Team Bondi opnieuw los op de stad voor hun detectivethriller 'L.A. Noire', waarin een verbluffend mooie weergave van het L.A. uit de late jaren '40 zat. Opnieuw kun je je urenlang bezighouden door de verhaallijn eventjes te vergeten, en de virtuele toerist uit te hangen in de stad: ga eens kijken naar de ondertussen afgebroken filmset van D.W. Griffiths 'Intolerance', of kijk omhoog naar de heuvel, waar de houten letterborden in die periode nog steeds 'Hollywoodland' spelden (het werd pas 'Hollywood' in 1949).
