'Diablo III' verovert deze keer wèl de huiskamer
Kan een pc-game uit 2012 nog relevant zijn op een moderne console? Wel als het om 'Diablo III' gaat, een actie-rpg die de afgelopen twee jaar zijn evergreen-waarde ruimschoots heeft bewezen, en nu dus eindelijk - na de verwaterde PlayStation 3- en Xbox 360-versie vorig jaar - ook welkom mag worden geheten door consolegamers. De vlotte besturing en de bloedmooie graphics maken er, dankzij de zwaardere hardware van de PlayStation 4 en Xbox One, ook voor dat publiek een winnaar van.
Bijna een jaar geleden maakte 'Diablo III' al de overstap naar de console, maar die werd niet door iedereen zo gesmaakt. Consolegamers die zaten te wachten om het door de duisternis van Diablo geteisterde land Sanctuary in zijn volle glorie te zien op hun tv-scherm, waren eraan voor de moeite: tegen de tijd dat de consoleversie van 'Diablo III' in de winkelrekken landde, was de rekenkracht van een gemiddelde Aldi-pc al een heel eind hoger dan die van de PlayStation 3 en Xbox 360, waardoor consolespelers een visueel danig verwaterde versie voorgeschoteld kregen. Dat element is weggewerkt met de nieuwe 'Ultimate Evil Edition', die deze week uitkwam voor de PlayStation 4 en Xbox One. Dankzij de interne hardware van die nieuwe consoles ziet 'Diablo III' er op je tv-scherm uit alsof je bij de pc-versie alle schuifbalkjes naar rechts hebt gehesen, en dat verandert heel wat aan de 'vibe' die aan de game kleeft: 'Diablo III' speelt zich voor het grootste stuk af in duistere omgevingen, en moet het qua presentatie dus hebben van schaduwen, klare lijnen, en een helder kleurenpalet op de plaatsen waar er wèl licht is. Dat wordt met deze versie - eindelijk - ook geleverd in de huiskamer.
Wat je ook krijgt met de 'Ultimate Evil Edition', waarin eveneens de uitbreiding 'Reaper of Souls' vervat zit, is een element dat uitgever Blizzard Entertainment wèl al goed deed in de vorige aflevering, en dat op dat moment de belangrijkste uitdaging voor een consoleversie van de game was: de gameplay van de pc-versie - waarbij je zo goed als gehypnotiseerd werd door je eigen muisklikken, omdat die bij iedere aanslag garant stonden voor een spectaculaire gewelddaad op één of meerdere ondode tegenstanders - is prima omgezet naar een consolecontroller. Je ploegt je ook in deze 'Ultimate Evil Edition' door middel van simpel geram op de controllerknoppen doorheen grote horden tegenstanders. Dat gebeurt met hetzelfde élan als de helden uit consolegames uit het 'brawler'-genre, zoals 'God of War' en 'Dante's Inferno'; games die, nota bene, veel van hun succesformule ontleenden aan de twee eerste 'Diablo'-afleveringen.
Meer nog. Vergeef ons de blasfemie, maar de PS4-versie die we onder handen kregen van 'Diablo III' speelt een pak vlotter dan de pc-uitvoering die we er twee jaar geleden doorheen ramden. De consolebesturing gaat bijzonder soepel, en er is zelfs nog een element bijgekomen dat je in de pc-versie niét had: met de rechter duimstick kun je ook rollen. 'Diablo III' is een game die een heel legertje van puristen rond zich heeft geschaard: sommigen onder hen halen per definitie hun neus op voor een consoleversie van 'hun' game, anderen vonden zelfs dat er op de pc teveel toegevingen zitten in het iets fleurigere kleurenpalet van deze derde aflevering, en blijven zweren bij de inmiddels 14 jaar oude voorganger 'Diablo II'. Vooral niét naar luisteren. 'Diablo III' is met recht een moderne evergreen geworden, en deze consoleversie is de definitieve editie daarvan.
