'The Novelist' toont hoe menselijk videogames kunnen zijn
Er hoeft niemand van kant te worden gemaakt in 'The Novelist', geen epische queeste te worden aangevat, en u kunt zelfs niet eens doodgaan. Maar het doel waarvoor deze opmerkelijke 'indie'-game u stelt is misschien wel het moeilijkste dat u als gamer voor ogen hebt gehad: een afbrokkelend gezin weer bij elkaar brengen.
Dat videogames het allernieuwste artistieke medium zijn geworden, dat hebt u misschien al eens ergens gehoord. Maar als niet-gamer er een console voor kopen én een exemplaar van 'Heavy Rain' of 'L.A. Noire', of als verstokte speler vijftig euro neertellen voor een spel dat misschien wel veel te traag gaat naar uw zin? U dacht het niet. Misschien moet u dan 'The Novelist' wel eens proberen: de game haalt u voor een euro of tien naar uw pc of Mac, en toont na een uur of vijf precies hoe menselijk videogames wel kunnen zijn. Misschien zal u tegen de tijd dat de aftiteling loopt - we overdrijven niet - zelfs een traantje hebben weggepinkt.
Schrik niet voor het wat vreemde concept van 'The Novelist': u speelt een geest die door het huis spookt dat het gezin Kaplan heeft gehuurd tijdens de zomermaanden. Maar verwacht geen 'The Shining'-achtig horrortafereel: u bent eerder de stille getuige van de huwelijkscrisis waarin vader Dan (de romancier uit de titel) en moeder Linda (een aspirant-kunstenares die tegen haar zin haar carrière heeft laten voorgaan) zijn terechtgekomen, en moet ook raad zien te vinden met de leer- en communicatiestoornissen waaraan hun zoontje Tommy lijdt. Hoe krijgt u dat voor elkaar? Door hun gedachten te lezen, achtergelaten dagboeken te doorbladeren, en zelfs in te breken in hun recente geheugen. Op basis daarvan neemt u in negen hoofdstukken een beslissing voor het gezin, die u 's nachts in het oor van Dan moet fluisteren.
Dat is allemaal best eenvoudig, en kan door zijn eenvoud een mooie opstap betekenen voor niet-gamers die toch benieuwd zijn geraakt naar die ondertussen zo vaak vernoemde artistieke merites van het medium. Maar de beslissingen waar u voor staat, zijn nooit gemakkelijk en eenduidig: u komt namelijk iedere keer in een conflictsituatie terecht, waarbij er één personage de prioriteit krijgt, één het met een compromis moet doen, en één moet worden teleurgesteld. Daar negen hoofdstukken lang een goeie balans in vinden, is het uiteindelijke doel van dit spel.
'The Novelist' is een donders eentonige game, en de manier waarop informatie tot u komt - vaak in de vorm van behoorlijk lange teksten - is oubollig. Dat is ook meteen de belangrijkste reden waarom deze game wat ons betreft maar met drie sterren op vijf naar huis gaat. Maar die monotonie wordt meer dan goed gemaakt door de manier waarop de maker met spelerkeuze is omgegaan. U zult 'The Novelist' misschien geen tweede keer meer spelen, maar in uw herinnering blijft hij zeker hangen.
