Recensie 'Xcom: Enemy Unknown': Bepaal het lot van de wereld
Een strategisch spel waarbij iedere beslissing invloed op de situatie heeft. Dat is 'Xcom: Enemy Unknown'. Aan het hoofd van een internationale organisatie moet je verzet bieden tegen een invasie van buitenaardse wezens. Het is ook een hard spel, want de dood is onomkeerbaar. Wanneer je één van je soldaten verliest, is hij/zij voor altijd verdwenen.
In 'Xcom: Enemy Unknown' sta je aan de leiding van een speciale basis van waaruit het verzet georganiseerd wordt. Jij bepaalt welke onderzoeken je afdeling wetenschappers uitvoert, welke wapens gebouwd worden, hoeveel soldaten een opleiding krijgen in je eenheid, enzovoort. Maar de missies zijn natuurlijk het belangrijkste onderdeel van het spel. Het gaat er allemaal heel strategisch aan toe, zoals in bekende gezelschapsspelletjes als Stratego. Jij laat je soldaten bepaalde bewegingen en opdrachten uitvoeren. Op het eerste gezicht lijkt het alsof we het ook allemaal al eens gezien hebben, maar 'Xcom: Enemy Unknown' heeft iets verslavends en is heel goed uitgewerkt.
Slagveld
Je soldaten zullen zich doorheen hun carrière ontwikkelen. Afhankelijk van hun prestaties op het slagveld worden ze gepromoveerd en leren ze nieuwe technieken aan. Zo kan je sommige soldaten bijvoorbeeld tot sluipschutters opleiden, zodat ze twee acties per speelbeurt mogen doen. Het is echter belangrijk om altijd dekking te zoeken, want nadat je hele eenheid een zet heeft gedaan, mogen de buitenaardse wezens natuurlijk ook even hun gang gaan. Wie niet genoeg beschutting heeft, moet hopen dat de alien in kwestie niet al te goed bij schot is. Gekwetste soldaten zullen na een missie een tijdje moeten revalideren. Maar erger nog, sommige schoten zijn fataal en zo kan je je eenheid tijdens een missie flink zien uitdunnen.
In de legerbasis is een speciale afdeling voorzien ter herdenking van gesneuvelde soldaten. Begeleid door doedelzakmuziek worden de namen van overleden helden bijgehouden. We moeten toegeven dat het soms hard aankomt om een nochtans fictieve figuur te verliezen, als dat personage al verschillende missies achter de rug heeft. Bovendien hebben sommige figuren zich al serieus opgewerkt in je eenheid en zijn hun vaardigheden heel uitgebreid. Deze soldaten kan je dus maar beter beschermen door groentjes in de vuurlinie te plaatsen.
Diplomatie
Je hebt ook een diplomatieke rol te spelen, want de verschillende landen die in de organisatie investeren, eisen natuurlijk jouw bescherming op. Aliens vallen zelden op één plaats aan en dus moet je kiezen welk land je uit de nood gaat helpen en waar de buitenaardse wezens hun slag kunnen slaan. Stel dat je bijvoorbeeld kiest om de Verenigde Staten te bevrijden van een aanval en Rusland z'n eigen boontjes moet doppen, dan zal de paniek in Rusland toenemen. Het is dan belangrijk om bij de volgende dreiging zeker je Russische vrienden voorrang te geven, want anders dreigt het land zich terug te trekken en ook de financiële steun voor je leger op te schorten. Omgekeerd krijg je een bonus van landen die je wel geholpen hebt, in de vorm van een geldbedrag, van materiaal of van wetenschappers.
Mogelijk voel je nu al aan hoe verslavend 'Xcom: Enemy Unknown' kan zijn. Grafisch is het geen hoogvlieger, maar dat merk je tijdens het spelen eigenlijk nooit op. Ook het verhaal heeft weinig om het lijf. Gewoon vechten tegen buitenaardse wezens: we hebben het allemaal al eens gezien, maar 'Xcom: Enemy Unknown' is behoorlijk boeiend.
