Tactiek en homo-erotische verstrengeling troef in 'EA Sports UFC'

De hardste competitievechtsport in de wereld keert terug naar je gameconsole met 'EA Sports UFC', de eerste uitvoering van de langlopende gamefranchise die door gamelabel EA Sports onder handen werd genomen. Het werd een game waarin de besturing instapklaar is, maar het zwoegen en zweten wordt om de complexere handelingen - inclusief de licht homo-erotische 'submission takedowns' - onder de knie te krijgen.

Toen Electronic Arts twee jaar geleden de licentie op het 'Ultimate Fighting Championship' (UFC) overnam van het toen al zieltogende (en inmiddels failliete) Amerikaanse gamehuis THQ, wist je meteen dat de boel grondig ging worden omgegooid. De titel werd toegevoegd aan EA's bekende EA Sports-rooster, waar ook onder meer 'Fifa', 'Fight Night' en 'NHL' bij horen, en dat impliceerde een paar dingen: dat de game een beetje zou worden losgerukt van de pure UFC-heldenverering die Amerika al enkele jaren in de ban houdt, en dat hij opnieuw zou worden uitgevonden als een ernstige sportgame, met dezelfde diepgang in gameplay als de andere titels die het EA Sports-label sieren.

Twee jaar na de aankondiging duikt de game in onze winkelrekken op, en hij is precies wat je van een EA Sports-game mag verwachten. De besturing is lekker makkelijk om onder de knie te krijgen, met lichaamsgebaseerde bewegingen en de vier kleurknoppen die gewoon voor de vier ledematen staan, maar daarmee begint het pas. 'EA Sports UFC' zit eigenlijk tussen twee gameplayregisters in: de simpelste handelingen - slaan en schoppen - maken er in principe een doorsnee knokgame van, maar als je verder wilt geraken in de game ga je op timing, precisiewerk en tactiek moeten werken. Het vechtsysteem is namelijk erg complex: hoe meer je bijvoorbeeld blokkeert, hoe minder efficiënt je blokkages zijn. Omgekeerd krijgen je slagen meer effect wanneer je frontaal in de aanval gaat, maar boert je uithoudingsvermogen daardoor snel achteruit. Ook de 'submission takedowns', die licht homo-erotische sequenties waarin beide knokkers op de vloer liggen en elkaar proberen uit te schakelen met mepjes, knietjes of wurging, vergen je allerbeste vaardigheid én tactisch inzicht.

Bovendien is UFC een uitgesproken Amerikaanse sport, waardoor het belang van individuele 'stats' een belangrijke rol speelt. Van iedere prijsvechter uit de competitie krijg je ook de belangrijkste statistieken te zien, en zeker in de hogere regio's van de competitie doe je er goed aan daar rekening mee te houden. Je kunt gewoon meteen lijf tegen lijf gaan in 'EA Sports UFC', in het stramien van een doorsnee vechtgame, maar de 'Career Mode' is een uitputtingsslag die begint bij je eerste training, verdergaat via het tv-programma 'The Ultimate Fighter' en een UFC-contract, en na veel noeste arbeid hopelijk eindigt aan de top van het kampioenschap.

'EA Sports UFC' is een game die het kwaliteitslabel van EA Sports waard is, maar maakt ook prima gebruik van de mogelijkheden die de nieuwe hardware biedt. De game komt alleen op PS4 en Xbox One uit, en is een van de eerste die tonen wat er, buiten het puur grafische, nog onder de motorkap van de consoles zit. De animaties zijn niet altijd even feilloos, maar ze bieden wel de op 'stats' gebaseerde microprecisie in slagen, schoppen en grepen die de game nodig heeft. Bovendien zit er een ongezien systeem van lichaamsschade in: de sporen die je achterlaat op het smoel van je tegenstander doen al pijn als je ernaar kijkt.